terminaTORSH

مثلا اینو که گوش میدی می‌فهمی شاید هیچوقت قرار نیست فراموش کنی اصلا مادامی که رنج رو انکار می‌کنیم شفا بی‌معنیه. باید قبول کنیم هستن تا بتونیم تاب بیاریم

۱۸ تا ۲۳ سالگی با هدف بزرگ شدن عضلات بازو و خط افتادن زیرسینه ورزش نمی‌کردم. ۲۳‌ تا ۲۸ سالگی متوجه شدم که نه، تمرکز رو روی عضلات پا و باسن باید بذارم، پس با این هدف ورزش نکردم. از ۲۸ سالگی دیگه می‌دونم راز اصلی در تقویت و اصلاح core نهفته‌ست و همچنان ورزش نمی‌کنم.

تو را تنی‌است که از بوی گل شود مجروح! مرا دلی که به پیکان تیر در جنگ است

اینایی که وارد جایی می‌شن سلام نمی‌کنن یا سلام می‌کنی جواب نمی‌دن خیلی عجیبن. من یه گوشه نشستم یه نفر به یکی دیگه سلام یا از یکی خدافظی می‌کنه ناخودآگاه منم جواب می‌دم. علیک سلام، به سلامت، بفرمایید، خواهش می‌کنم... یا شایدم من خیلی سخت گرفتم ها؟

بی باده مدهوشم، ساغر نوشم ز چشمه نوش تو مستی دهد ما را، گل رخسارا بهار آغوش تو من از روز ازل دیوانه بودم...

اگه دوستام همینجوری عروسی بگیرن دیگه نه‌تنها پول کت‌شلوار، که پول کادو هم نمی‌مونه برام.

امروز داشتم دارودرمانی hypertriglyceridemia رو می‌خوندم، امگا ۳ عجب نقش پررنگی داره مگه این مکمل پکملا الکی نبودن همه؟

عزیزان یه بیت شعر دَر وَکُنید لطفا.

آزرمیدُخت هم یکی از اون اسامی ناب ایرانیه. هم از نظر آوا و هم معنی رفته تو لیست موردعلاقه‌هام.

په این داروسازا چه غلطی می‌کنن؟ یه دارو بسازین اینقد خوابشو نبینیم دیگه

تو بحث درمان، مردم احتمالات رو دوس ندارن. شما دلسوزانه و علمی بیا بگو با فلان دارو احتمال زیاد مشکلتون رفع میشه، یه‌جوری دل‌چرکین و زورکی دارو رو می‌برن که آدم معذب می‌شه اصن. برد با قطعیته. آلگومدو ببر آشواگاندان‌زاددان پشت‌بندش ۳۰ سال جوون می‌شی. آره جانم

+ پزشک گفتن براتون پماد هم تجویز می‌کنن؟ - دستم ریخته بیرون + آهان اوکی. پزشک بهتون نگفتن چی می‌نویسن؟ - حساسیته دیگه + آقای محترم. یه مقدار بدخطن می‌خوام بدونم اینی که نوشتن پماده یا نه - مگه ننوشته اونجا؟ + چرا ببخشید. نمونه‌ای از تلاش برای برقراری یک تعامل ساده با بیمار.

این رافضی رافضی کردنتون هم هیچ جالب نیست. نوید یه «اسلام واقعی این نیست» دیگه رو می‌ده.

زندگی این آقا معلم چقدر شبیه زندگی محمد بهمن‌بیگی بوده. دمش گرم

کاش من یه روز ببینم مامانم آرزویی برا خودش داره

تیر سیلت وَ دلم شوری و شوقی نِشَنه سیل چشیات منه وی روز کَشنه

الان زندگیم طوریه که در هفته کمتر از ۲ روز پیش خونواده‌ام و همین هم معمولا اذیتم می‌کنه. به این فکر می‌کنم که چطور ۳ سال هرروز این شرایطو کنار یه رابطه پراسترس داشتم می‌بینم این میزانی که به گا رفتم کاملا عادیه. ممکن بود بمیرم اصن

قدیما اینجوری بود که یه سی‌دی شوی رنگارنگ داشتیم روزی ۳ بار نگاهش می‌کردیم. مهمونم که می‌اومد خونه‌مون با مهمونا ۳ بار نگاه می‌کردیم. تازه از ۱۰ تا موزیک‌ویدئویی که توش بود ۳ چهارتاشو می‌دیدیم فقط. الان کلیپای اینستا بالای ۳۰ ثانیه باشه رد می‌کنیم دوپامینه خیلی سخت ترشح می‌شه

به من بگو آخه سگ ساندویچ مرغ و بادمجون می‌خوره؟ دلپیچه، دل‌درد و بیرون‌روی جهنم الان مقداری تب هم داره اضافه می‌شه

حالا ما می‌خوایم بیخیال شیم مگه این خوابا می‌ذارن