Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb) header
Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb) profile picture

Ander account : @GidsWard voorts tav profiel achtergrond foto @DeZeePraat, OceanTalks//No&Know #Twitter 🌵Dank Max&Mariba voor Z'inSpiRatie 🐔🙏🌳

Amsterdam
Joined February 2016
Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)Photo by Ward (E.B.H.) van Riel (@WayWardWb)
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
En janvier 1972, une erreur de planning a placé Vesna Vulović, une hôtesse de l'air de 22 ans, sur un vol qu'elle n'était absolument pas censée assurer. Une collègue portant le même prénom avait été affectée à cette liaison, mais l'erreur passa inaperçue ; et Vesna, toujours aussi décontractée, se présenta simplement au travail et embarqua. Quarante-cinq minutes après le décollage du vol JAT 367 depuis Copenhague, une bombe dissimulée dans une mallette explosa dans la soute à bagages avant de l'appareil. L'avion ne se contenta pas de perdre de l'altitude ; il se disloqua instantanément à 33 330 pieds (environ 10 160 mètres) au-dessus des montagnes gelées de Tchécoslovaquie. Alors que tous les autres passagers et membres d'équipage furent projetés dans le vide, Vesna, elle, ne le fut pas. Elle se trouvait dans la section arrière de l'appareil au moment de l'explosion. Un chariot de service la percuta violemment, la plaquant contre le fuselage. Ce hasard physique lui sauva probablement la vie. Tandis que les autres chutaient à travers les nuages, elle demeura piégée à l'intérieur d'un tube de métal en train de se désagréger, en état de chute libre totale. La queue de l'avion plongea sur plus de six miles (environ 10 kilomètres). Elle percuta en biais le flanc escarpé et enneigé d'une montagne ; les arbres et l'épaisse couche de neige amortirent l'impact juste assez pour empêcher le fuselage d'être totalement pulvérisé. Dans l'obscurité de l'épave, au milieu du silence de la forêt, quelque chose bougea. Elle hurlait. Un habitant du coin, nommé Bruno Honke — un ancien infirmier militaire ayant servi durant la Seconde Guerre mondiale — fut le premier à l'entendre. Il se fraya un chemin à travers la neige et les débris pour découvrir une jeune femme vivante au milieu d'une épave à laquelle nul être humain n'était censé survivre. Ses blessures étaient catastrophiques : crâne fracturé, trois vertèbres brisées et les deux jambes fracassées. Les médecins conseillèrent à sa famille de se préparer au pire, convaincus que, même si elle survivait, elle ne marcherait plus jamais. Ils ne connaissaient pas Vesna Vulović. Après seize mois d'opérations chirurgicales et d'une rééducation acharnée, elle sortit de l'hôpital, marchant sur ses deux jambes. Le personnel médical, qui avait un jour douté qu'elle puisse même respirer sans assistance, la regarda s'éloigner dans un silence stupéfait. Elle finit par reprendre son travail au sein de la même compagnie aérienne et, fait remarquable, ne développa jamais la moindre peur de l'avion. Elle devint une héroïne nationale en Yougoslavie et détient toujours le record du monde Guinness de la chute la plus haute survécue sans parachute. Le quiproquo qui l'a placée à bord de ce vol aurait pu mettre un terme à son histoire avant même qu'elle ne commence véritablement. Au lieu de cela, il a offert au monde l'une des histoires de survie les plus incroyables jamais relatées. Certaines personnes n'en ont tout simplement pas encore fini.fr.wikipedia.org/wiki/Vesna_…
307
4,290
128
38,188
1,951,130
Exact dank Roald, @MaxVonKreyfelt
