Юрій Хотинський

“Rusya için bu, son savaştır. Bu bir sondur. Mevcut çatışma, Rusya’nın girişeceği son savaş olacaktır. Ülkenin parçalanma süreci çoktan başladı; bu, Varşova Paktı’nı ve Sovyetler Birliği’ni tarihe gömen tarihsel sürecin bir devamıdır. Rusya, kendi sonunu bizzat hızlandırdı: Petrol, doğal gaz, elmas ve altınla beslenerek yüz yıl daha durağan bir şekilde varlığını sürdürebilirdi; ancak bunun yerine, Sibirya ve Uzak Doğu üzerindeki kontrolünü dahi tam olarak sağlayamazken, Ukrayna’da savaş açmayı tercih etti. Oysa Sibirya olmadan Rusya hiçbir şey üretemez. Rusya Maliye Bakanlığı’nın verileri henüz topyekûn bir çöküşü göstermese de, savaşın giderek artan maliyetini gözler önüne seriyor: Bakanlık, eylül ayı sonunda 2026 yılı için öngörülen bütçe açığını 7,3 ​​trilyon rubleye çıkardı. Bu rakam, başlangıçtaki hedefin iki katı olduğu gibi, tam kapsamlı işgalin başlamasından bu yana kaydedilen en yüksek seviye; üstelik bu yıl vergiler yeniden artırılmış olmasına rağmen. Nihayetinde çatışmalar Rusya’nın kendi topraklarına sıçrayacak; bölgesel feodal yapılar kaynaklar üzerinde birbirleriyle savaşmaya başlayacaklar. Ülke, 1917–1919 döneminin bir benzerine, yani Kolçak gibi ‘savaş ağalarının’ hüküm sürdüğü bir döneme doğru sürükleniyor. Dolayısıyla, ne olursa olsun Rusya çoktan kaybetti; Ukrayna ise ne yaşanırsa yaşansın, çoktan kazandı. Şunu da itiraf etmeliyim ki, kendi vatanım olan Ukrayna ile büyük bir gurur duyuyorum: Onu üç gün içinde ele geçirmeyi planlıyorlardı, oysa Ukrayna beş yıldır direniyor.” (Viktor Suvorov; 1978 yılında ailesiyle birlikte, İngiliz istihbaratının yardımıyla Birleşik Krallık’a iltica eden ve burada daha sonra istihbarat analisti olarak görev yapan eski bir Sovyet yetkilisi) Kaynak: @francescoproia