مانیکا بوفی ام

مادرم به عنوان همراه پدرم برای آندوسکوپی رفته بیمارستان. بهش گفتن قلبش زیادی بالا پایین میشه به پسرت بگو سریع خودشو برسونه بیمارستان باید برگه رضایت امضا کنه. حالا خداروشکر پدرم چیزیش نشد ولی اینکه موندن تا برادرم بیاد غیرعادی ترین قانون ممکنه. علنا دارن میگن زنها حیوانن

تازه فهمیدم یونانیا تا دخترشون بزرگ میشه یه خونه به اسمش می زنن ولی پسرشون لزوما نه چون اعتقاد دارن دختری که خونه از خودش نداشته باشه می تونه مورد سواستفاده مرد قرار بگیره. چقد برعکس ما! درستش هم اینه چون دختر آسیب پذیرتره و حمایت بیشتر میخاد

درد اونجاست که حتی فمنیسم هم که این همه سنگشو به سینه می زنیم یه فرقه شیاده و هیچکس به فکر زنها نیست. چون دنیا بر پایه قدرت و پول و ارتباط می چرخه که هرسه دست مرداس.درواقع هیچکسو نداریم تو این دنیا مگه اینکه زنها روزی با هم متحد بشن و تصمیمات جدی بگیرن برای این وضع.

عقده ای که خالق از ماده ها داره.اینه که میگم هرچی طبیعت بهتون پیشنهاد داده چشم بسته قبول نکنید و فک نکنید بهترینو براتون خواسته.من اگه مرد بودم اینقد عاشق زنم بودم که نمیخاستم زجر حاملگی زاییدن و بزرگ کردن بچه بکشه چون این پروسه هم تبعیض جنسیتی داره ولی برامون عادی سازیش کردن.

اینکه حتی کل دنیا فک میکنه نسل از طریق فقط فرزند پسر ادامه پیدا میکنه چه دلیلی پشتشه؟ اگه فامیلی بچه از مادر بود یا حداقل ترکیبی و نه فقط پدر ،آیا بازم این تفکر عجیب پوسیده جایی تو دنیا داشت؟یا فراتر از یه فامیلیه؟ولی علمی مادر زن قوی تری می ده تا پدر به فرزندش

منظورم چنین چیزی بود مرد خوب رو زنها نگه می دارن و مردای مطلقه اکثرا ریگی به کفششون بوده ولی زنهای مطلقه لزوما خودشیفته، جنده یا ایراد بزرگ نداشتن فقط از چنین مردایی جدا شدن ولی جامعه مرد مطلقه رو با آغوش بازتر می پذیره!هرچی مرد مطلقه دیدم یه داستان ترسناک بعدا ازش فهمیدم

یه ظلم دیگه به حیوونها تو ایران نحوه ذبحشونه که با هوشیاری کامل سرشون رو می برن و اتفاقا همون ترس باعث ترشح هورمونی تو بدنشون میشه که رو کیفیت گوشت اثر میذاره.یه مدت دنبال این بودم چرا گوشتای حلال فروشی به خوبی بقیه نیس که فهمیدم بقیه اول بیهوش میکنن حیوون رو بعد ذبح!مسلمون وحشیه

خواهر دوزاری برام نماد همه زنهاییه که تو تیم مردها بازی میکنن. تو دنیایی هستیم که مردا سفت و سخت پشت همن و زنها هم اکثرا دارن تو تیم مردا بازی میکنن و طبق قواعد اونا جلو‌ میرن. اگه مردا بگن سکس برای ما افتخاره برای شما شرم و جندگی دقیقا همین باور رو دارن البته فقط برای بقیه

معیار من از عنفوان جوانی این بود که پارتنری انتخاب کنم که عقیم باشه یا بچه داره و بگه دیگه بچه نمیخام. حالا هم با کسی هستم که خودش یه پسر داره و میگه ازدواجم کنیم بچه نمیخام و این برای من بهترین خبر دنیاست. اتفاقا بهترین کشور برای بچه ها هستم ولی مگه لازمه اینقدر زجر بکشم به عنوان یه زن که ناعادلانه همه بار بچه از نطفه تا مرگش رو دوش زنه که آخرشم چی که موجودی بیاد که هدفش تو دنیا فقط زجر کشیدنه؟ انسان جز رنج چی هست؟ چرا رنج رو به دیگری و خودت می دی وقتی میتونه اصلا وجود نیاد؟چون طبیعت خواسته و دیگران میگن!؟اگه فقط چند میلیون زن بیشتر بچه دار نمیشدن هم زمین نفس می کشید هم دنیا از این فلاکت تولید انبوه و سایر کثافتها بیرون می اومد. خیالتون راحت نسل بشر تا ابد هست ولی با میلیاردها بچه بی کیفیت!

قبول دارم تا ۳۰ سالگی بره مردها بودم اما الان خودم گرگ شدم. اما همه زنها روزی به سی سالگی می رسن و چشمشون به حقایق مردها باز میشه و دیگه نمی تونن به دوران جاهلی برگردن. دوران مردپرستی زنها فقط ده ساله بعدش میفهمن باید مثل مردها خودشیفته باشن.

