ไอ้หนวดที่หัวเคยฟู

ทฤษฎีสมคบคิด Reptilian (เรปทีเลียน) อันนี้น่าสนใจ ที่น่าสนใจไม่ใช่ ตัวทฤษฎีสมคบคิดเรปทีเลียน ที่ว่า ผู้นำระดับโลกหลายคนเป็นเอเลี่ยนกิ้งก่า จากดาวดาโก้ ที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ และคอยควบคุมโลก สร้างภัยพิบัติอยู่เบื้องหลัง แต่ที่น่าสนใจคือ อะไรทำให้ “ลุงแท็กซี่” เป็นเช่นนี้ ในทางจิตวิทยา ทฤษฎีสมคบคิดกลายเป็นทั้ง ที่พึ่งทางอารมณ์ และ ชมรมที่ต้อนรับ เยียวยาจิตใจ ให้ กลุ่มคนเชื่อที่อะไรคล้ายกัน ได้เหมือนมีเพื่อนคิด มีโลกทำให้เค้ามีตัวตน ได้รับการยอมรับ กันอย่างอบอุ่น ไม่รู้สึกโดดเดียว โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่ – อยู่คนเดียว – แยกจากสังคม – ขายของไม่ได้ – ชีวิตไม่มีอำนาจต่ออะไรเลย “มีใครบางคนควบคุมทุกอย่าง แกไม่ได้บ้า โลกมันบ้าเอง” นี่สะท้อนว่า ชีวิตลุงแท๊กซี่ อาจรู้สึกว่า “คุมอะไรในชีวิตไม่ได้เลย” เช่น – รายได้ไม่แน่นอน – ลูกหลานไม่คุยด้วย – รัฐทำงานยังไงก็ไม่รู้ – เจอความอยุติธรรมเรื่อย ๆในท้องถนน ทฤษฎีสมคบคิด จึงทำให้เค้ารู้สึกว่า “เราเข้าใจเบื้องหลังโลก เราเลยไม่ได้อยู่ในโลกที่ควบคุมไม่ได้ซะทีเดียว” นั้นคือความสบายใจในแบบบิดเบี้ยว ลุงแท็กซี่หลายคนใช้ผู้โดยสารเป็น “พื้นที่ระบาย” ของชีวิต พอเจอคนฟัง = เขารู้สึกเป็นคนสำคัญ พอเจอคนไม่เถียง = เขารู้สึกชนะ พอเจอคน “เล่นด้วย” เหมือนคุณ = เขารู้สึกผูกพันทันที วิธีปฏิบัติตนเมื่อเจอคนแบบนี้ (โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เราไม่ปลอดภัย) นี่คือสิ่งที่ใช้ได้จริง 100% ในชีวิตจริง โดยเฉพาะเวลาอยู่ในรถคนเดียว: 1) “อย่าเถียง” การเถียงจะทำให้เขา defensive อารมณ์แรงขึ้น 2) “เทคนิค Soft Pacing” เออออห่อหมก ไปกับเค้าเลย 3) “De-escalation” เทคนิคตัดสัญญาณสื่อสารทางสมอง หรือเปลี่ยนเรื่องคุย เวลาเจอคนหลงทฤษฎีสมคบคิดในสถานการณ์ที่เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ไม่ต้องชนะ ไม่ต้องแก้ไข ไม่ต้องสอน เราแค่ต้องปลอดภัย การยอมตามเล็กน้อยอย่างชาญฉลาด คือทักษะชีวิตที่ควรได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติ