เหม่ว

มาไกลเหมือนกันนะจ๊าบเจน 🧡 (และเม่อ) ขอบคุณทุกการค้นพบที่พาเม่อเดินทางมาไกลขึ้นเรื่อยๆ ในเส้นทางที่ไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันมีอยู่ เคยเห็นคนเปรียบเปรยว่าการที่นิยายได้ทำซีรีส์ เหมือนเป็นภูเขาความสำเร็จอีกขั้น ตัวเม่อที่เขียนแค่เพราะอยากเขียน ไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้เลย ตอนนั้นไม่คิดว่าจ๊าบเจนจะทำเล่มขายได้ด้วยซ้ำถ้าไม่มีนักอ่านถามมา ไม่คิดแม้แต่จะส่งต้นฉบับไปไหนสักที่เพราะคิดว่าคงไม่มีทางได้ตีพิมพ์หรอก จะเขียนจบไหมยังไม่รู้เลย ภูเขาทุกลูกที่เคยได้ไปมา เกิดจากโอกาสต่างๆ ที่ถูกหยิบยื่นมาในชีวิต เหมือนมีคนกางแผนที่ให้ดูและถามเราว่า “ภูเขาลูกนั้นน่าจะสวยดีนะ ลองไปกันดูไหม” ตั้งแต่นักอ่านกลุ่มแรกๆ ที่เชื่อมั่นในนิยายของนักเขียนโนเนมคนหนึ่ง, สำนักพิมพ์ Deep ที่ค้นพบเจ๋งพัทตั้งแต่คนอ่านหลักสิบ, คอมมูนิตีนักอ่านเจแฟมที่เก็บเม่อไปเลี้ยง, Breakthrough จากนิยายเจ๋งพัทที่ทำให้คนรู้จักจ๊าบเจนเยอะขึ้น, มาจนถึงซีรีส์ค่อยๆ รัก, ตามมานิยายเรื่องอื่นๆ และวันนี้ The Chemistry Series 🎬 การค้นพบ คือการหยิบยื่นโอกาสให้เม่อที่ไม่รู้เลยว่าจริงๆ แล้วตัวเองจะทำอะไรได้บ้าง ความฝันของเม่อมีแค่การได้ใช้ชีวิตที่มีความสุข ได้ทำในสิ่งที่ชอบ ก็ไม่เคยจินตนาการว่าวันหนึ่งมันจะออกมาในรูปแบบของสิ่งนี้ การเขียน การทำผลงานเพื่อสื่อสารเรื่องราวที่ตกตะกอนออกมาจากชีวิต หนึ่งสมอง สองมือ ทำเรื่องเล็กๆ อยู่หน้าคอมในบ้าน มีคนอ่าน 1 คน (น้ามวิบ555) ก็มีความสุขแล้วค่ะ อยู่มาวันหนึ่งกลายเป็นหลักร้อยหลักพันเลย ไม่มีอะไรจะบอกนอกจากขอบคุณทุกๆ คนที่มีส่วนในการพาคนตัวเล็กๆ หนึ่งคนเดินทางมาที่ภูเขาลูกนี้ ทุกการเดินทาง inspire ให้เกิดเรื่องราวใหม่ๆ อีกมากมายจริงๆ ขอบคุณที่ทำให้เม่อมีอะไรที่อยากทำและใช้ชีวิตอย่างมีเป้าหมายนะคะ all of this means too much to me, more than i thought i could ever deserve 🤍