IK WEIGER. Een oproep tot geweldloze non-coöperatie. In juni 1940 riep Charles de Gaulle de Fransen op zich niet neer te leggen bij de Nazi bezetting van Frankrijk. Gandhi liet zien hoe een machtig imperiaal staatsapparaat kan worden uitgedaagd door miljoenen mensen die eenvoudigweg weigeren nog langer vrijwillig mee te werken. Ik pleit voor een nieuwe vorm van geweldloos verzet. Niet tegen een buitenlandse bezetter, maar tegen de almaar uitdijende macht van de criminele polderstaat over het individu. We stoppen met het voeden van het beest. Zonder geweld. Zonder intimidatie. Zonder dwang. De moderne hyperstaat bestaat niet alleen dankzij zijn belastingdienst, politie en bureaucratie. Hij bestaat ook dankzij de miljoenen mensen, bedrijven en organisaties die hem voortdurend legitimiteit, medewerking, expertise en maatschappelijke geloofwaardigheid verschaffen. Die vrijwillige medewerking kunnen we intrekken. Ik weiger nog langer deel te nemen aan de politieke schijnvertoning waarin burgers mogen meepraten over hoeveel vrijheid ond wordt afgenomen. Ik weiger zitting te nemen in adviesraden die de illusie van inspraak creëren terwijl de fundamentele machtsverhoudingen onaangetast blijven. Ik weiger politici een podium te bieden waarop ze hun dwangmaatregelen als solidariteit, verantwoordelijkheid of algemeen belang kunnen verkopen. Ik weiger mijn ondernemerschap, kennis of maatschappelijke positie vrijwillig beschikbaar te stellen om een systeem te versterken dat individuele instemming overbodig heeft verklaard. En ik roep anderen op hetzelfde te doen. Ondernemers: laat je niet verleiden tot afhankelijkheid van subsidies, politieke gunsten en overheidscontracten. Maatschappelijke organisaties: word geen verlengstuk van ministeries. Wetenschappers en deskundigen: laat je expertise niet gebruiken als intellectuele rechtvaardiging voor politieke dwang. Burgers: organiseer onderlinge hulp, onderwijs, dienstverlening, verzekeringen en samenwerking zoveel mogelijk vrijwillig, buiten de politieke machtsstructuren. Bouw alternatieven. Ondersteun onafhankelijke initiatieven. Handel rechtstreeks met elkaar. Maak de staat steeds minder relevant. Niet door gebouwen te bestormen, ambtenaren te bedreigen of geweld te gebruiken. Juist niet. Ook niet door anderen te dwingen zich bij ons aan te sluiten. Vrijwilligheid is geen onderhandelingstactiek. Het is het principe zelf. Wie onder wettelijke dwang belasting betaalt, hoeft dat niet als morele instemming te beschouwen. Wie verplichtingen naleeft, hoeft de legitimiteit ervan niet te onderschrijven. Maar waar medewerking werkelijk vrijwillig is, kunnen we nee zeggen. Geen vrijwillige politieke legitimatie. Geen gratis propaganda. Geen deelname aan cliëntelistische netwerken. Geen dankbaarheid voor privileges die met andermans geld worden gefinancierd. Gandhi begreep dat politieke macht niet uitsluitend op geweld berust. Ze heeft ook de medewerking nodig van degenen over wie zij wordt uitgeoefend. Daar ligt onze kracht. Ik wil geen staatsgreep. Geen revolutie die de ene machthebber vervangt door de andere. Geen nieuwe politieke elite die namens de vrijheid opnieuw dwang organiseert. Ik wil dat mensen vreedzaam hun vrijwillige medewerking terugtrekken en zelf de samenleving vormgeven. Want menselijke samenwerking behoort uitsluitend gebaseerd te zijn op individuele instemming. We hoeven het beest niet te verslaan met geweld. Juist niet. We hoeven alleen te stoppen het vrijwillig te voeden. Ik weiger. Wie weigert mee? youtu.be/SNmJqRV7LOA?si=hlK9…
2
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
