Marcel

بزرگ‌ترین اشتباه محاسباتی جمهوری اسلامی این است که تصور می‌کند هنوز می‌تواند با ترساندن واشنگتن از هزینه جنگ، بقای خود را تضمین کند؛ غافل از اینکه این‌بار با کسی روبه‌روست که سال‌هاست دست حاکمان تهران را خوانده است: مارکو روبیو! رژیم می‌کوشد با مذاکرات فرسایشی، افزایش هزینه تقابل و فشارهای بین‌المللی، ترامپ را از عملیات علیه جمهوری اسلامی منصرف کند و برای بقای خود زمان بخرد. اما روبیو از دوران سناتوری، شناخت عمیقی از ساختار قدرت، ایدئولوژی حاکمان تهران و مبانی سیاسی تشیع داشته و با تاکتیک‌های فرسایشی جمهوری اسلامی آشناست. تهران شاید بتواند زمان بخرد، اما بعید است بتواند روبیو را بازی بدهد. فراموش نکنیم وزن سیاسی کسانی چون ونس و …که برای منصرف کردن ترامپ به کاخ سفید فشار می‌آورند، لزوماً با نفوذ وزیر خارجه‌ای که خود از چهره‌های بالقوه آینده ریاست‌جمهوری آمریکاست، برابری نمی‌کند. جمهوری اسلامی روی ترس آمریکا از جنگ حساب باز کرده؛ اما شاید بزرگ‌ترین خطایش، دست‌کم گرفتن کسی باشد که قواعد بازی تهران را بهتر از خود بازیگرانش می‌شناسد.

تمام جهان بسیج شده است تا ترامپ را از حمله دوباره به جمهوری اسلامی منصرف کند؛ اما چه کسی به سرنوشت مردم ایران فکر می‌کند؟ از گروه G7 تا روسیه، چین، اروپا، کشورهای عربی و ترکیه، هر کدام به شکلی تلاش می‌کنند جلوی گسترش جنگ را بگیرند. دموکرات‌های آمریکا نیز پس از انتخابات اخیر، فشار بر ترامپ را بیشتر کرده‌اند. اما مسئله فقط جنگ نیست؛ پای منافع اقتصادی و امنیتی جهان در میان است. اروپا سال‌ها به سمت انرژی سبز رفت، بخشی از ظرفیت نیروگاه‌های خود را کنار گذاشت و پس از بحران روسیه، بیش از گذشته به منابعی مانند گاز قطر وابسته شد. حالا تهدید میدان‌های گازی قطر و اختلال در تنگه هرمز می‌تواند بازار جهانی انرژی را به لرزه درآورد. حتی گزارش‌هایی از ۲۰۰ میلیارد دلار خسارت‌های سنگین اقتصادی اروپا منتشر شده است اقتصاد جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند، اما رنج مردم ایران در محاسبات قدرت‌های بزرگ جایی ندارد. ترامپ و نتانیاهو نیز که بخشی از مردم ایران به تصمیمات آنان امید بسته بودند، و صدای بلند آنها در جهان بودند، اکنون با فشارهای سیاسی بیشتری روبه‌رو هستند. در داخل، جمهوری اسلامی در باتلاق «نه جنگ، نه صلح» گرفتار شده است؛ اقتصادی فرسوده، بحران انرژی، زیرساخت‌های آسیب‌دیده و زمستانی که می‌تواند این بحران‌ها را عمیق‌تر کند. اما به باور من، مهم‌ترین اتفاق در شکاف درونی قدرت در حال شکل‌گیری است فرضیه من این است که بخشی از حاکمیت می‌خواهد از بحران جنگ برای پوست‌اندازی نظام استفاده کند. اصلاح‌طلبان و جریان‌های متمایل به مذاکره ممکن است به دنبال توافقی تازه با ترامپ باشند؛ در حالی که بخش‌هایی از هسته سخت قدرت همچنان بر حفظ ساختار موجود اصرار دارند. یعنی تقاضای دور سوم جنگ به تقاضای آنها بود، به باور من، درخواست حمله سوم آمریکا به جمهوری اسلامی، بخشی از سناریوی جریان‌های متمایل به مذاکره برای حذف لایه‌های سخت قدرت، از جمله نیروهای وابسته به رضایی، وحیدی، نیروی دریایی سپاه و قرارگاه خاتم‌الانبیاست. اگر به یاد داشته باشید، پس از تفاهم اسلام‌آباد، قالیباف در سخنانی از ضرورت عبور از فضای جنگی و گرفتن لانچر از بچه های پای کار و حرکت به سوی سازندگی کشور سخن گفت. اما هسته سخت قدرت، این فرصت را از جریان‌های خواهان توافق گرفت و لانچر را تحویل که ندادند هیچ، پسط تفاهم به کشتی ها و منافع امریکا حمله کردند و این تفاهم نامه را بی اعتبار کردند در این سناریو، حتی یک درگیری محدود می‌تواند به اهرمی برای حذف رقبای داخلی و شکل‌گیری «جمهوری اسلامی سوم» تبدیل شود؛ همان نظام، با چهره‌ای تازه و توافقی جدید با آمریکا. یک هفته پیش نوشتم احتمال جنگ در دو هفته آینده بالاست. امروز آن تحلیل را دقیق‌تر می‌کنم: خطر جنگ همچنان جدی است، اما فرسایش، معامله و بازآرایی قدرت نیز سناریوهایی هستند که نباید نادیده گرفت. و اهرم های جدیدی به معادله اصافه شده که جنگ را کمی از زمان پیش بینی ام عقبتر میبرد که یکی از آنها ترکیه است، و دیگری شرایط جوی امروز ایران است که با ارتش فشل امریکا که حتما باید برعکس اسراییل در شرایط جوی مساعد حمله کنند هست شاید این فرسودگی، بیش از آنچه تصور می‌کنیم، معادلات قدرت را تغییر دهد. اشتباه بزرگ آن است که هر جنگی را مقدمه آزادی و هر توافقی را پایان بحران بدانیم. سرنوشت مردم ایران نباید میان جنگ خارجی و بقای جمهوری اسلامی گروگان گرفته شود. جهان نگران هزینه سقوط جمهوری اسلامی است؛ اما چه کسی هزینه بقای آن را برای مردم ایران محاسبه می‌کند؟

از وقوع جنگ مطمین باشید تنها لوکیشن …و شرایط جوی مساعد لازمه اگر فکر میکنید که چرا تاسیسات راداری و پدافندی قشم یا ترانس های انرژی خوزستان که دیروز مورد حمله قرار گرفت همگی بیمورده!؟ سخت اشتباه میکنید، ترامپ این جنگ را خواهد برد وسطش ول نخواهد کرد فقط باید موقعیت حمله جور شود