جایی خواندید، یا شنیدید و یا دیدید که با پیگیری فلان نماینده کار اجرایی صورت گرفته است، فرار کنید و نپرسید چون قرار است کلاه گشادی از دروغ و ریا و تملق بر سر شما رود. با پیگری... اسم رمز آغاز یک دروغ است.

در خوزستان، ایلام، بوشهر، هرمزگان، کرمان و سیستان و بلوچستان؛ با توجه به وضعیت خاص آب و هوایی، آبان‌ماه مناسب‌ترین زمان برای درختکاری و اهتمام به فضای سبز است. این زمان طلایی را از دست ندهید. خاصه شهرداری‌ها، منابع طبیعی و مردم دوستدار محیط زیست‌.

وضعیت در خوزستان آن‌قدر خراب شده که استانداری کارگروه ویژه جلوگیری از خودکشی تشکیل داده است. همان استانی که پایتخت انرژی ایران است و بر اقیانوسی از نفت و گاز قرار دارد.

نقاشی آیلین جوانبخت ۱۰ ساله از خورستان، با مضمون احترام به کره زمین و طبیعت، بین ۱۰ هزار شرکت کننده در سراسر دنیا، نفر اول شد و جایزه جهانی یونیسف را به خود اختصاص داد.

در یکی از مناطق دور دست و صعب‌العبور، پدر و مادری در اثر جاده نامساعد از بین می‌روند. ۵ فرزند می‌ماند و ۴۵ گوسفند و ۱۰ بز و دو گاو و یک خانه سنگی. اطرافیان می‌خواستند دخترهای ۱۴، ۷ و ۱۱ساله را شوهر دهند تا بار سبک شود. خیرین نگذاشتند و نخواهند گذاشت. ولی غصه کمی نیست این قصه.

...اگر کاغذها و نسخت‌های من همه بقصد ناچیز نکرده بودندی، این تاریخ از لونی دیگر آمدی‌، حکم اللّه بینی و بین من فعل ذلک‌. اول آبان روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی پدر نثر فارسی گرامی باد.

آخ... مردی که نقشه تمدن باستانی ایران را بازنویسی کرد درگذشت. دکتر یوسف مجیدزاده یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران میراث فرهنگی و باستان‌شناسی ایران بود. کاوش‌های او در دشت قزوین و جیرفت، روایتی تازه از تاریخ پیش روی ما گذاشت. او صدها شاگرد تربیت کرد و ده‌ها کتاب نوشت.ایران دوست رفت.

رئیس‌جمهور ایران: آقای مسعود پزشکیان شما در سوم اردیبهشت ۱۴۰۴ با دستور لغو احداث پتروشیمی در میانکاله یک روز تاریخی را در صیانت از محیط زیست ایران رقم زدید. بیایید با دستوری دیگر، هر گونه توسعه میدان‌های نفتی در تالاب هورالعظیم را متوقف و نام خود را به‌نیکی در تاریخ ثبت کنید.

حیفم آمد با شما به اشتراک نگذارم، اتاق فرمان نیروگاه افسانه‌ای برق تمبی در مسجدسلیمان، نخستین نیروگاه بخار تولید برق در خاورمیانه که صد سال از عمر آن می‌گذرد.

تغییر نام مکان‌های دارای نام رایج و باسابقه، احمقانه است. غلط است. مفتضح می‌شوید. نکنید این کارهای مبتذل را. جامعه ایرانی، رشید است، پس می‌زند و سبک می‌شوید.

صبح در جلسات فعالان اجتماعی و محیط زیستی مخالف احداث و توسعه میدان‌های نفتی در تالاب هورالعظیم شرکت می‌کند و ظهر در شرکت‌های نفتی به‌دنبال انعقاد قراردادهای کلان است و شب با نابودکنندگان محیطزیست فالوده می‌خورد. چه کشیده ایران جان از این رجاله‌ها و عروس‌های هزار داماد دلال خون.

