پریشون

اتفاقا من گمانم به سخت‌تر بودن جانمان بود.

هم به تو فکر کردم و هم بارون بارید؛ عادت ندارم به دو برد در یک روز.

اگه تعیین تعداد قطرات در لحظه در یک بارون ایده‌آل دست من بود، میشد بارون الان.

اگه کسی از یه حدی بیشتر با خودش حال کنه، دیگه باهاش حال نمی‌کنم.

اونقدر نخوابیدم و اسکرول کردم که بابامو تو یه ریل دیدم. جدی.

دوست‌ها میان و میرن، ماگ‌هایی که برات خریدن میمونه.

این حق مایی که اونقدر تو مانور زلزله بین چارچوب در پناه گرفتیم، نبود.

یادش بخیر قبلا قیمتش جوری بود که میتونستم بخرم. (دیروز)

اون جمله‌ای كه فالگیرت بهت گفت و ديگه هيچوقت از فكرت پاک نميشه چيه؟

به مناسبت روز صنعت آسانسور و پله‌برقی چی میخری برام؟

یکی دو سالی هست که دیگه تو تیم مامان‌باباهام.

روزهایی که درس نمی‌خونم ناراحتم که چرا نخوندم؛ روزهایی که درس می‌خونم ناراحتم که چرا هیچی رو نمی‌فهمم.

از وقتی بچه‌ها بهم گفتن بامزه‌م، هرچند دقیقه مچ خودمو درحالی که نیشم بازه می‌گیرم.

تصمیم گرفتم پیاده برگردم که از هوا لذت ببرم؛ تو راه یه لباس خیلی گرون دیدم که دیگه تا نداشته باشمش از هیچی لذت نمیبرم.

اون قسمت از مغزتون که فکر میکنه رو کلا بوسیدین گذاشتین کنار دیگه انشالا؟

خیلی بدسفرید جدی. سفر واقعی هم نه‌ها، در حد همین متروی بهشتی تا تجریش.

بعضی روزها با ذره‌بین دنبال کمی، فقط کمی انگیزه میگردم و پیدا نمیکنم.

وقتی داداشم التماس میکرد از چیپسم بهش بدم، دوتایی چیپس منو میخوردیم. بعد چیپسشو درمیاورد تنهایی میخورد و به منم نمیداد.

هرکی تا فردا حقوق نزنه خره.

مشکل اینه که همیشه چیزی برای خریدن و موضوعی برای گریه کردن پیدا میکنم.