sofiα antoniou maris (@sofimari2) header
sofiα antoniou maris (@sofimari2) profile picture

Τα λογια του. Πατερα Μου.... Μια ζωη εισαι. Καλοψυχο παιδι σοφούλα. Προσεχε.... Εφυγε με τον τρομο... ΤοΤι Με Περιμενε

Αττική, Ελλάς
Joined March 2012
Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)Photo by sofiα antoniou maris (@sofimari2)
sofiα antoniou maris retweeted
Αναρωτιέμαι πόσοι την είχαν δεί να περιφέρεται με το πόδι να κρέμεται κ απλά έστρεψαν το βλέμμα τους αλλού.Ο κτηνίατρος είπε ότι το πόδι χτυπήθηκε πρίν από τουλάχιστον 30 μέρες.Η μικρή είναι στα χέρια μας κ θα κάνουμε ο,τι καλύτερο για εκείνη.Το υπέροχο πλάσμα που κουνούσε ουρά
12
168
2
324
3,317
Replying to @FGKPARGA
Υγεία φωτεινή και του χρόνου παντα τοσο όμορφες στιγμές 🩷🩷🩷🩷
1
1
18
Replying to @Dimitris_200
Μονο αυτο εδω δεν ξεχναω. Ολα τα αλλα τα ξεχναω🙃
1
5
Replying to @giannis12a
Το βιωσα μόνη μου. Και του πατερουλη μου και μαμας μου. Ήταν ενας θάνατος. Ακομη. Ψυχης. Δεν συνηλθα ποτε
1
6
Replying to @FGKPARGA
Ε ναι. Το ξερω 🙃
3
Replying to @Dimitris_200
Αυτο το θυμάμαι απο σενα. Παντα. Ζωή σου είναι οτι έδωσες. 🩷🩷
1
1
6
sofiα antoniou maris retweeted
Γυναίκα οδηγός αποφασίζει να παίξει GTA6 στους δρόμους της Σαλαμίνας
45
16
1
236
42,249
Ψυχούλα μου 🥰🥰
🐕Μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή καταγράφηκε σε κτηνιατρική κλινική, όταν ένα μικρό κορίτσι επισκέφθηκε τον σοβαρά άρρωστο σκύλο του και άρχισε να του τραγουδά, χαϊδεύοντάς τον τρυφερά. Το αγαπημένο της κατοικίδιο νοσηλεύεται συνδεδεμένο με σωληνάκια και ιατρικό εξοπλισμό, ωστόσο εκείνη δεν απομακρύνεται από το πλευρό του. Με το τραγούδι και τα χάδια της, προσπαθεί να του δείξει πως δεν είναι μόνο του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. 📍Η σκυλίτσα βρίσκεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Κτηνιατρικού Νοσοκομείου Tufts, στο Γκράφτον της Μασαχουσέτης, μετά από τυχαία κατάποση ιβερμεκτίνης για άλογα, η οποία της προκάλεσε σοβαρή τοξικότητα. ❤️Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση από το ABC7, η Νάλα έχει ανακτήσει τις αισθήσεις της και μπορεί να κινηθεί. 🎥CBS News Boston #parapolitikagr #dog
1
4
103
Replying to @FGKPARGA
Ομορφα δίλημματα κοριτσι μου αυτά
1
1
27
Replying to @Dimitris_200
Δεν υπαρχει αυτη η ομορφη λιστα Δημήτρη μου. Μονο εσυ την σέβεσαι και πονάς τον συνανθρωπο .
1
1
7
sofiα antoniou maris retweeted
10 σκέψεις για την Χριστουγεννιάτικη προσφορά μας 🙏
2
10
17
136
sofiα antoniou maris retweeted
👏👏👏👌!!!! Υιοθετείς αδέσποτο από τον Δήμο Κερατσινίου–Δραπετσώνας; Δικαιούσαι 20% έκπτωση στα δημοτικά τέλη και δωρεάν κτηνιατρική φροντίδα για έναν χρόνο!!!
