Raşe Pütün (@raseptn) profile picture

Raşe Pütün

Joined August 2024
Photo by Raşe Pütün (@raseptn)Photo by Raşe Pütün (@raseptn)Photo by Raşe Pütün (@raseptn)
Raşe Pütün retweeted
➡️Yılmaz Güney davasında 50 yıl sonra AİHM başvurusu Öldürülen hakimin eşi hakkında yalancı tanıklık iddiası ortaya atıldı
10
1
93
6,153
RT @CahitmervanNews: Kimse sizi Erdoğan'ın yanına davet etmiyor. 200 yıllık Kürt sorunun çözümü için politika üretmemenizi, ZP gibi "Truva…
This quoted post is unavailable.
2
15
“İnandığımız değerlerle durduğumuz saf arasındaki mesafe, yarının nasıl bir ülke olacağını belirleyecek.”
🖊️Raşe Pütün yazdı: Yanlış saflarda kalan demokratlar, kurulamayan barış cephesi 🔸"Bizim meselemiz, Yeni Parti’nin milliyetçi sağla kurduğu ilişkinin nereye evrileceğini hesaplamak ya da o çizgiyi değiştirmeye çalışmak değil" 🔸"Asıl mesele, düşünsel olarak oraya ait olmadığı hâlde yıllardır o yapılarla yürüyen demokratların, özellikle Kürt meselesinde ve barış çağrısı karşısında nerede duracaklarını belirlemeleridir" @raseptn ilketv.com.tr/yanlis-saflard…
1
5
55
1,039
“Bu davanın asıl meselesi, geçmişin bütün karanlığıyla ve o karanlığı var eden zihniyetle yüzleşebilmektir.”
🔴Yılmaz Güney davasında 50 yıl sonra AİHM başvurusu: ‘Yalancı tanıklık’ ve ‘balistik çelişki’ iddiaları ilketv.com.tr/yilmaz-guney-d…
5
16
1
133
2,922
Raşe Pütün retweeted
🔴Yılmaz Güney davasında 50 yıl sonra AİHM başvurusu: ‘Yalancı tanıklık’ ve ‘balistik çelişki’ iddiaları ilketv.com.tr/yilmaz-guney-d…
2
5
2
37
6,005
Raşe Pütün retweeted
🔴 Yılmaz Güney’in ceza aldığı cinayet dosyası 50 yıl sonra raftan indi, AİHM’e taşındı 📌 Öldürülen hâkim Safa Mutlu'nın eşi için yalancı tanıklık iddiası: “‘Anarşist köpeğin mahkûm edilmesi için yalancı tanıklık yaptığını’, doğruyu söylemediğini’ yazmış” t24.com.tr/gundem/yilmaz-gun… ➡️ apps.apple.com/tr/app/t24/id… ➡️ play.google.com/store/apps/d…
6
49
11
286
43,297
DEM PARTİ:”Kent Uzlaşı” fiilen sona erdi.
Kürtlerin Yeni Parti’ye bu kadar erken ve koşulsuz açık çek vermesi neden? Esenyurt’u ayrı tutarak soralım: Kent uzlaşısıyla ya da Kürt seçmenin desteğiyle kazanılan belediyeler, kapılarını Kürtlere, onların kimliklerine ve siyasal hassasiyetlerine ne kadar açtı? Seçim sandığında kurulan uzlaşı, belediyelerin yönetim anlayışında hangi karşılığı buldu? Kürt siyaseti artık yağmurdan kaçarken doluya tutulma ihtimalini de hesaba katmalı. Beklentilerini, haklarını ve siyasal kazanımlarını bir bütünlük içinde değerlendirmeli. “Kötünün iyisi” siyasal bir tercih olabilir; fakat demokratik bir kazanımın ölçüsü olamaz. Peki, 25 yıllık AKP iktidarından önceki siyasal zihniyetin devamını, yalnızca bugün muhalefette diye yenilik olarak mı kucaklayacağız? Asıl soru şu: O zihniyet Kürtlerle bugüne kadar nasıl bir hukuk geliştirdi? Ve bugün farklı bir hukuk kurduğunu gösteren ne var?
19
5
3
73
6,617
Raşe Pütün retweeted
Ankara'da Adalet Bakanlığı önünde hasta tutsaklar için başlatılan nöbet eyleminde konuşan hasta tutsak Yakup Akman'ın annesi Fince Akman, "Artık sabrımız kalmadı"
10
1
49
1,349
Raşe Pütün retweeted
VİDEO| DEM Parti Mersin Milletvekili Ali Bozan, Kayseri Bünyan Kadın Kapalı Cezaevi'nde tutuklu bulunan kanser hastası Evin Zapsu'yu ziyaret ederek çağrı yaptı: “Evin Zapsu'nun cezaevinde tutulması, onu ölüme terk etmektir”
2
34
298
7,701
Durumun özeti.👇🏻
1
2
34
783
Raşe Pütün retweeted
100 yıllık Kürt sorununun çözümü için tarihi bir aşamaya gelinmişken, hiçbir siyasi parti bu sürecin dışında kalmamalıdır. Özellikle ana muhalefet partisi başta olmak üzere tüm partilerin izleme komisyonunda yer alması, toplumsal mutabakat ve ortak çözüm iradesi açısından büyük önem taşıyor.
