Mel

N.a.v de discussie met @NickiVerweij in #WNL: “Verloskundigen en gynaecologen signaleren al jaren een zorgelijke trend. Na vroege geslachtsbepaling via NIPT of pretecho melden zij vaker verzoeken om abortus puur vanwege het geslacht. De Evangelische Omroep belichtte dit in 2025: “geslachtsteleurstelling” en een sterke “koningswens” leiden in sommige families tot concrete stappen. Niet structureel, maar zichtbaar genoeg om op te vallen. Een meisje als reden om de zwangerschap af te breken. Tegen de tijd dat zo’n beslissing valt, vaak na twintig weken, is het kind al ver ontwikkeld. Het kan horen, reageren, bewegen met intentie. En toch blijft de wet het toestaan. En er is sprake van een extra laag die het allemaal nog ingewikkelder maakt: angst en geweld. Stel dat dezelfde vrouw later terugkomt. Blauwe plekken die ze probeert te verbergen. Haar partner weet dat het een meisje wordt en dreigt. “Als het geen jongen is…” In sommige situaties is dat geen loze bedreiging. Eergerelateerd geweld, controle, dwang, we horen en lezen er inmiddels wekelijks over. Dan wordt abortus soms gezien als de “veilige” uitweg. Maar is dat de oplossing, of een verschuiving van het probleem? Je zou het wellicht zelfs victimblaming met vergaande gevolgen kunnen noemen. De prioriteit zou moeten zijn: de vrouw in veiligheid brengen, haar helpen ontsnappen aan die gewelddadige relatie, opvang bieden, politie inschakelen waar nodig. Niet: een kind opofferen om de man rustig te houden. Niet: capitulatie voor geweld. Lees het hele stuk via de link —> vivscontent.substack.com/p/e…

Beste redactie van @pointer_kroncrv, Geslacht is binair en onveranderlijk. Een man is geen vrouw. Dat is biologie, geen mening. De claim dat transvrouwen vrouwen zijn, is ideologie. Die ideologie ontkennen noemen jullie “haat”. Dat is een retorische truc. Hoge comorbiditeit met psychiatrische stoornissen is gedocumenteerd. De Zweedse studie van Dhejne et al. (2011) toont dat man-naar-vrouw-transities een mannelijk criminaliteitspatroon behouden: hoger dan vrouwen, vergelijkbaar met mannen. Dat is empirie, geen stigma. Medicalisering van minderjarigen rust op zwakke evidence. De Cass Review (2024) concludeert dat er geen hoogwaardig bewijs is dat puberteitsremmers of hormonen genderdysforie of psychische gezondheid verbeteren. De gevolgen (steriliteit, verlies van seksuele functie, botproblemen) zijn onomkeerbaar. Ouders die dit faciliteren bij gezonde kinderen die vaak andere problemen hebben, riskeren permanente schade. Dat is verminking. Landen als het VK, Zweden en Finland hebben daarom de koers bijgesteld. Dat dit als kwetsend wordt ervaren, verandert niets aan de feiten. Vrouwenrechten en de bescherming van kinderen gaan voor op subjectieve gevoelens. Debat sluiten door feiten “haat” te noemen is geen journalistiek. Met vriendelijke groet 🙃