sousmār II

این پروژه‌ای که دو ماه پیش عرض کردم، به‌خوبی در حال پیشروی است؛ یعنی حکومت تمام ابزارهای موجود را به کار گرفته تا فقط «بقا» پیدا کند. از سلبریتی‌های حکومتی که سعی در چرخش ۱۸۰ درجه‌ای از روایت دی‌ماه دارند، تا بازگشت به ساخت برنامه‌های «سرگرم‌کننده» در یوتیوب و دیگر رسانه‌ها. از فرستادن برخی چهره‌های شناخته‌شده به خارج از کشور برای ایجاد یأس و ناامیدی در دل مردم معترض، تا وایرال شدن مصاحبه‌های «جنجالی» از سوی «روشنفکرانی» که مضمون سخنانشان ناامید کردن مردم از تغییر و القای شکست انقلاب شیر و خورشید است. داریم می‌بینیم که روایت‌ها این‌گونه شکل می‌گیرند: «ترامپ شکست خورد»، «کسی پهلوی را جدی نمی‌گیرد»، «جنبش دی‌ماه کار موساد بود»، «پیش از ۱۸ دی همه اعتراض‌ها به‌حق بود»، «خارج‌نشین‌ها با رقصیدن و عمو خطاب کردن ترامپ باعث جنگ شدند»، «خامنه‌ای در زیرزمین پنهان نشده بود»، «زوایایی از شخصیت خامنه‌ای وجود داشت که برای ملت آشکار نبود و وطن‌پرستی او پس از مرگش برای دیگران آشکار شد»، «کشته شدن بچه‌های میناب تقصیر کسانی است که جنگ‌طلب بوده‌اند» و در نهایت، آخرین روایت دروغین این است که «جمهوری اسلامی در این جنگ پیروز شده است». از مجید واشقانی و پرویز پرستویی و مجتبی شکوری، تا بلاگرهای کمدی، بازیگران حکومتی، مداحان تجمعات شبانه، ورزشکاران و هنرمندانی که در داخل و خارج از کشور با روایت جمهوری اسلامی هم‌صدا می‌شوند؛ در واقع دست همه آن‌ها به خون ملت آغشته است. از کسانی که «زیرساخت» برایشان اولویت دارد، اما جان‌هایی را که با اعدام از بین می‌روند نادیده می‌گیرند یا نام قاتلان آن‌ها را شفاف بیان نمی‌کنند، تا کسانی که در این شرایط کنونی، حتی اگر با پهلوی مخالفتی دارند، به‌جای سکوت کردن و شاد نکردن جمهوری اسلامی، علناً علیه او که برای بسیاری به امید و رهبر تبدیل شده است نفرت‌پراکنی می‌کنند و در زمین جمهوری اسلامی بازی می‌کنند. تقاص این روزها را پس خواهید داد. پروژه ناامید کردن مردم از انقلاب و پهلوی کارساز نیست. شاید برای چند ماه دور بعدی خیزش را به تعویق بیندازد، اما آن را لغو نمی‌کند. همه می‌دانیم که سیاست جمهوری اسلامی این است که در مدتی که ترامپ در کاخ سفید حضور دارد و یک آلترناتیو به نام پهلوی شکل گرفته است، تا جایی که می‌تواند با استفاده از ابزارهایی مانند مذاکره و وقت‌کشی در سیاست خارجی و اعطای آزادی‌های محدود و موقتی، مانند آزادی در زمینه حجاب، مشروبات الکلی و دیگر آزادی‌های محدود مدنی در سیاست داخلی، خود را از این بحران نجات دهد. به‌نوعی می‌خواهد سیاست «از این ستون تا آن ستون فرج است» را پیش ببرد تا شاید دوره چهارساله ترامپ به پایان برسد و مردم از تغییر به‌واسطه پهلوی ناامید شوند. وظیفه ما فقط این است که با تمام وجود پشت شاهزاده بمانیم و به این تغییر باور داشته باشیم. شرایط هیچ تفاوتی با شش ماه پیش نکرده است، مگر اینکه ما هزاران جان از دست داده‌ایم، بیش از گذشته از جمهوری اسلامی نفرت داریم و خواستار رفتن آن هستیم. در رابطه با مسئله جنگ نیز باید بگویم که ما رفتن جمهوری اسلامی را به هر قیمتی می‌پذیریم؛ اما از بین رفتن زیرساخت‌های کشور در جنگی که هدف آن سرنگونی جمهوری اسلامی نباشد، به‌هیچ‌وجه مورد حمایت ما نیست. اگر جنگ منجر به رفتن جمهوری اسلامی شود، این امر مورد حمایت ماست؛ در غیر این صورت، خیر. در ضمن، هیچ ایرانی‌ای طالب جنگ نیست و نبوده است. ما فقط در برهه‌ای، از سر ناچاری و استیصال، از جنگی حمایت کردیم که جمهوری اسلامی سالیان سال خود نیز در انتظار آن بود؛ زیرا فکر می‌کردیم این جنگ شاید مسیر را برای سرنگونی جمهوری اسلامی هموار کند؛ جنگی که همین حالا نیز ما را بسیار جلو انداخته است. جمهوری اسلامی سال‌ها مسیر نابودی فرهنگ، محیط زیست، اقتصاد و سیاست را در پیش گرفته بود و این جنگ اجتناب‌ناپذیر شده بود. مردم هیچ نقشی در شکل‌گیری این جنگ، جنگ قبلی و جنگ‌های آینده نداشته‌اند و نخواهند داشت؛ اما می‌توانیم از تبعات آن به نفع خود استفاده کنیم.