185
24
9
335
45,919
Yeni Parti’ye güvenmemek için yeterince veri vardı. Nasrettin Hoca’nın fıkrasındaki gibi, hesap ortada. Partideki demokratların da antidemokratik çoğunluğun gücü de belli. Aylardır yazılarımda tam da bunu anlatıyorum. Anti-Tayyipçilik üzerinden, Kürt meselesini çözebilecek çoğulcu ve demokratik bir muhalefetin varlığına kendimizi inandırmak istiyoruz. Oysa olmasını istediğimizle olan ve olacak arasında Çook ciddi bir boşluk var.Ve biz bu boşlukları kendi tahayyülümüzle doldurmaya çalışıyoruz.
DEM’E AKIL MI VERİYORUM? Süreçten yana olan herkesin hem birbirlerine akıl vermesi hem de birbirlerinin aklından yararlanması sürecin başarısı için gereklidir. Süreç yanlılarının ve destekçilerinin süreç karşıtlarına karşı hem akıllarını ortaklaştırmaları hem de birbirlerini müttefik olarak görmeleri şarttır. Başka türlüsü başarı getirmez. Kimseye o lüzumsuzların sandığı gibi akıl verdiğimiz yok. Olması gerekenler konusunda yalnızca mülahazalarımızı paylaşıyoruz. Bu kadarından rahatsızlık duyanların süreçteki samimiyeti sorgulanır. Yeri gelmişken bir akıl vereyim o vakit. İnkarın ve şiddetin en koyu olduğu dönemde o tarihte Başbakan olan Cumhurbaşkanımız R. Tayyip Erdoğan inkara dayalı resmi paradigmayı büyük bir cesaretle toprağa gömdü. Hem de o tarihte bütün partiler karşısına dikilmişken bunu yaptı. Türk toplumuna demokratik kabule dayalı yeni paradigmayı da kabul etti. Önyargıları cesaretle kırdı. Tarihin en cesur devrimci adımlarını attı. MHP Lideri Dr. Devlet Bahçeli artık herkesin barıştan ve çözümden umut kestiği bir dönemde kendi tabanının dahi beklemediği en cesur çıkışı yaptı. Hem kendi tabanını dönüştürdü hem de Türk toplumunun algısını. Öcalan aynı cesareti kendi örgütü içinde yaptı. PKK’yı var eden o eski paradigmayı büyük bir cesaretle toprağa gömdü ve kendi kitlesinin baş tacı ettiği o soğuk savaş döneminin ideolojik ve etnikçi kabullerini yerle yeksan etti. Demokratik cumhuriyet olarak tesmiye ettiği yeni paradigmasını cesaretle savundu. DEM ne yazık ki aynı cesareti gösteremedi. Öcalan’ın yeni paradigmasına uygun söylemleri siyasetine dönüştüremedi. Kendi tabanını bu yeni paradigma konusunda değiştirmek-dönüştürmek için aynı cesareti sergileyemediği gibi yeni paradigmayı uygun siyaset tarzıyla Türk toplumuna taşımak için de gerekli çabanın içine giremedi. Kendi iç dengeleri dolayısıyla hükümetle boyuna kavgalı bir görüntü verme yoluna gitti. Türk toplumunu ikna için sürecin ruhuna ve amacına uygun bir dil ve siyaset hattı oluşturamadı. Kendi tabanını da sürekli süreç bozulursa o eski dinamizm ve heyecan kaybolmasın diye yanlış bir siyasi taktik hat üzerinden süreci yürüten partilerden kopartmaya çalıştı. Bahçeli’nin üstlendiği riski DEM üstlenmedi. Öcalan’ın cesaretine benzer bir cesaret gösteremedi. Öcalan’ın yeni paradigmasına uygun bir siyasi dil ve pratik de inşa edemedi. Ne kendi geçmişinden kopabildi ne de yeniyi inşa edebildi. Sürecin Öcalan adına siyasetini yapma konumunda olan DEM’in bu tavrı sürecin seyrini olumsuz etkiledi. Son zamanlarda DEM’de gözle görülür bir açılım var. Değişim ve yenilenme var. Ama üzülerek belirtmek isterim ki Öcalan’ın cesaretinden yoksunlar. Öcalan kadar cesur olamayacaklarını elbette biliyorum ama hiç değilse Öcalan’ın söylediklerinin aynısını söyleseler yeterlidir. 