کی؟ من؟

گفتنش آسون‌تره | ۱۴۰۴ اکریلیک روی بوم | ۱۲۰×۹۰ سانتی‌متر

به محض اینکه شرایط جوری باشه که جنگ منگ نشه پا میشم میرم انزلی و رشت.

عالی شد :))

مهم‌ترین درسی که در این ۱۷،۱۸ سال نقاشی کشیدن به دست آوردم، استقبال از «اتفاق» بوده. بازی و لذت اصلی هم همونجاست. رفت و آمد سر اینکه کدوم اتفاق رو نگه دارم و کدوم رو به سمت اتفاقی دیگه هدایت کنم. در تصاویر اتود و نقاشی نهایی با عنوان «هر آرزویی که می‌کنم» رو می‌بینید.

پیتزا زون zone همچنان یکی از بهترین ناپولیتن‌های تهران رو میده و قیمتش نسبت به خیلی از همنوعانش بهتره. و البته طعم و کیفیت خمیر/نان پیتزاش خیلی به دهن من خوش می‌شینه.

امشب داشتیم شام می‌خوردیم که این آهنگ توی رستوران پخش شد. منم شروع کردم به توضیح که تقریبا صدای هیچ خواننده‌ای برای من به شفافیت و کیفیت ماروین گِی نیست. مثل آب روانه و راحت تغییر شکل میده.

جوانان شهر، شما خیلی زیبا و زنده هستید.

و امروز هم از در و دیوار برام بارید.

حالا هی کدو حلوایی‌ها رو ترسناک نقاشی کنید. خبر ندارید که ترسناک‌ترین کدو حلوایی اونیه که ماه پیش یک فروشنده توی جاده فیروزکوه کیلویی ۴۸۰ هزار تومن بهم انداخت. همین که سرم کلاه گذاشت ولی سرم رو نبرید شانس آوردم.

شهر عجیبیه.

ساعت خوبیه که Long nights از Eddie Vedder رو گوش کنی.

"هفته‌ی اول آبان" نامزد جدی، پیشرو و پرشانس جایزه‌ی گه‌ترین هفته‌ی سال اینجانبه. و باورم کنید وقتی میگم اصلا سال جالبی نبوده.

حقیقتا فیلم غیر قابل پیش‌بینی و جالبی بود.

آلبوم جدیدی از پل سایمون ۸۵ ساله منتشر شده که در یکی از اجراهای زنده‌ی سال گذشته ضبط شده. آلبوم و اجرای سرحالیه که شنیدنش برای کسانی که به موسیقی او علاقه دارند پر از لطف و لذته. هم کارهای شاخص و معروفش رو می‌خونه و هم قطعاتی جدید اجرا می‌کنه. open.spotify.com/album/7t4CV…

آهن دزد، منگنه دزد می‌شود.

تشت تشت اشک ریختم

بزرگسالی یعنی صبح بیدار میشی، فین می‌کنی، گردنت می‌گیره.

لگو قراره ست دفت پانک تولید کنه. تمام.