•|هایفانکشنینگ سوسیوپَث|•

بعد از شکست ناپلئون سوم در جنگ فرانک و پروس، مجلسی تشکیل شد که اکثریت آنرا پادشاهی خواهان تشکیل می‌دادند، به طوری که در سال ۱۸۷۳ فرانسه آماده‌ی بازگشت به پادشاهی بود٫ اما پادشاهی خواهان میان دو گزینه اختلاف نظر داشتند، هانری کونت شامبورد از شاخه‌ی اصلی بوربون‌ها و فیلیپ از شاخه‌ی اورلئان‌ها که شاخه‌ی دیگر بوربون‌ها هستند و در رده‌ی دوم پادشاهی قرار دارند، سرانجام بین این دوگروه توافق شده که ابتدا هانری پنجم تاجگذاری کند و چون ولیعهدی نداشت بعد از وی تاج به فیلیپ برسد. اما هانری، انقلاب فرانسه را که کمتر صد سال پیش باعث گردن زدن لویی شانزدهم شده بود را قانونی نمیدانست و به تبع پرچم سه رنگ فرانسه را به رسمیت نمیشناخت و تاکید داشت پرچم باید همان پرچم سفید بوربون‌ها باشد، اما آن انقلاب در اصل منشا انتقال قانون از بوربون‌ها به ملت بود و فرانسوی ها هم زیر بار بازگشت پرچم نرفتند، پس پادشاهی خواهان منتظر شدند تا هانری از دنیا برود و بعد به سراغ فیلیپ بروند و اما زمان به ضرر آن‌ها در حال گذار بود و با وجود اینکه رییس جمهور موقت پاتریس دو مک ماهون خودش هم پادشاهی خواه بود، مجلس در سال ۱۸۷۵ قوانینی را تصویب کرد که قانون اساسی جمهوری سوم را تشکیل داد و با تصویب قانون مربوط به مجلس، سنا و ریاست جمهوری، جمهوری موقت شکل جدی تری گرفت و به طور موازی بر اساس آموزش عمومی افکار عمومی هم تغییر کرد تا جایی که در سال ۱۸۷۷ رییس جمهور مک ماهون با دیدن روند رشد جمهوری خواهان برای تضعیف جمهوری، مجلس را منحل کرد ولی در انتخابات فوری جمهوری خواهان رای آوردند که تاییدی بر تغییر افکار عمومی بود، مک ماهون با دیدن این شکست در سال ۱۸۷۹ استعفا داد و هانری سرسخت بوربو‌ن‌ها هم در سال ۱۸۸۳ از دنیا رفت و جمهوری به حیات خود ادامه داد. نتیجه اینکه جمهوری فرانسه زندگی خود را نه از کارآمدی نوع نظام که مدیون انشقاق بین پادشاهی خواهانی است که به خاطر چند دستگی نتوانستند در بزنگاهی که تنور داغ بود، نان مورد نظرشان را بچسبانند. #جاویدشاه