Marjan

یه‌ جاهایی از زندگی مالِ خودته ولی دستِ خودت نیست! دلت میخواد راەهاشو ببندی که کسی نیاد و وارد نشه یا اگه اومد دیگه نره؛ اما نمیتونی! یه جاهایی از دستت در میره؛حواست نیست آدما میان،نمی مونن،میرن! وقتی حواست جمع میشه و به خودت میای که خط‌خطی شده وجودت از یادگاری‌ها،خاطره‌ها،آدما!

بیمارم می پرسه: افسردگی چیه که تمومی نداره؟ میگم: جنگ بین مغزی که میخواد بمیره و بدنی که میخواد زنده بمونه! برای خاتمەش دلایل کافی نیستن؛ یه قلب نو میخواد با یه حافظەی درب و داغون؛ که اونم میسر نیست شوربختانه! اگر نمی تَپَدَم دل زِ آرمیدن نیست که تنگنای جهان،جای دل تپیدن نیست!