اثر هنری تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران در آمریکا

آخرین فرصت محمد مالی هورالعظیم آخرین بازمانده تالاب‌های بین‌النهرین که طی چند صدسال بلکه چند هزار سال، از تله مثلث شوم جنگ، تغییرات آب و هوایی و خشکسالی، جان سالم به‌در برده بود، ظرف ۳۰ سال که از آغاز برداشت نفت در بستر آن می‌گذرد در آستانه خشکسالی و نابودی کامل قرار گرفته است. آن‌چه باعث شد نگاه‌ها دوباره به این فاجعه محیط زیستی معطوف شود، صدور مجوز توسعه میدان نفتی سهراب در تنها مخزن پُرآب تالاب هورالعظیم یعنی مخزن شماره یک بود. وگرنه ۴ میدان نفتی دیگرشامل آزادگان شمالی، آزادگان جنوبی، یاران شمالی و یاران جنوبی در این سال‌ها توانسته بودند بیش از ۷۵درصد حجم هورالعظیم را که تا همین دهه هفتاد و پس از جنگ، آبدار بود را بخشکانند. نفت اما در این جنایت محیط زیستی تنها نبود، وزارت نیرو با خودداری از پرداخت حق‌آبه هور و برخی نیروهای نظامی با احداث جاده‌ها و دایکت‌های مرزی و سازمان حفاظت محیط زیست در ادوار گذشته با عدم نظارت، ترک‌فعل و چشم بستن بر تخریب سازمان‌یافته هور؛ نام خود را در فهرست ننگین نابودگران هورالعظیم ثبت کردند. هورالعظیم اما یکی از بی‌بدیل‌ترین نقاط دنیا به‌لحاظ تنوع زیستی و اکوسیستم ارزشمند بود. تالابی که نه‌تنها در تداوم زیست مردم محلی و پیرامونی آن موثر است بلکه تبدیل آن به‌شوره‌زار و کانون ریزگرد، ادامه حیات را در پهنه استان پهناوری مانند خوزستان تهدید می‌کند. حالا که آخرین میخ بر تابوت هورالعظیم نواخته شده باید اعتراف و افشا کنیم در این سال‌ها دستِ منفعت‌طلب و ردّ پای فاسد بسیاری از به‌اصطلاح فعالان محیط زیستی، هنرمندان، ذی‌نفعان جامعه محلی و اساتید و اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها نیز در سناریو نابودی هورالعظیم به‌چشم می‌خورد. چه قراردادهای شرم‌آوری که به‌مثابه حق‌السکوت توسط همین تیپ که در ظاهر مدافع محیط زیست و در باطن و واقعیت کاسب محیط زیست هستند، با پیمانکارن و واسطه‌های نفتی منعقد نشد! چه استخدام‌ها، چه بریز و به‌پاش‌ها و چه پول‌های کثیفی که بالاسر جنازه بی‌جان هور مبادله نگشت. یکی با ۸.۲ میلیارد تومان یک فیلم مزخرف ساخت تا ثابت کند نفت در نابودی هور تنها نیست. دیگری با ۵ میلیارد تومان کتاب عکس هور را چاپ زد تا به‌جای رفتن به هور با ورق زدن این کتاب از هور لذت ببریم. یک دانشگاه در تهران، ۳۵۰میلیارد تومان پول بی‌زبان این ملت از نفت را گرفت تا چند ورق‌پاره حاصل سرچ تقدیم کند. فعال و کنشگر محیط زیست هم به‌نام کار اجتماعی در جامعه محلی مستقر در هور، از پول‌های نفتی سیراب شدند... بگذارید صریح باشیم؛ ما در یک بازه زمانی سرنوشت‌ساز قرار داریم. فعال اجتماعی، روزنامه‌نگار و هر که صدایی و نوایی دارد نباید در برابر آخرین نفس‌های هورالعظیم سکوت کند. شاید این آخرین فرصتِ نجات خوزستان خاصه جنوب آن باشد. نمایندگان مجلس، همان‌ها که برای استخدام خود و فرزندان‌شان در مجموعه‌های نفتی التماس می‌کنند، سکوت مرگ‌آوری که در پیش گرفته‌اند را به فریادی در دفاع از تمدن و محیط زیست و میراث بشری خوزستان تبدیل کنند. دولت چهاردهم با ابطال مجوز توسعه میدان نفتی سهراب، آخرین فرصت برای نجات مهم‌ترین تالاب ایران را از دست ندهد و نام خود را در زمره لیست سیاه نابودکنندگان هورالعظیم بیرون بکشد. قوه قضائیه نیز جنایت محیط زیستی واقع شده در هورالعظیم را جرم‌انگاری و برای مجازات متخلفین دادگاه صالحه تشکیل دهد تا در آینده کسی جرأت نکند گذشته و حال و فردای ایران عزیز ما را حراج و به‌تاراج برد. یادمان باشد، این آخرین فرصت است و پس از آن قلمِ رسواگر تاریخ در پی می‌رسد. همین.

کار تلویزیونی که قرار بود دانشگاه باشد به نمایش زنده شیردوشی الاغ رسید.

در ایرانِ امروز یک رنسانس واقعی و تمام‌عیار رخ داده است که نه‌آن خارج‌نشین نسخه‌پیچ از دور؛ قدرت فهم و باور آن را دارد و نه‌آن مسئول مدعی داخلی از پشت کارتابل و ماشین ضدگلوله آن را به رسمیت شناخته است. لاجرم نسلی که این رنسانس را رقم زده، آینده ایران را به سلیقه خود می‌سازد.

عمیقاً و صادقانه به همه سلیقه‌های موسیقیایی احترام می‌گذارم و معتقدم همه باید در فضای کشور امکان کنش هنری و طرفداری داشته باشند. اما تو را به‌خدا، واژه‌ها را ذبح نکنید. اگر قرار است موسیقی بختیاری یک اسطوره‌و خنیاگر در سپهر موسیقی ایران داشته باشد، او تنها بهمن‌علاالدین است‌.