27 Şubat deklarasyonun nasıl bir siyaset tarzı içerdiğini içlerinde bilecek yetkinlikte çok sayıda siyasi aktör var aslında. Ama o Erdoğanfobik zihin henüz aşılamadığı için ve dahi kendi iç dengeleri dolayısıyla Öcalancı siyaseti cesaretle ete kemiğe büründürmek konusunda eksik ve yetersiz davranıyorlar. DEM sürekli Öcalan vurgulu söylemler yerine Öcalan’ın kendisinden beklediği siyasi pratiği inşa etmiş olsaydı bugün Öcalan vurgulu söylemler sorun olmaktan çıkmış olurdu. Öcalan’ın yeni paradigması doğru bir anlayış, doğru bir dil, doğru bir siyaset tarzıyla Türk toplumuna DEM üzerinden taşınmış olsaydı bugün DEM’in Öcalan vurgulu mesajları süreç açısından olumsuz algılanmaz ve Sayın Bahçeli’nin önerdiği yasal statü sorunu da aşılmış olurdu. Türk toplumunun buna kahir ekseriyetle itirazı da olmazdı. DEM’in cesaret eksikliği elbette bir sorun. Ama DEM’i de cesaretlendirecek adımlar da gerekli. DEM’i suçlamak yerine anlamak elzem. Sonuçta DEM kendi içinde bir koalisyon partisi. DEM’in cesareti için DEM’i cesaretlendirecek somut kimi adımlara da ihtiyaç var. Türkiye’nin bu büyük barış için DEM’e ihtiyacı var, DEM’in de artık kendini Öcalan’ın yeni paradigması temelinde değiştirmeye…
2
6
1
62
2,546
Bu iki yıl içinde, özellikle çerçeve yasanın ardından, süreç siyasal kaygılarla geciktirilmeseydi; hükümet, bugün muhalefette de kendi içinde de etkili olan, Kürt meselesini hâlâ güvenlik ve inkâr ekseninde ele alan siyasal anlayışın baskısını aşabilseydi, DEM Parti’nin konumu çok daha erken netleşir, barış ve demokratikleşme yolunda daha somut adımlar atılabilirdi. Artık Abdullah Öcalan’ın ve sekretaryasının süreçteki yetki ve koordinasyon rolü açıklığa kavuşturulmalıdır. Öcalan’ın Türkiye’nin demokratik geleceğine ilişkin siyasal perspektifini doğrudan ortaya koyabilmesi, DEM Parti’nin yönünü ve devletin barış iradesinin sınırlarını da görünür kılacaktır.
DEM PARTİ DERS ÇIKARIRSA SONUÇ HAYROLUR… Yeni Parti süreci meclis adına takip edecek komisyona üye vermeyeceğini açıkladı. Benim için şaşırtıcı olmadı. Doğrusu beklediğim bir şeydi. Meclisteki süreç komisyonuna üye verdiğinde bunu mecburiyet tahtında yaptığını söylemiştim. Sürecin bir biçimde bozulacağına inanıyorlardı. O yüzden DEM’i karşılarına almama hesabı güdüyorlardı. Bir de süreç dolayısıyla başta İmamoğlu olmak üzere haklarında dava açılan belediye başkanlarını kurtarmayı umuyorlardı, Süreç tahminlerinin aksine başarıyla yürüdü ve son düzlüğe erişti. İkinci beklentilerinin de boşuna olduğu görüldü. Baro seçimlerinde açığa çıkan o eski CHP’yi ayakta tutan damarın bir biçimde dirildiğini de gördükten sonra eski zihinsel kodlarına geri döndüler. DEM’i Erdoğan’ı sandıkta devirme için elverişli-kullanışlı bir siyasi aparat olarak görüyorlardı sadece. O yüzden DEM’i resmi ittifak düzeneğinin içine dahil etmeden yanlarında tutma yoluna gittiler. Çünkü DEM’le aleni-resmi bir ittifak içinde görünmenin kendilerine zarar vereceğine inandılar. DEM’e biçtikleri rol, onur kırıcı bir roldü. Ama nedense DEM bu rolü kabul etmede bir sakınca görmedi. Kuşkusuz DEM’i siyaseten buna mecbur ve mahkum eden koşullar yok değildi. Bu ittifak ne kadar onur kırıcı olsa da DEM’e hem siyasi bir kazanım sağlıyordu hem de yerelde yeni bir iktidar alanı. DEM kendisine açılan bu imkanı elinin tersiyle ittiğinde siyaseten tamamen dışlanacağını ve yerelde sahip olacağı kısmi iktidar alanını tümden kaybedeceğini bildiği için değil sadece, aynı zamanda Erdoğan düşmanlığı ekseninde şekillenen ideolojik-siyasi tercihinden ötürü bu onur kırıcı rolü kabul etti. “Seni başkan seçtirmeyeceğiz!” anlayışı birinci çözüm sürecinin bozulmasından sonra kaskatı bir Erdoğan düşmanlığına evrilmişti. DEM’in içindeki Erdoğan düşmanlığını ideolojilerinin merkez siyasetine oturtmuş kimi bileşenlerin de DEM içindeki başat rolü de bu sürecin oluşmasını sağlamıştı. Erdoğan düşmanlığı konusunda Özgür Özel CHP’sinin zihniyle ortaklaşan bu DEM içindeki bileşenlerin sağladığı ittifak sistemi bugün çökmüş görünüyor. Yeni bir ittifak sistemi oluşuyor. Süreci yürüten ve destekleyen partiler sürecin nihayetinde Türkiye Yüzyılı’nı