5
110
3
211
2,155
sofiα antoniou maris retweeted
Pet shoptan yavru bir köpek almayı düşünen adam, annenin feryadını görünce ikisini de sahiplendi.
260
2,025
57
18,614
708,107
sofiα antoniou maris retweeted
Και ξαφνικά άδειασε το σπίτι Τίποτα δεν θα είναι όπως πριν Κανείς δεν μπορεί να νιώσει τον πόνο που νιώθω την στιγμή αυτή που σε αποχωρίζομαι Σε πήρα θυμάμαι στη χούφτα μου Μέσα στην αγκαλιά μου
23
87
347
23,875
Replying to @mariavellou
Εμεις μόνο ξερουμε ολα αυτα μονο εμεις
1
7
sofiα antoniou maris retweeted
ξέρουμε όλοι εμείς που ζήσαμε με ένα και δύο και πολλά ζώα....αρκεί. Διαβάστε το, είναι πολύ ωραίο.
Κανείς δεν ξέρει τη ζωή σου με ένα ζώο. Κανείς δεν θα μάθει τη ζωή σου με ένα ζώο. Καθώς στάθηκες μάρτυρας στον κύκλο της ζωής του από μια μπαλίτσα χνουδωτής αγάπης μέχρι -αν ήσουν τυχερός- ένα γέρικο άπλυτο κορμάκι με μάτια θολά από τον χρόνο χωρίς να μπορείς να κάνεις το παραμικρό για να αποτρέψεις το αναπόφευκτο. Κανείς δεν ξέρει τα πρώτα εκείνα χρόνια. Τις αγωνίες με τις σύριγγες και τα μπιμπερό. Τα καρδιοχτύπια.Τη νέα μυρωδιά ενός πλάσματος ξένου που ήρθε στο χώρο για να μείνει και σε κοιτάζει στα μάτια χωρίς να μπορείς να απαντήσεις σ' ένα ερώτημα που δεν σου έθεσε ποτέ μα σου σκάβει την καρδιά πιο έντονα κι απ’ το να κοιτάζεις στον ίδιο τον καθρέφτη. Τα παιχνίδια και τα σπασίματα και τις ζημιές. Τις τρικλοποδιές καθώς από αθέατες γωνίες έσκαγαν τα ντου και οι επιθέσεις. Τις αμέτρητες βόλτες όλα εκείνα τα μελαγχολικά απογεύματα. Τις βροχές. Τις συννεφιές. Τους καύσωνες. Τότε που χώριζες. Που πέθαινε η μάνα σου. Ενας κολλητός. Μα όχι. Όχι μόνο τις κοτρόνες στιγμές αλλά και τις στιγμές τότε που αγαπούσες πολύ και απρόσμενα τον εαυτό σου. Που πέτυχες κάτι μετά από κόπο πολύ. Τις διακοπές, τις εκδρομές και ταξίδια. Τις γιορτές που η θέα του κουλουριασμένο στο χαλί με φόντο το δέντρο υπερτερούσε σε θαλπωρή ενός σπιτιού γεμάτο γελαστούς καλεσμένους, μουσικές και φανφάρες. Κανείς δεν ξέρει τους αμέτρητους διαλόγους, τις συζητήσεις, τις παρλάτες ενός τρελού εκείνες τις ώρες που ήσασταν τα δυο μοναδικά πλάσματα μέσα στον κόσμο και είχατε να επιλύσετε κάτι πολύ σοβαρό ή και εξίσου ασήμαντο όπως τι θα φάμε απόψε. Κανείς δεν ξέρει την ανημπόρια σου μπρος τον αμετάφραστο πόνο ή την ανάγκη που δεν είχε τις λέξεις να αρθρωθεί που σε άφηνε σχεδόν παράλυτο από τύψεις που δεν ήξερες πως να βοηθήσεις, παρηγορήσεις, ανακουφίσεις. Κανείς δεν