mostafa1

من از افرادی بودم که در سال ٩١ ایمیل فرم عضویت در شورای ملی رو پر کردم. حوالی بعد‌ازظهر بود که فرم رو پر کردم و جمع کردم رفتم منزل. فردا صبحش که از خونه بیرون اومدم که برم دفتر، در خونه رو باز کردم برادران زحمتکش واجا و سربازان گمنام امام زمان یه کیسه به سر ما کشیدن و ما رو بردن در یکی از منازل سازمانی امنی که داشتن. ۴۸ساعت در کمال احترام مارو مورد لطف قرار دادن که تمام همکاری های گذشته‌ات با رضا پهلوی رو بیار رو کاغذ، از اونها اصرار از ما انکار که رضا؟ کدوم رضا؟ پهلوی؟ که یهویی عزیزان فرم ثبت نام ما در شورای ملی رو کوبیدن در صورت ما. اون سالها یک شرکت گرید۲ ابنیه داشتم و کار و بارم عالی بود و رونق داشت. بعد از ۴۸ ساعت نوازش سربازان امام زمان وقتی داشتن با روح و روانی داغان من رو رها میکردن خیلی شفاف و با آرامش گفتن که دیگه در مناقصات شرکت نکن. منظورشون رو نفهمیدم تا اینکه در هر مناقصه که شرکت میکردم با وجود برنده شدن ، پروژه را میدادن به نفر دوم یا همون اول پاکت من رو از جریان مناقصه می‌کشیدن بیرون، تا جایی که عطای کار و شرکت رو به لقایش بخشیدم و مهاجرت کردم. اما مدیون هستید که فکر کنید ذره‌ای شک به دلم راه دادم که مشکل از حاج رضا و تیمش بوده!!!و همچنان تا دیماه اسمش می‌آمد قند تو دلم آب میشد که ای جان پادشاه من. ​درد اینجاست: ما زندگی، شغل و خاکمان را دادیم، اما این آقا حتی...