من اصلا این رسمو قبول ندارم چون صدتا آدمه برای هرکی ۱۰ یورو هم خرج کنی ۱۰۰۰ یورو میشه و من حتی بیشتر از این رقما سوغاتی برده بودم ولی اکثرا عصبانی هم شدن عوض تشکر. مثلا زن داداشم پیام فرستاد از طریق برادرم فرداش که دفعه بعد برام آیفون ۱۷ بیار! معلوم بود یه دعوای حسابیم کرده بودن

خانم اعتقاد دارن زنها همه عاشق اینن که مادر بشن حالا من روزی مادر بشم از غصه خودکشی میکنم اینقد پوینت منفی می بینم برای مادر بودن.اینکه بگی یار خوب آره که اونم همه نیازهات با پارتنر خوب رفع رجوع میشه که با ازدواج محاله دائمی باشه این حس نامزدی طور.سیکتو بزن بابا

این دیالوگو تو فیلما هم جدیدا میگن. اشکالش اینه کسی که تو رو به خاطر موقعیتی بخاد بهترشم پیدا بشه سیکتو می زنه. چون اون یه منفعت طلبه. مثلا من وقتی کسیو دوس دارم اصلا برام مهم میست ماشین و خونه اش چیه و حتی مدرک تحصیلی اش ولی برام مهمه پیشش چه حسی دارم چقد روح هامون گره میخوره به هم. اصل پایداری رابطه به وصل شدن روحه نه چشم دوختن به موقعیتت!

بعضی خانواده ها هم نمیکشن ولی متنفر میشن ازت. مثلا نمی دونم چرا کسخل شدم به خواهرم که فک میکردم افکارش مثل خودمه گفتم پارتنر دارم ولی عوض اینکه ذوق کنه خواهر ۳۸ ساله اش از تنهایی دراومد(الان ۳۹ شدم😄) کم کم فاصله گرفت و بعد قطع ارتباط کرد طوریکه خودمم چندشم میشه ببینمش دیگه. حالا برادرم که پارتنر داشت سالها برای همه اوکی بود و راحت میاوردش خونه شام می خورد می رفت. میخام بگم ضد زنی ریشه عمیقی داره سراسر ایران از تهران تا کردستان.

مجرد لزوما تنها نیست مثلا من مجرد حساب میشم ولی پارتنر دارم تا صد سالگی هم تنها نمی مونم چون دنیا پر از مردهای مجرد همسن خودمه که دنیال پارتنرن ولی ازدواج برای همه نیست.ازدواج هیچوقت بی هدف نبوده همیشه خواسته دو نفر از با هم بودن یه منفعتی ببرن به هم نیاز داشتن. دنیای امروز مردها دنبال زن پولدارن حتی خوشگلم دیگه نه و من حتی وقتی پولم داشته باشم اونو قایم میکنم که مردی سمتم نیاد. ازدواج عشق نیست حتی اگه باشه عمرش کوتاهه و موفقیت قطعا نیست ولی شانس شکست بالایی داره. اگه ذات مردو بلد باشی از ازدواج فراری میشی چون مرد یعنی خسته شدن از همیشه یه زن حتی اگه پرفکترین باشی! با همه این حرفا گاهی دوست دارم با پارتنرم ازدواج کنم ولی تشخیص نمیدم دلیلش شستشوی مغزی های قوی تاریخیه یا ذات زنانه!

طرف داره مهاجرت معکوس میکنه به ایران با یوروهایی که جمع کرده خونه بخره تهران و دست یه پسرو بگیره ازدواج کنن تا بتونن قبل اینکه دیر بشه بچه دار بشه. کاش یه درصد درک میکردم علاقه زنها به بچه رو. یعنی فقط منم که بچه رو یه ظلم به زن می دونم و عوض لذت یاد شب بیداری و کلفتی و زندگی نکرده و فداکاری میفتم؟ مگه مادر شدن صد تا درد نیست و یه لذت؟ حس میکنم یه هورمون زنانه تو بدنم کم دارم چون نه تنها خوشم نمیاد بلکه بهم برمیخوره چرا یه زن باید از چنین چیزی لذت ببره. هست کسی مثل من در این جهان که لز هم نباشه؟ جالب اینکه لذت شوهر داشتنو میفهمم ولی بچه اصلا!

من الکل نمیخورم مگه اینکه یه مهمونی خیلی حال بده و جوگیر بشم. وگرنه چرا باید با الکل خوردن شکم بدقواره درست کنم؟ معده و مغز و بدن و روح داغون؟ هیچ فایده ای تو این کوفتی نمی بینم و هزاران کیلومتر با عقاید اسلامی فاصله دارم ولی هربار که جمع ایرانی گفتم نمیخورم میگن چقد بورررینگ!

یه چیزی راجع به مردها فهمیدم، اینکه اگه خوب باشن زنشون ولشون نمیکنه مگه اینکه طرف کسخل باشه که زن فرصت سوز کسخل کمه. ولی اگه زن خوب باشه شانس اینکه مرد ترکش کنه زیاده چون مردا فک میکنن براشون ریدن و بعد جدایی قدر زنشون رو میفهمن اما زنها هرگز مرد خوب رو ول نمیکنن. پس از مرد مطلقه بیشتر باید ترسید چرا برعکسش رایجه؟