Mustafa Enesoğlu

Hâlbuki ne gerek var? ●Tarifeli bir uçakla, sessiz sedasız Tokat’a gelmek, ●Yanında tek bir koruma dahi olmadan sokaklarda yürümek, ●Sabah ezanından sonra bir çay evinde simit yiyip çay içmek, ●Kemâl-i edeple insanları dinlemek, akıl süzgecinden geçirerek isabetli çıkarımlarda bulunmak, ●Her vatandaş gibi yorulmak, yürümek, yağmurda ıslanmak, ●Gösterişten uzak, samimi bir tavırla ve kimliğini gizleyerek esnafla vakit geçirmek… Ama yok, olmuyor! Bizimkiler; karşılama mangası, konfeti yağmuru, tazimler, takdisler, taarruflar, alkışlar, ihsanlar arz-ı endam ederek rüştünü ispatlamayı tercih ediyorlar. Eh, bize de “Hayırlı olsun!” demek düşer. Tek diyeceğimiz yapmayın beyler.