COLUMN: UW ONDERGANG IS IN BEHANDELING. Max von Kreyfelt Een bakker bakt brood. Een ambtenaar beoordeelt of het brood binnen het broodbeleidskader past. De bakker begint om vier uur. De beoordelaar om negen uur, tenzij hij die ochtend een bijeenkomst heeft over de werkdruk die bakkers veroorzaken. Ayn Rands waarschuwing op de afbeelding leest als een vacaturetekst voor bestuurlijk Nederland. Mensen die iets maken, moeten toestemming vragen aan mensen die voornamelijk toestemming geven. Daar hebben we inmiddels een hele economie omheen gebouwd. Neem mijnheer Van Loket. Hij heeft nog nooit een huis gebouwd, maar kan de bouw ervan uitstekend vertragen. Zijn collega onderzoekt waarom huizen zo duur zijn. Een externe adviseur brengt beide afdelingen met elkaar in gesprek. Tegen de tijd dat ze overeenstemming bereiken, woont de aannemer in Portugal. Dan ontstaat een tekort aan vakmensen. Dat vraagt om een taskforce. Wie in Nederland iets wil ondernemen, moet eerst aantonen dat hij financieel in staat is de periode te overleven waarin hij niets mag ondernemen. Daarna volgt een haalbaarheidsonderzoek. Dat wordt uitgevoerd door iemand wiens eigen onderneming geheel draait op haalbaarheidsonderzoeken. U wilt een schuur bouwen? Heeft u de participatie georganiseerd? De omgeving meegenomen? Een visie geformuleerd? De schuur getoetst aan de uitgangspunten van het toekomstige schurenbeleid? De buurman wil alleen weten of er straks een grasmaaier in staat. Maar zo eenvoudig kunnen we het natuurlijk niet maken. Dan hebben zes mensen maandag niets te bespreken. Ondertussen wordt de burger aangemoedigd zelfredzaam te zijn. Graag zelfs. De overheid heeft veel behoefte aan mensen die zichzelf redden nadat zij door de overheid in moeilijkheden zijn gebracht. Voor wie de juiste mensen kent, verloopt het proces aangenamer. Die weet welk bureau je moet inhuren, wie vroeger op het ministerie werkte en bij welk diner de deur opengaat die voor gewone burgers uitsluitend op afspraak gesloten blijft. Dat heet een netwerk. Een envelop zou ordinair zijn. Wij hebben facturen. En eerlijkheid? Een prachtige eigenschap. Vooral bij mensen die de rekening betalen. Aan de bovenkant heet een fout een afweging, een zoekgeraakt dossier een procesprobleem en een mislukking een leerpunt. Onderaan heet een verkeerd ingevuld vakje fraude. De bestuurder krijgt gelegenheid tot reflectie. U krijgt veertien dagen. Mocht u vragen stellen over deze gang van zaken, dan verschijnt iemand die bezorgd is over uw vertrouwen in de instituties. Het vertrouwen moet hersteld worden. Daarvoor komt een campagne. Met uw geld. Zo bouwen we aan een land waarin steeds minder mensen iets kunnen maken en steeds meer mensen kunnen uitleggen waarom dat zorgvuldig is besloten. Ayn Rand voorspelde de ondergang. Wij hebben er alvast een programmamanager op gezet. 📌 Heeft u mijn bundel al? TICQ.nl 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.org
52
356
22
726
13,621
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
linkedin.com/pulse/ambassado… HALSEMA’S DEMOCRATIE HEEFT EEN GASTENLIJST Max von Kreyfelt Op 8 oktober sprak Femke Halsema in het H’ART Museum internationale ondernemers toe. Over democratie, vrijheid en het bevragen van gezag. Dat laatste verdient onmiddellijk navolging. Mevrouw Halsema, laten we bij u beginnen. U prijst pluralisme. Uitstekend. De proef begint zodra iemand uw wereldbeeld tegenspreekt. Wie uw Europese koers afwijst, globalisering wantrouwt of genoeg heeft van bestuurlijke zedenlessen, kan gewoon een democraat zijn. Ook zonder uw aanbevelingsbrief. U waarschuwt voor ‘conservative extremism’. Welk gedrag bedoelt u precies? Geweld? Intimidatie? Het afschaffen van rechten? Benoem het. Juist wie extremisme wil bestrijden, moet zorgvuldig onderscheiden tussen gevaarlijk gedrag en een onwelgevallige overtuiging. Anders wordt pluralisme een buffet waarbij de burgemeester bepaalt welke meningen op tafel mogen. U wilt kunstmatige intelligentie