Book Review

«در آغاز راهی بر روی زمین نبود. وقتی انسان‌های بسیاری از یک مسیر گذر کردند، راه پدیدار شد. » لو شون: «زادگاه» (Lu Xun — Hometown (1921))

«کسی در روحش آتشی بزرگ دارد و هیچ‌کس نمی‌آید خود را با آن گرم کند؛ رهگذران فقط دود اندکی را می‌بینند که از بالای دودکش بیرون می‌آید و به راه خود ادامه می‌دهند.» ونسان ون گوگ؛ نامه به تئو، منطقهٔ بوریناژ بلژیک، ژوئن ۱۸۸۰، نامهٔ شمارهٔ ۱۵۵.

«برای آنکه امر ممکن پدید آید، باید بارها امر ناممکن را آزمود.» هرمان هسه، از نامه‌ای به ویلهلم گونْدرت، سپتامبر ۱۹۶۰.

«من آزاد نیستم تا زمانی که حتی یک زن آزاد نباشد. حتی اگر زنجیرهای او با زنجیرهای من بسیار متفاوت باشند.» از مقالهٔ «کارکرد خشم: زنان در برابر نژادپرستی» (The Uses of Anger: Women Responding to Racism)، در مجموعهٔ Sister Outsider، ۱۹۸۴.

«استقلال زن را مطالبه می‌کنم. حق او برای تأمین معاش خود، زندگی کردن برای خودش و عشق ورزیدن به هر کسی که می‌خواهد.» از مقالهٔ ازدواج (Marriage)، منتشرشده در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۷؛ در مجموعهٔ نوشته‌های او دربارهٔ آزادی و رهایی زنان.

«زن باید خود را بنویسد. باید دربارهٔ زنان بنویسد و آنان را به نوشتن فرابخواند.» از جستار مشهور «خندهٔ مدوسا» (The Laugh of the Medusa)، ۱۹۷۵؛ متنی دربارهٔ بازپس‌گیری زبان، بدن و هویت زنانه از طریق نوشتن.

روشنفکرِ رها: استادانی که شاگردی ندارند، کشیشانی که جماعتی ندارند و فرزانگانی که جامعه‌ای در پیرامونشان نیست. — سوزان سانتاگ، یادداشت‌های روزانه، ۱۹۷۵

خولیو کورتاسار نام گربه‌ای خیابانی را، به افتخار فیلسوف آلمانی، «تئودور و. آدورنو» گذاشت. بعدها در داستان «تشرّف تئودور آدورنو» نوشت که چطور این گربهٔ خیابانی سرانجام کنار خادمهٔ کلیسا جا خوش کرد و دیگر صاحبش را به‌جا نیاورد.

1/ کنگرۀ هزارۀ فردوسی نخستین اجتماع بزرگ علمی در ایران بود: ۴۰ ایران‌شناس از ۱۷ کشور و ۴۰ دانشمند و ادیب ایرانی، با سخنرانی‌هایی در تالار دارالفنون از ۱۲ تا ۱۶ مهر ۱۳۱۳. بنای جدید آرامگاه فردوسی در طوس پس از کنگره، با حضور شرکت‌کنندگان افتتاح شد.

باور به اینکه برداشت خودمان از واقعیت، تنها واقعیت موجود است، خطرناک‌ترینِ همهٔ پندارهای باطل است. — پل واتسلاویک، How Real Is Real?، ۱۹۷۶