rujiaunjin🫧

ฮิบิกิ โฮโจ นั่นคือชื่อของเด็กใหม่ที่ถูกย้ายเข้ามากลางเทอม ตอนเรียนอยู่เกรด 11 ด้วยหน้าตาที่เหมือนเป็นเด็กเกเรและการถูกย้ายเข้ามากลางเทอม ทำให้ไม่มีใครอยากสุงสิงกับเขามากนัก ยูมะ ริวซากิ เด็กหนุ่มเรียนดีและกิจกรรมเด่นประจำห้อง ด้วยรอยยิ้มที่แสนจริงใจ ทำให้มีแต่เพื่อนเข้าหาและแน่นอนว่า ยูมะคุงเป็นที่รักใคร่ของเพื่อนเสมอ ทุกคนที่มองรอยยิ้มของยูมะคุง อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม วันหนึ่งที่ทุกคนกำลังจะทำเวรประจำวัน เพื่อนทำเวรของฮิบิกิ กลับหนีกลับบ้าน และทิ้งความรับผิดชอบทั้งหมดให้เขา เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเริ่มลงมือทำความสะอาดเพียงลำพัง เสียงรองเท้าที่ดังขึ้นใกล้เรื่อยๆไม่ได้ทำให้ฮิบิกิสนใจ "คนอื่นล่ะ?" เสียงของผู้มาเยือนดังขึ้นอย่างเย็นชา ตามด้วยเสียงลากเก้าอี้และหย่อนตัวนั่ง "กลับไปแล้ว" ฮิบิกิตอบกลับอย่างเบื่อหน่าย "มีอะไร?" "พูดกับเจ้านายให้มันดีๆหน่อยสิไอ่หนู" เจ้าของเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี "สำเหนียกตัวเองหน่อยนะ ถ้าวันนั้นฉันไม่บังเอิญไปเก็บลูกหมาข้างทางอย่างนาย ป่านนี้นายคงถูกแก๊งนั้นกระทืบจนนอนตายข้างถนนไปแล้ว ฉันช่วยชีวิตอันน้อยนิดของนายเอาไว้นะ โฮโจคุง" ฮิบิกิเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย และยืดตัวตรง เขามองบุคคลตรงหน้า เด็กเรียนดีกิจกรรมเด่นแถมยังเป็นที่รักใคร่ ใครเล่าจะรู้ว่าเขาเป็นลูกชายของแก๊งยากูซ่าชื่อดังที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ริมฝีปากที่เผยรอยยิ้มที่เพื่อนเห็นเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้กลับถูกกัดเบาๆและมองเขาอย่างท้าทาย ดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส ตอนนี้หลงเหลือเพียงสีหน้าเจ้าเล่ห์คล้ายลูกแมวขี้เล่นและมันกลับดูเย้ายวนในสายตาของเขาเสียจริง "ครับ คุณหนู คุณหนูต้องการอะไรครับ?" "คืนนี้..เรามาเล่นสนุกกันหน่อยดีไหม?" ยูมะมองตาอีกฝ่ายก่อนจะยักคิ้วเล็กน้อย "ตามคำสั่งครับคุณหนู" "เอ.. ฉันบอกว่ายังไงนะ .. ตอนนี้อยู่ที่โรงเรียน นายต้องเรียกฉันว่าอะไรนะ? เรียกฉันใหม่ซิ โฮโจคุง" "ครับ ยูมะ ริวซากิคุง"