birlikte inşa etme konusunda da ortaklaşma mecburiyetindeler. Aksi takdirde süreçle amaçlanan sonuç hasıl olmaz. Özgür Özel’in gördüğü bu siyasi tablo kendisi ve partisi açısından elbette olumsuz. İmralı adasında Öcalan’la görüşmeye partisinden üye göndermemekle başlayan süreç süreç yasasının oylamasında parti grubunu serbest bırakmasıyla devam ederek bugün beklenen sonuca ulaştı. DEM Parti bundan ders çıkartmasını bilirse süreç açısından çok daha hayırhah bir sonuç ortaya çıkacaktır. DEM sürecin başarısını her şeyin üstünde tutuyorsa artık siyasi tercihlerini ve ittifak anlayışını yeniden gözden geçirmelidir. DEM Parti’nin çıkaracağı ders, kendisi için en hayati olan bir meselede geçmişteki siyasi müttefikleri tarafından niçin yalnız bırakıldığını anlamak olmalıdır. Başka bir deyişle, onların kendisine nasıl bir siyasi aparat rolü biçtiklerini de görmek olmalıdır. Demokratik cumhuriyetin partisi olacaksa şayet hem ideolojik siyasi tercihlerini yeniden belirlemek, hem de yeni dönemde nasıl bir ittifak sistemine dahil olacağına karar vermek durumundadır.
4
10
1
50
8,350
Durum tam da budur.Ve demokrasiye inancımızla siyaset üstü bir çabayla hasta rutukluların tedavi hakkını dile getirebilmeliyiz. Devlet, vatandaşlarının yaşam hakkını korumakla; hekimler ise kimliği, düşüncesi ve hukuki statüsü ne olursa olsun herkesin sağlık ve yaşam hakkını savunmakla yükümlüdür. Çünkü yaşam ve tedavi hakkı, hiçbir koşulda göz ardı edilemeyecek temel bir insan hakkıdır.
BİR HATA VE YANLIŞA DİKKAT! Silah yerine siyasetin ikame edilmek istendiği bir süreçte şiddet içermeyen her türlü fikrin ifade edilmesinden asla rahatsızlık duymamak lazım. Buna en şoke edici fikirler de dahildir, bölücü olarak tesmiye edilen fikirler. Demokratik siyaset bu fikir özgürlüğüyle anlamlıdır. Fikre fikirle, siyasete siyasetle karşılık verilir. Eski Türkiye’nin bölünme paranoyası ve salt güvenlikçi aklı, kimi fikirleri tehlikeli bulup yasaklama yoluna gittiği için sorun üretti. Dağ sorununu doğuran inkar ve baskı politikaları sayesinde bugün çözmek istediğimiz sorun devasa boyutlara ulaştı. Eski Türkiye yok artık. O inkarcı, yasakçı baskı politikaları son buldu. Şimdi dağ/silah sorunu da çözülmek üzere. Esas alınan yeni paradigma güvenlikçi ve yasakçı değil demokratik ve özgürlükçü bir paradigma. Silah yerine siyaset, ölüm yerine hayat ikame edilmek isteniyor. Herkesi kuşatan ve herkesi kendine katarak büyüyen bir Türkiye Yüzyılı inşa edilmek isteniyor. Tam da bu süreçte bir takım provokasyonların veya sabotaj girişimlerinin karşımıza çıkıyor olmasından şaşılacak bir durum yok. Yeni paradigmanın siyasal aklı asıl hedefinden sapmamalı. Şiddet içermeyen veya şiddete övgüye bulunmayan hiç bir fikirden ve siyasetten korkmayan tam tersine bunu demokrasinin bir gereği sayan bir duruşu devlet pratiğine ve yargı sistemine dönüştürmek gerekiyor. Fikirleri suç kapsamına almak hatalı ve yanlış. O fikirler doğrultusunda siyaset yapanları tehdit unsuru olarak görmek hatalı ve yanlış. Ne kadar aykırı ve yanlış olursa olsun, nedenli şoke edici nitelikte olursa olsun bizatihi fikirleri ve eleştirileri baskılamaya kalkışmak hatalı ve yanlış. Birileri fikirlerini ve siyasetini süreci bozmak amacıyla kullanarak hem Türk toplumunda hem de PKK tabanını oluşturan Kürtlerde farklı etkiler oluşturmayı amaçlıyor olabilir. Ama bunu gidermenin yolu o eski Türkiye aklının bölünme paranoyası üzerine oturan güvenlikçi aklını devreye almaktan geçmiyor. Tam tersine bilinmelidir ki hatalı ve yanlış politikalar enfekte edici yeni bir sorun alanı oluşturmaktan öte bir sonuç doğurmaz. Sürecin paradigmasına uygun özgüvenli kuşatıcı demokratik siyasal aklı her şeyin üstünde tutarak yol yürünmeli.
