t.

แปลไทยเป็นไทยอีกที ((ขอบคุณที่แกะคำมาให้อ่านนะคะ)) กาลครั้งหนึ่ง มีผู้วิเศษทั้งสี่ (สี่นิรชรแดหวา) ที่พลัดตกจากสวรรค์ลงมายังโลกมนุษย์ เพราะผลกรรมหรือคำสาปที่ติดตัวมาตั้งแต่อดีตชาติ (ปภว) คนที่หนึ่ง ต้องพบกับการพลัดพรากจากคนรัก ทั้งที่เคยได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข แต่กลับต้องเผชิญชะตากรรมที่ทำให้เมื่อได้พบกันแล้วก็ต้องลืมกันและกัน แม้เวลาจะผ่านไปนับหมื่นคืน แสนวัน หรือนับล้านปี (จมนฟ) คนที่สอง ถูกบังคับให้หลับใหลและถูกกักขังอยู่ในโลกแห่งความฝัน จะสามารถตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตได้เพียงวันเดียวเท่านั้น ก่อนจะต้องกลับไปหลับใหลอีกครั้งเป็นเวลาหลายสิบปี (พซต) คนที่สาม ถูกมนตร์สะกดให้หวาดกลัวบางสิ่งบางอย่าง จำเป็นต้องเล่นดนตรีหรือบรรเลงบทเพลงเพื่อรักษาอาการของตนเอง แต่สุดท้ายก็ต้องเผชิญกับโรคร้ายที่กัดกินร่างกาย จนกลายเป็นหินที่ไร้ทั้งชีวิตและจิตใจ (วลอ) คนที่สี่ จำเป็นต้องซ่อนดวงตาของตนเอง เพราะหากสบตากับใคร ดวงตาจะทำให้เกิดเปลวไฟเผาไหม้ผู้นั้น จึงไม่สามารถมองตาหรือสบตากับใครได้ และต้องสูญเสียแสงสว่างไปตลอดกาล ภารกิจของพวกเขา พวกเขาต้องออกตามหาพรอันประเสริฐทั้งสี่ ซึ่งเป็นสิ่งล้ำค่าที่มีพลังพิเศษและดำรงอยู่มายาวนาน เพื่อหวังว่าจะได้ค้นพบสิ่งเหล่านั้น และทำให้หัวใจที่แตกสลายกลับมาเชื่อมโยงกันอีกครั้ง