benutten, maar op ‘onze voorwaarden’. Wie zijn ‘wij’? De gemeenteraad? De inwoners? Of de bestuurders en ondernemers die elkaar bij de borrel de juiste partners aanreiken? Digitale soevereiniteit klinkt prachtig. Ik hoor ook graag hoeveel zeggenschap de burger krijgt. Over zijn gegevens. Over besluiten die systemen over hem nemen. Over de mogelijkheid om bezwaar te maken zonder eerst met een chatbot te moeten onderhandelen. Uw toespraak noemt ruim vierduizend buitenlandse bedrijven en circa 275.000 banen in de metropoolregio. Mooie cijfers. Nu de andere kolommen: woningen, ruimte, voorzieningen. Wie profiteert? Wie betaalt? Hoeveel groei verdraagt een stad voordat de bewoner zelf als hinderpaal wordt beschouwd? Een bedrijfsresultaat is nog geen maatschappelijk resultaat. Een stad kan internationaal schitteren terwijl haar inwoners nergens meer tussen passen. Vervolgens haalt u Mark Carney aan over de kracht van minder machtigen. Voor een zaal vol CEO’s, oprichters en bedrijfsvertegenwoordigers. Het verzet tegen de macht heeft bij u een opvallend goed zakelijk netwerk. U eindigt met een uitnodiging om samen een ‘nieuwe orde’ te bouwen. Daar hoort een ouderwetse vraag bij: wie heeft daarover besloten? Welke keuzes legt u aan de stad voor? Waar kunnen burgers uw plannen veranderen? Democratische controle begint vóór de netwerkfoto. Het bevragen van gezag, zegt u, is nodig voor vooruitgang. Daar kunnen we mee werken. Zet dan ook uw eigen gezag op het programma. Laat zien dat tegenspraak meer oplevert dan een beleefd knikje tussen twee toespraken. U vraagt ondernemers ambassadeur van Amsterdam te worden. Wees zelf burgemeester van alle Amsterdammers. Ook van degenen die uw vooruitgang liever eerst op de rekening bekijken. Amsterdam is geen netwerkborrel waar de inwoners de jassen mogen aannemen.
5
25
50
1,385
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
INTERVIEW: RAND EN JETTEN #1 “UW GELD IS BIJ ONS IN GOEDE HANDEN” Een satirisch interview met Ayn Rand. Interviewer: Rob Jetten. Jetten: Mevrouw Rand, welkom. Wij praten vandaag over vertrouwen. Rand: In wie? Jetten: In de overheid. Rand: Dan had u de overheid moeten uitnodigen. Ik heb zelf een paar vragen. Jetten: Ik stel hier de vragen. Rand: Dat scheelt u alvast de antwoorden. Jetten: De digitale euro. Waarom zoveel wantrouwen tegenover een modern betaalmiddel? Rand: Mijn betaalmiddel werkt. Welk probleem lost u op? Jetten: Europa moet financieel onafhankelijker worden. Rand: Van buitenlandse bedrijven? Jetten: Bijvoorbeeld. Rand: En word ik vervolgens onafhankelijker van Europa? Jetten: U profiteert van onze gezamenlijke autonomie. Rand: Ik vroeg u naar de mijne. Jetten: U lijkt ieder collectief project als een bedreiging te zien. Rand: Een orkest is een collectief project. Het verschil is dat de dirigent mijn huis niet kan laten veilen wanneer ik geen kaartje koop. Jetten: Zonder belastingen geen beschaving. Rand: Zonder mensen die iets produceren evenmin. Toch behandelt u die doorgaans als een financieringsprobleem. Jetten: Succesvolle mensen mogen best iets terugdoen. Rand: Een ondernemer betaalt werknemers, leveranciers en belasting. Op welk moment heeft hij volgens u niets gedaan? Jetten: U vergeet hoeveel hij aan de samenleving te danken heeft. Rand: U vergeet hoe vaak naar die samenleving al een factuur is gestuurd. Jetten: Terug naar de digitale euro. Er kunnen toch waarborgen komen tegen misbruik? Rand: Zeker. Wie bepaalt of die later worden gewijzigd? Jetten: Democratisch gekozen vertegenwoordigers. Rand: Dus mijn bescherming tegen uw macht hangt af van uw opvolger. Jetten: U vertrouwt kennelijk liever een commerciële bank. Rand: Die kan ik verlaten. Waar zit uw