2
7
1
52
6,797
Bile isteye tüm imkanlar mevcutken, #NewrozBozkurt ve tüm hasta tutsakların ailelerinden ayrı bırakılması insanlık meselesidir. Barış adımı dahi sayılmaz insanlık göstermek bu.
Hasta tutsak Newroz Bozkurt'un annesi Sultan Bozkurt: Eğer bir adım atmak istiyorsanız hasta tutsakları serbest bırakın mezopotamyaajansi45.com/tum-…
3
16
418
Raşe Pütün retweeted
🎙Psikoterapist Esra Kahraman: Kürtçenin kaybı asimilasyonun sonucu ✅️ Psikoterapist Esra Kahraman, annelerin çocuklarıyla Kürtçe konuşmamasının bireysel bir tercih olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek, bunun geçmişten bugüne süren asimilasyon politikaları ve kuşaklar arası travmalarla bağlantılı olduğunu söyledi. ÖNE ÇIKANLAR: ✅️Anneleri suçlamak yerine Kürtçenin neden aktarılmadığını sorgulamalıyız. ✅️Geçmişte yaşanan baskı ve şiddet, annelerin çocuklarını egemen dile yönlendirmesine neden oldu. ✅️Anadilini konuşamamak, yalnızca dilin değil, kimliğin ve hafızanın da kaybıdır. ✅️Dilin kaybıyla birlikte kültür de yok olmaya başlıyor. ✅️Çözüm, anadilin toplumsallaşması ve gelecek kuşaklara aktarılmasından geçiyor.
4
34
122
3,390
“Yarım asırlık bir mücadele, bir halkın yalnızca siyasal iradesini değil, toplumsal varoluşunu da dönüştürdü.
🖊️Raşe Pütün yazdı: Tarihin hız katsayısı "Ne var ki tarih, ideolojik iddiaların büyüklüğüyle değil, toplumsal dönüşümlerin gerçekliğiyle ilerliyor. Bir halkın özgürlük mücadelesini anlamak için onun tarihsel deneyimine, toplumsal hafızasına ve kendi siyasal iradesine bakmak gerekiyor" @raseptn ilketv.com.tr/tarihin-hiz-ka…
2
12
74
1,761
Bazı Kürt parti ve gruplarının biraya geldiği HEVBENDÎ'ye karşı yapılan operasyon asla kabul edilemez. Kürt sorununun siyaset ve hukuk içine alınmasının konuşulduğu bu günlerde böylesine operasyonlar sürece karşı provakasyondur. Kabul edilemez. Gözaltına alınan Kürt siyasetçiler derhal serbest bırakılmalı.
25
22
15
142
27,091
Mahsun, duygusalsın, bilirim. Sözcüklerle de aran iyidir. Hele geçmişi bugünün sözcükleriyle anlatmakta… Sur olayları sırasında attığın tweet dönemin Başbakanı Ahmet Davutoğlu’na yönelikti. O tweetten kısa bir süre sonra Davutoğlu görevden ayrıldı. Belli ki siyasette değişimin kokusunu iyi alıyorsun. Kim bilir, belki de bilgisini önceden edinmiştin. Diyelim ki 2016’da Sur’da yaşananları bütün açıklığıyla, bütün cesaretinle eleştirdin. Peki, bir doğru geçmişteki yanlışların hafızasını silmeye yeter mi? Belki de 2016’da Sur olayları sırasında söylediklerin ve yazdıkların, onlarca yıl önceki yanlışlarının gecikmiş diyetiydi. Ne dersin Mahsun? İnsan geçmişiyle yüzleşmeden, bugün ödediği bedellerle geçmişin hesabını kapatabilir mi?Filmlerin arkasında patronlar olmadan. o kadar büyük bütçeli filmleri neyle yaptın?sırrını bize de söyler misin?,
İnsanların birbirini anlamaya çalıştığı, birbirinin acısını hissettiği günler maalesef geride kalmış. Bugün yazılanları okuyorum. İnanın, en çok da kendi topraklarımın insanlarından gelen sözler canımı acıtıyor. İnsan bazen kendisini hiç tanımayanlardan değil, kendisini en iyi anlamasını beklediği insanlardan yara alıyor. Beni sevmeyebilirsiniz, sahiplenmeyebilirsiniz, eleştirebilirsiniz. Ama bir insanı yargılamadan önce nerelerden geldiğini, neler yaşadığını, hangi bedelleri ödediğini de keşke görebilseydiniz. 2016 yılında, Sur olayları sırasında, birçok insanın konuşmaya cesaret edemediği günlerde, çocuklar ve yaşlılar ölüme terk edilmesin diye bir tweet attım. Kıyamet koptu! Dönemin başbakanı konuştu. Gazeteler, televizyonlar, O dönemin bazı medya kalemleri, günlerce beni hedef gösterdi. “Vatan haini”, “terörist” diye manşetler atıldı. Linçin alasını yaşadım. Ardından dokuz yıl boyunca şirketim kara listeye alındı. Dizi yapmamız engellendi, filmlerimin gösterimine engeller çıkarıldı. 