ξέρει τα πέρα δώθε στους γιατρούς, τα χάπια,τις αμπούλες, τις θεραπείες. Και κανείς δεν ξέρει τις τύψεις στη χορήγηση κάποιας επώδυνης φαρμακευτικής αγωγής που ήταν για το καλό του μα που κάθε φορά προτιμούσες να πεθάνεις παρά να δώσεις/εκτελέσεις. Κανείς δεν ξέρει το γλυκό ανυπέρβλητο τίποτα μιας μοιρασμένης ζωής συνυφασμένης από άδεια μεσημέρια, απογεύματα, πρωινά, βράδια, νύχτες, χαράματα. Εκείνη τη στιγμή που γύριζες το κλειδί στην πόρτα μονάχα για να βρεις να σε αντικρύζουν στο ίδιο πάντα σημείο δυο μάτια που δεν ξέρεις τι έκανες για να αξίζεις μέσα τους τέτοια θέση. Το μοιρασμένο βαθύ μεσημεριανό ύπνο ή το ανήσυχο στριφογύρισμα της αγρύπνιας. Το κοινό σκιάξιμο στον ήχο ενός βαρελότου ή μιας πιστολιάς. Εκείνη την αίσθηση που κλείνοντας τον κόσμο έξω από την πόρτα δεν σου έλειπε τίποτα ενώ σου έλειπαν αρκετά αλλά μπροστά σ' αυτό το χάδι ή στο χουρχουρητό ή στο χαρούμενο γρύλισμα ή ακόμα και σε εκείνο τον ιερό αμετάφραστο αναστεναγμό του ζώου πριν σφαλίσει τα μάτια και παραδοθεί σε ένα ύπνο γαλήνης που εσύ εξασφάλισες δεν σου καιγόταν και καρφί. Κανείς δεν ξέρει τις βόλτες που αρνήθηκες, τα ταξιδάκια, τις μικρές αποδράσεις γιατί προτιμούσες να είσαι αγκαλιά στον καναπέ με την ίδια την αγάπη μέσα σε μια απόλυτη ησυχία και πληρότητα. Κανείς δεν ξέρει τις λαχτάρες, τις παράλογες φοβίες, τις εσπευσμένες επιστροφές στο σπίτι να δεις αν έκλεισες την μπαλκόνοπορτα ή άφησες ανοιχτό το μάτι και γίνουν όλα παρανάλωμα του πυρός. Κανείς ποτέ δεν ξέρει τη ζωή σου με ένα ζώο. Το πως κάποτε ξεχείλισες ολόκληρος από λύπη, τρυφερότητα, αγάπη και πλησμονή στο σημείο να σπάσεις. Κι όλα αυτά γιατί λύγισες στη φωτογραφία μιας ανάρτησης για επείγουσα δωροθεσία. Ή σταμάτησες στο σωστό φανάρι τη σωστή στιγμή. Ή άκουσες εκείνη τη φωνή στον ακάλυπτο. Εκείνο το κλάμα κάτω από το αμάξι που χωρίς να το ξέρεις ήταν η ίδια σου η καρδιά που σου φώναζε: Εδώ είμαι, έλα βρες με. και όσους έμαθαν ή θα πρέπει να μάθουν να ζουν με εκείνη την τρύπα στη καρδιά. k.h
1
1
6
74
Replying to @FGKPARGA
Να τους χαίρεσαι. Φωτεινουλα
1
1
17
sofiα antoniou maris retweeted
Το πιο ανθρώπινο κομμάτι μου είναι το σκυλί μου
11
39
631
Replying to @FGKPARGA
Ρε φωτεινη τι στιγμές ειναι αυτες θελω να ερθω αληθεια. Αν βρω παρεα θα ερθω εστω για μια μερα. Αυτην την στιγμη δεν μπορω να κανω τιποτα ειμαι άρρωστη.
4
sofiα antoniou maris retweeted
Οι επιλογές μας ,είναι οι φυλακές μας !!!
3
48
67
666