Pinned Tweet
در شاهنامه فردوسی،سیمرغ به زال سه پَر داد و گفت هر وقت درماندی بسوزان و آرزو کن
پَر اول سوخت، آرزو برآورده شد؛رستم به دنیا آمد.
پَر دوم سوخت,آرزو برآورده شد رستم زنده ماند.
اما پَر سوم هرگز استفاده نشد.فردوسی پَر سوم را برای آیندگان نگه داشت.برای روزی که پَر سوم برای ایران بسوزد
عکسا واسه روزای سختیه که به زور خودم رو جمع و جور کردم و از صفر شروع کردم،پارسال همین موقع ها...
گذاشتم اینجا بمونه که یادم نره کجا بودم و قدر حال آلان م رو بدونم.
من آدمایی رو دوست دارم که از تغییر فصل ، صدای بارون، تماشای ماه ، بوی قهوه ی تازه دم شده و شبای پر ستاره
هیجان زده میشن ،
آدمایی که برای زندگی ذوق دارن زیباترینن...
صدایِ ما را از ایران می شنوید ؛
از سرزمینی که رنج هایش پایان نمی یابند
تنها از شکلی به شکلی دیگر تبدیل می شوند.
اینجا ، تنها چیزی که پایسته می ماند ، رنج است...
اگر زنده ماندی
اگر مقاومت کردی
آواز بخوان ، رؤیا ببین، مست کن!
زمانه ی زمهریر است
عاشق شو ، شتاب کن!
Marjan retweeted
انقدر درد داشت که
حتی توی خیابون،
حتی توی خواب،
حتی جلوی دوستام،
حتی تو بغل مامانم گریه کردم...
نسلی که قرار بود دنیا را بسازد ، حالا نشسته حساب می کند
کدام آرزو را باید کنار بگذارد
تا از پسِ فردا بربیاید...
چه تلخ که رؤیاهایمان ، یکی یکی قربانی زندگی شدند...
عشق یعنی...
به کسی که این قدرت را بدهید که نابودتان کند
و آنقدر به او ایمان داشته باشید که
هرگز این کار را نمی کند.
پرسید: از کجا تفاوت آدم تقلبی و اصیل رو تشخیص بدم؟!
گفتم: با آدم اصیل هر چی بیشتر آشنا بشی
جهانش برات دلنشین تر میشه🌱
این در مورد آدم تقلبی برعکسشه...
قوی تر از آن بودم که کسی نگرانم شود
مغرورتر از آن بودم که کسی مراقبم باشد
جسورتر از آن بودم که کسی حمایتم کند
اما...
دختر بچه ی درونم خسته از این
قوی بودن هاست...
حالا بشر یاد گرفته چگونه در هوا مثل پرنده پرواز کند
و چگونه در دریا مثل ماهی شنا کند .
تنها یک چیز مانده که هنوز بلد نیستیم ؛
اینکه چگونه روی زمین مثل آدم زندگی کنیم !
جورج برنارد شاو
اما عزیزِ من ، دوست داشتنِ آدمها یعنی
خواستنشان همانطور که واقعا هستند ؛
با تمامِ تیرگی ها ، زیبایی ها ، زخم ها ،چین و چروک ها
و شکستگی هایشان...
با تمامِ چیزهایی که پشتِ سر گذاشته اند.