18 yaş sınırlamaları getirildi, sinema salonlarına baskılar yapıldı, açık hava reklamlarım bile yasaklandı. Birçok kapı yüzüme kapandı. Ahmet Kaya’ya yapılanlarla kendi yaşadıklarımı asla kıyaslamıyorum. Ama aynı zihniyetin linçini ben de yaşadım. Sırf Diyarbakırlı olduğum için yıllarca neler yaşadığımı en iyi ben bilirim. Birileri “Kürt halkının acılarını anlatıp para kazanıyor” diyor. Birileri “Güneşi Gördüm filmini ona devlet çektirdi” diyor. Birileri de “New York’ta Beş Minare filmini cemaat finanse etti” diye yıllardır aynı yalanları tekrarlıyor. Benim derdim hiçbir zaman para olmadı. Öyle olsaydı müziğe 17 yıl ara vermez, sahnelerde kalır, dizilerden, reklamlardan para kazanmaya devam ederdim. Ama ben kendi hikâyelerimi, kendi topraklarımın acılarını sinemaya taşımayı seçtim. Kendi imkânlarımla, kimseye minnet etmeden, devletin kapısında yatmadan filmlerimi çektim. Şunu herkes iyi bilsin: Bana kimsenin film yaptırmaya gücü yetmez! New York’ta Beş Minare üzerinden iftira atanlara da bir çift sözüm var: Hacı Gümüş karakterini 1998 yılında ben yarattım. Bitlisli bir Kürt, çağdaş bir Müslümandır. Kızı kilisede evlenir, İngilizceyi ana dili gibi konuşur. Markette çalışan sıradan bir adamdır. Hiçbir cemaatle, hiçbir şahısla ilgisi yoktur. Böyle bir karakterden zorla Turancı bir Türk hoca çıkaramazsınız! Hayatım boyunca ırkçılığa ve ayrımcılığa karşı durdum. Kimsenin adamı olmadım, hiçbir gücün gölgesine sığınmadım. Benim filmlerimin arkasında gizli patronlar aramayın. Benim tek patronum vicdanımdır! Elbette hatalarım da kusurlarım da olabilir. Filmlerimi, düşüncelerimi eleştirebilirsiniz. Fikre fikirle cevap verene eyvallah! Ama eleştiri başka, iftira ve küfür başkadır! Yürüdüğüm yolda alnım ak, başım dik. Kralına eyvallahım yok!
9
14
4
169
24,559
Özrün Kabahatinden Büyük, Mahsun! “Abim” diye sevdiğin Ahmet Kaya’ya, o gece yaptığı konuşma için sitem etmişsin. Yeri ve zamanı değilmiş. Daha sakin, daha örtülü, daha usulünce söylemeliymiş. Peki Mahsun, “Ben Kürtçe bir şarkı söylemek istiyorum” demenin yeri neresiydi? Korkunun, tehdidin, sürgünün, cezaevinin olmadığı o yer neresiydi? Kürt olmanın bedelinin olmadığı bir zaman mı vardı da Ahmet Kaya yanlış zamanı seçmişti? O yıllarda “Ben Kürdüm” demek, kimi zaman sürgünü, cezaevini, kimi zaman ekmeğinden, itibarından, hayatından olmayı göze almaktı. Korku yalnızca kişisel bir duygu değildi. Kuşaktan kuşağa devredilen bir toplumsal hafızaydı. 1989 yılıydı. İlk kez oy kullanacaktım. Ankara’da, üniversite ikinci sınıf öğrencisiydim. Ablamla Dikmen’de,öğrenci evimizde zor tıp kitaplarının içinde kendimize bir hayat kurmaya çalışıyorduk. Apartman görevlimiz Mahide vardı. Malatyalı Mahide. Güzel gülüşü kendine özgü aksanı, sohbetleri hâlâ kulağımda. Bir gün sordum: “Mahide, oyunu kime vereceksin?” Güldü. “Sen kime vereceksin?” dedi. “Gel, ikimiz de Erdal İnönü’ye verelim.” Yüzü değişti. “İnönü mü? Asla!” “Mahide,” dedim, “Özal bizi daha da yoksullaştıracak.” Bana baktı. “Abla, İnönü’ye oy vereceğime canımdan olurum daha iyi. İnönü’nün babasının postallarındaki kan kokusu hâlâ üzerimizde.” O cümleyi hiç unutmadım. Bir insanın hafızasında postalların kokusu kaç kuşak kalır Mahsun? Bir devletin unuttuğunu sandığı şey, bir halkın çocuklarına nasıl miras kalır? Cumhuriyet’in “Kürdüm” demekten korkan çocuklarıydık biz. Her sabah kendi varlığımızı inkâr eden bir andı içmek için hazır ola geçen, kendi sesinden, dilinden, kimliğinden