opzeggingsknop? Jetten: Eens in de vier jaar kunt u stemmen. Rand: Ik vroeg u hoe ik mijn rekening sluit. U biedt mij aan de filiaalmanager te vervangen. Jetten: Wat moet de overheid volgens u dan wél doen? Rand: Mijn rechten beschermen. Rechters, politie, landsverdediging. Een inbreker tegenhouden. Geen belangstelling ontwikkelen voor de inhoud van mijn koelkast. Jetten: Maar stel dat wij met financiële prikkels gezonder gedrag kunnen bevorderen? Rand: Dan krijgt uw belangstelling voor mijn koelkast dus toch een begrotingspost. Jetten: Vrijheid brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Rand: Precies. Daarom wil ik mijn beslissingen zelf nemen. Jetten: En als mensen de verkeerde keuzes maken? Rand: Dan hebt u eindelijk iets met hen gemeen. Jetten: Wij zullen het hier niet over eens worden. Rand: Dat hoeft ook niet. U hoeft alleen te verdragen dat ik mijn geld anders uitgeef dan u verstandig vindt. Jetten: Dank voor dit gesprek. Onze redactie heeft als bedankje een boekenbon voor u. Rand: Mijn eigen geld terug, met een voorgeschreven bestedingsdoel. U leert snel. 📌 Heeft u mijn bundel al? TICQ.nl 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.org
10
57
1
107
1,665
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
Zo.. voetbaltas ingepakt, die kunnen we alvast afstrepen. Prinsesje ligt heerlijk naast mij te slapen.. ons kleine schat had vannacht namelijk een feestje in onze garage. Muziek hard, discolampen aan, half nummer gespeeld.. hop, volgende! Alsof ze een eigen festival had georganiseerd. Vanmorgen kwam ze de slaapkamer binnenstormen, sprong boven op bed en zei bloedserieus.. Zo.. het voelt net alsof ik twee flessen champagne op heb. Even voor de duidelijkheid voordat de kinderbescherming met zwaailichten richting Bosnië komt rijden.. kinderchampagne hè. Daarna draaide ze zich om en viel gewoon weer heerlijk in slaap met een adem waar paprika chips blijkbaar de hoofdrol in speelt Vanmiddag doen we lekker helemaal niks. Onze King gaat voetballen en vanavond krijgen we visite. Dus straks even bij pap en mam shoppen voor wat lekkers, want bij ons staat de tafel altijd vol. Ik kan namelijk niet tegen van die lege stukjes op tafel. Dat hoort gewoon niet bij Roma. Een tafel zonder eten erop is bij ons geen tafel.. dat is een waarschuwing. Gisteren kwam de politie nog aan de poort met nieuws uit het onderzoek naar onze auto. Maar verder wilden ze er eigenlijk niets over zeggen. Ja.. waarom kom je dan helemaal hierheen? Maar goed, ze weten zelf ook wel hoe het zit. Mocht er een dader zijn, dan vinden wij hem waarschijnlijk eerder dan de politie. En dan krijgt hij hetzelfde traject als waar ik nu doorheen ga. Misschien iets langer.. dat hangt een beetje van mijn bui af, want er zijn ook weleens dagen dat ik slecht geslapen heb. Maar goed.. we wachten het af. Nu ga ik eerst mijn prinsesje wakker knuffelen, lekker ontbijten en koffie drinken. Misschien kom ik straks nog wel met wat nieuws. Maar eerst even lekker romantisch uit bed getild worden.. toedelloeee. Fijne zaterdag allemaal 💕
12
7
80
1,565
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
Column: Vandaag ben ik jarig Max von Kreyfelt Vandaag ben ik jarig. Een verjaardag die dit jaar minder vanzelfsprekend voelt dan anders. In januari kreeg ik een herseninfarct. Alsof mijn hoofd, dat zich doorgaans vooral bezighoudt met politiek, media en bestuurlijke dwaasheid, plotseling besloot zelf breaking news te worden. Daarna volgde mijn fietsongeluk tijdens een afdaling in Luxemburg. Opnieuw werd mijn hoofd onderwerp van medische zorg, ditmaal met een directheid die zelfs mijn scherpste columns niet bereiken. Het lichaam beschikt over een merkwaardig gevoel voor timing. Net wanneer