سِپی

ترجیح می‌دم دیگه با آدم‌هایی ارتباط داشته باشم که بهم اضطراب و احساسِ کمبود ندن، امیدم رو‌ نگیرن و منو با کسی مقایسه نکنن. در واقع به این نتیجه رسیدم که آرامش، حاصلِ انتخابِ آدم‌های درستِ زندگیه.

تنهاییم داره برمی‌گرده؛ تنهاتر از وقتی که یادم میاد

جدی سخته که هرروزت رو با کسایی میگذرونی که عزیزات هستن ولی هیچی از حرف و دغدغه‌هات رو نمیفهمن.

من آدمِ تنهايى نيستم، اينجورى بگم كه تنهايى رو اصلاً دوست ندارم، ولى هميشه مجبور شدم بين آدمايى كه ميان و زندگیم رو ازم میگیرن و تنهايى، تنها بودن رو انتخاب كنم، از سَرِ اينكه بيشتر از اين نخوام آسيب ببينم