ürkmeyi öğrenen çocuklar. Ahmet Kaya o gece yalnızca Kürtçe bir şarkı söylemek istediğini söyledi. O kadar. Ama bazen bir insanın en masum isteği, bir düzenin bütün korkularını açığa çıkarır. Sen korkmuş olabilirsin Mahsun. Şöhretini, paranı, ekmeğini, itibarını kaybetmekten korkmuş olabilirsin. Korku anlaşılabilir. O yılların korkusu hele, çok iyi anlaşılır. Ama korkunu Ahmet Kaya’nın cesaretine ölçü yapamazsın. “Ben korktum. Onun kadar cesur olamadım. Ayağa kalkamadım. O linç karşısında susarak ben de o utancın bir parçası oldum. Bugün mahcubum, pişmanım.” Deseydin, amenna. Ama sen hâlâ Ahmet Kaya’nın neyi, nerede, nasıl söylemesi gerektiğini tartışıyorsun. Oysa mesele onun neden konuştuğu değil, sizin neden sustuğunuzdu. Aradan bunca yıl geçmiş Mahsun. Ahmet Kaya’nın cesaretini değil, kendi korkunu sorgulaman gerekirken hâlâ ona konuşmanın usulünü öğretiyorsun. Özrün kabahatinden büyük, Mahsun.Ve üstelik o olaydan sonraki o bir yıl içinde sürgünde kederinden kalbi dayanamadı.
AHMET KAYA, AHMET ABİM… Ahmet Kaya’nın yaşadığı o karanlık gece ve sonrasında olanlar yıllardır konuşuluyor. Ancak bazı kişilerin görüntüleri bağlamından kopararak gerçek dışı iddiaları sürekli tekrarlaması artık can sıkıcı bir hâl aldı. Eğer bugüne kadar sustuysam, Ahmet abinin hatırası üzerinden tartışmak istemediğim içindir. Ama sustukça yalanların gerçeğin yerini aldığını gördüm. Bu nedenle ilk ve son kez bu açıklamayı yapıyorum. Ahmet Kaya, bu ülkenin yetiştirdiği en güçlü ve en vicdanlı sanatçılardan biriydi. Onu çok severdim. Ben ona “abi”, o bana “kardeşim” derdi. Bana, “Daha kalıcı ve toplumsal eserler yap Mahsun. Diğerlerine benzeme,” diye öğüt verirdi. O sözlerini hayatım boyunca unutmadım. 1999’daki o kara gece hepimizin yüreğinde derin yaralar açtı. O gece salonda yalnızca sanatçılar yoktu; iş dünyasından, televizyon ve basın camiasından birçok tanınmış isim de oradaydı. Ahmet Kaya’yı protesto eden, ona tepki gösteren sanatçılar da vardı, iş insanları da vardı. Yanımda Edip Akbayram vardı. Biz Ahmet Kaya’yı ne protesto ettik ne yuhaladık ne de ona çatal bıçak attık. Ahmet abi sahneden indikten sonra salon daha da gerildi. Birileri tepki amacıyla 10. Yıl Marşı’nı çaldı. Ayağa kalkmam Ahmet Kaya’yı protesto etmek için değildi. O yılların Türkiye’sinde 10. Yıl Marşı çalarken ayağa kalkmamak, doğrudan “hainlik”le suçlanmak demekti. Diyarbakırlı biri olarak o salonda ayağa kalkmasaydım başıma neler geleceğini, nasıl bir linçle karşı karşıya kalacağımı bugün bile düşünemiyorum. Ardından Savaş Ay ve Reha Muhtar, diğer sanatçılarla birlikte sahnede olmam için özellikle sadece benim ismimi defalarca anons etti. Diğer sanatçılarla birlikte sahneye çıkarak “Memleketim” şarkısını söyledik. Bu da Ahmet Kaya’ya karşı hazırlanmış bir protesto değil, programın akışının bir parçasıydı. O yıllarda yirmili yaşlarımın sonundaydım. Gençtim, tecrübesizdim. O gecenin nelere yol açabileceğini öngöremedim. Bugün geriye dönüp baktığımda keşke hepimiz yaşananlara karşı daha güçlü bir vicdani duruş sergileyebilseydik diyorum. Fakat sessiz kalmış olmam, yapılan saldırının bir parçası olduğum anlamına gelmez. O olayların ardından Reha Muhtar’ın Show Haber programına çıktım. Ahmet abiyle ilgili düşüncelerimi orada da açıkça dile getirdim. Kürtçe kasetlerin zaten yayımlandığını, Kürtçe şarkı söylemenin serbest olduğunu anlattım. Hatta Reha Muhtar’a, isterse kendisini Kürtçe kasetlerin satıldığı yerlere götürebileceğimi söyledim. O röportajda Ahmet abinin o gece konuşma şeklini eleştirdim. Ama benim itirazım Ahmet Kaya’nın Kürtçe şarkı söylemesine değil, o