طرف میگه الان بیا فلان جا، میگم بچه تازه خوابیده. میفرمان که بیدارش کن :)))) چی؟؟؟؟ من از صبح منتظر همین یه ساعتم که برا خودم باشم لش کنم حالا بیدارش کنم! واعجبا
باید اعتراف کنم تازه از وقتی مادر شدم رنج کودکان دنیا رو حس می کنم. الان فیلم کودکان معلول و بیمار یا بچه های غزه و دانش آموزای میناب رو می بینم قلبم ریش ریش میشه. واقعا قبلش نمی فهمیدم
مادرم چطور میتونه اینقدر نگرانم نباشه! جالبه برام. اونقدر که بعضی وقتا که نگران میشه من تعجب می کنم
از وقتی مادر شدم و عشق به فرزند رو چشیدم مدام به رابطه م با مادرم و کارهایی که میتونست برام بکنه فکر می کنم. قبلش به چشمم نمیومد یا مهم نبود یا خیلی دوسش داشتم
عارضم که همون شبی آهنگ لایت گذاشتم و حرکات کششی رفتم گردنم گرفته تا الان. شکرخدا بدنم داغان است. پیچ و مهره ها قدیمی شدن. یه ورزش می کنم ده روز درد میکشم
در حالی که تو ذهنم کلی غر زدم که چرا فلان کارو نکردم و... یه آهنگ لایت گذاشتم و چندتا حرکت کششی رفتم. چشمام بسته بود حال خلسه ای دست داد. بعد یاد استاد بنان افتادم دو سه تا تصنیف هم زدم به روح و روان
سپس پیازداغ درست کردم و خورشت فردا رو درست کردم :)
دیشب که نی نی خوابید با خودم گفتم چته؟ همش دنبال اینی بخوابه که بعدش چیکار کنی؟ بری سرکار زودتر برگردی که چی بشه؟ مگه زندگیت همین لحظه ها نیست؟ اینا نباشن چی هست؟
دست خودم نیست، مغزم مدام فرمان میده که این فشرده بودن روزها یه خوابه و تموم میشه. شاید هنوز عادت نکردم
این گوشیم کیفیت عکساش پایین اومده
به دو دلیل عوض نمی کنم( فعلا)
۱. دوسش دارم واقعا
۲. با این پولی که دارم بازم میتونمهمین رده و چه بسا پایین تر از این گوشی بخرم
متاسفانه همینجا که ۲۰ روز از مهر گذشته باید بگم که حوصله تحمل مامانا رو ندارم. بابا ما معلم بچه هاییم یا مامانا. پشت همپیام... چتونه؟ تمام عقده های خودتونو که نمیتونستید حرفتونو به معلم بزنید دارید سر ما خالی می کنید؟ بچم اونجوری شد اینجوری شد