je plannen maakt, een camper koopt en denkt dat de wereld op je wacht, trekt het zonder overleg aan de noodrem. Wat mij in deze maanden bijzonder heeft geraakt, is de enorme betrokkenheid van mijn volgers, lezers en sympathisanten. De berichten, telefoontjes, praktische hulp en oprechte belangstelling kwamen soms van mensen die ik persoonlijk nauwelijks ken, maar die zich kennelijk al jarenlang met mijn werk verbonden voelen. Dat is een vorm van rijkdom die niet op een bankrekening verschijnt en toch onbetaalbaar blijkt wanneer het leven plotseling wankelt. Daarvoor wil ik jullie vandaag bedanken. Niet alleen voor de steun na mijn herseninfarct en het fietsongeluk, maar ook voor de dagelijkse betrokkenheid bij de onderwerpen die ik aansnijd. Voor het lezen, reageren, delen, tegenspreken en soms hartgrondig met mij oneens zijn. Zelfs verontwaardiging is een teken dat woorden nog ergens terechtkomen. Het echte faillissement van een columnist is niet kritiek, maar stilte. Mijn columns gaan vaak over macht, hypocrisie, bestuurlijk falen en de wonderlijke Haagse gewoonte om problemen eerst te veroorzaken en daarna een commissie te benoemen die onderzoekt waarom de burger zo boos is. Dat levert niet altijd vrienden op. Wel lezers die begrijpen dat democratie zonder tegenspraak verandert in een persconferentie met vooraf goedgekeurde vragen. Ook de mensen over wie ik schrijf, dragen bij aan mijn werk. Soms door te reageren, vaker door precies datgene te doen waarvan je als columnist denkt: dit kan ik zelf niet satirischer verzinnen. Mijn dankbaarheid strekt zich daarom zelfs uit tot de politieke en bestuurlijke hofleveranciers van mijn columns. Zonder hun onvermoeibare inzet zou mijn toetsenbord aanzienlijk meer rust krijgen. Vandaag vier ik dus niet alleen dat ik opnieuw een jaar verder ben. Ik vier dat ik er nog ben, dat ik nog schrijf en dat jullie nog lezen. Een mens ontdekt pas hoe groot zijn kring werkelijk is wanneer hij zelf even niet meer stevig in het midden kan staan. Dank voor jullie betrokkenheid. Jullie hebben mij niet alleen gevolgd, jullie hebben mij mede overeind gehouden.
333
96
11
817
10,330
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
My dear friend Joe Rohde has written an awesome book titled Floating Mountains: The Art of Imagining the Impossible. I was honored to write the foreword. To celebrate the launch, Joe is doing a series of signings and appearances, and my advice is to get yourself to one of these events! Joe is one of the most creative and talented people I’ve ever met. We connected more than 20 years ago over a Yeti footprint (long story), and we’ve been friends ever since. He’s a former/longtime Imagineer and (officially!) a Disney Legend. He’s the creative force behind Disney’s Animal Kingdom, Pandora: The World of Avatar, Aulani, and much more. To be around Joe is to have an extremely interesting time. Trust me. Tickets and info for these events are available on Joe’s linktree: linktr.ee/floatingmountains They’ll sell out, so jump on it. (Especially The Explorers Club! Joe Rohde AND a chance to visit the storied headquarters of exploration? Yes, please!) 09/09: NYC - Times Square Disney Store 09/11: NYC - The Explorers Club 09/12: Salt Lake City - Kings English Bookstore 09/18: Santa Barbara - The Community Arts Workshop 09/23: Spokane - Myrtle Woldson Center 10/22: Monterey - Monterey Design Conference
7
21
1
278
14,460
Ward (E.B.H.) van Riel retweeted
A woman who has never given birth surrounded by childless women who have never given birth signing a bill to murder babies up to the final day of pregnancy right before delivery. Can you think of a more evil group of women?
1,382
2,095
358
6,544
888,612