gece kullandığı üslubaydı. Çünkü bir insanın kendi ana dilinde şarkı söylemek, klip çekmek ve bunu yayımlamak istemesinden daha doğal ne olabilir? Evet, o gün böyle düşünüyordum ve bunu inkâr etmiyorum. Bir insanın üslubunu eleştirmek başka, ona yapılan linci desteklemek başka bir şeydir. Hiçbir söz, hiçbir üslup, bir insana yapılan saldırıyı haklı çıkaramaz. O gecenin görüntüleri yıllarca bağlamından koparıldı. Ahmet Kaya’yı seven ben ve bazı sanatçı arkadaşlarım, sanki ona saldırmışız gibi başka bir linçin hedefi hâline getirildik. O geceden sonra Magazin Gazetecileri Derneğinin hiçbir etkinliğine bir daha katılmadım. Ahmet Kaya’nın bu ülkeden gitmesine neden olanlar, o gece salonda bulunan herkes değildi. Onu manşetlerle hedef hâline getiren bazı karanlık medya odakları, çarpık siyaset, kahpe düzen ve ırkçı linç kültürüydü. Asıl hesaplaşmamız gereken yer burasıdır. Şimdilerde bile bu linç kültüründe değişen bir şey yok… Sonrasında Ahmet abiyle konuşmak, dertleşmek ve yanında olmak için Almanya’ya gitmek istedim. Ancak o günlerde verdiği bir konserde, “Türklerin İbo’su, Mahsun’u varsa Kürtlerin de Ahmet Kaya’sı var,” dediğini duydum. İçimde bir şey koptu. Kalbim kırıldı. Belki o da yaşadıklarının acısıyla, öfkesiyle söylemişti. Fakat ben de o sözlere kırıldım ve gidemedim. Bugün düşünüyorum da keşke gitseydim. Keşke oturup konuşsaydık. Keşke birbirimizi dinleyebilseydik. Çünkü insan bazen bir kırgınlığın ömür boyu sürecek bir pişmanlığa dönüşebileceğini bilemiyor. Sonra bir sabah acı haber geldi. Ahmet abi artık yoktu. Paris’e gittim ve mezarının başında gözyaşlarıyla vedalaştım. Bazı çevreler, Ahmet Kaya sanki o gecenin hemen ardından hayatını kaybetmiş gibi bir algı oluşturdular. Oysa o kara geceden yaklaşık bir yıl dokuz ay sonra vefat etti. Bu süre, yaşadığı acıları ve haksızlıkları elbette azaltmaz. Ama tarihin de gerçeklerin de doğru anlatılması gerekir. Ahmet abinin bana öğütlediği gibi kalıcı ve toplumsal eserler üretmeye çalıştım. Ürettiğim filmler ve duruşum ortada. Yıllar boyunca onun sözlerini ve bana gösterdiği yolu hiç unutmadım. Ne zaman bu ülkenin gerçeklerini dile getirsem, başarılarımı küçümsemek ve sözlerimi değersizleştirmek isteyenler aynı iftiraya sarılarak beni Ahmet Kaya üzerinden vurmaya çalıştılar. Özellikle aynı topraklarda büyüdüğüm bazı insanların bana sahip çıkmak yerine, Ahmet Kaya’dan nefret eden ırkçılarla aynı safta yer alması beni hep çok üzdü. Yıllarca müziğe verdiğim emeği, yaptığım filmleri, anlattığım hikâyeleri eleştirebilirsiniz. Ama yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi göstererek beni mahkûm edemezsiniz. Beni seven, gerçeği bilen herkesten tek ricam şudur: Bundan sonra ne zaman Ahmet Kaya’nın adı kullanılarak bana aynı iftira atılırsa tartışmaya girmeyin; bu açıklamayı paylaşın. Yalanlar tekrar edilerek büyütülüyorsa gerçekler de paylaşılarak yaşatılmalıdır. Ama herkes şunu bilsin: Ben hiçbir zaman Ahmet Kaya’ya düşman olmadım. Onu protesto etmedim. Ona yapılan saldırının ve linçin hiçbir zaman parçası olmadım. Çünkü Ahmet Kaya benim için yalnızca büyük bir sanatçı değildi. Sevdiğim, saygı duyduğum, sözlerine değer verdiğim bir abimdi. Aramızda kırgınlıklar olmuş olabilir. Söylenemeyen sözler, yapılamayan konuşmalar, yarım kalmış bir abi kardeşlik olabilir. Ama bütün bunlar ona duyduğum sevgiyi hiçbir zaman değiştirmedi. O benim Ahmet abimdi. Bazı insanlar bu dünyadan gider ama insanın kalbinden hiç gitmez. Ahmet abi de benim kalbimden hiç gitmedi. Ölüm yıl dönümünde onu sevgiyle, saygıyla, özlemle ve minnetle anıyorum. Ruhun şad olsun Ahmet abim…
7
42
4
248
8,771