Film writer and Director
İstanbul, Türkiye
Joined November 2009
- Tweets2.1K
- Following1.2K
- Followers4.9K
- Likes3.6K
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Ara Seçimlerde Demokrat Parti'ye Karşı Ağır Bir Yenilgi Alan Trump, Cumhurbaşkanı Erdoğan İle Telefonda Görüştü: ''Bu butlan işi nasıl oluyor şimdi?''
zaytung.com/haberdetay.asp?n…
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Bir mekan daha…
İBB Miras olarak İstanbullular için hazırladığımız yeni nesil son projeyi size sunmak için geri sayıma başladık, heyecanlıyız ☀️❤️
Çok yakında…
#İBBMiras #İBBKültür
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Doris Lessing'in Nobel'i kazandığını öğrenmesinden daha iyisi yok. Örme yeleğini giymiş pazardan dönerken öylesine öğreniveriyor... 🙂
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Türkiye'yi bekleyen değişimin -sadece ülke içi değil- dünyadaki konjonktürle ve nihayet değişen parametrelerle ilgisi var. Türkiye'nin muhafazakar Sağ iktidarlar devri, modernleşmenin ve kapitalizmin ikinci Dünya Savaşı sonrasının belirleyici faktörlerinden "Amerikan Çağı" ile başladı. Şimdi bu çağ sona eriyor ve onunla başlamış bütün yapılar zayıflıyor veya belirleyici önemini kaybediyorlar.
20'inci Yüzyılda Modernleşmenin iki ana damarı vardı. Bunlardan ilki, "serbest piyasacı liberal kapitalist" modernleşmeydi, diğeri "devletçi kooperatist (reel sosyalist) kapitalist modernleşme". Türkiye ilkinin yolundan gitti, ama bu iki yol, kapitalizmin bir kanadının iflasıyla 1990'lardan itibaren teke düştü ve neoliberal kapitalizm tüm dünyaya hakim oldu.
2009'dan beri sistemin kategorik krizini yaşıyoruz ve paradigma değişiyor. 2021 Corona krizinden beri dünya yeni bir dönemde yaşıyor. Bu dönemin özelliği, kadınların ve eskiden kopmakta olan yeni kuşağın, giderek belirleyici rol oynadığı, neoliberal "etnik/dînî kimlikçiliği" aşan yeni bir gelişmeyle kitlelerin uyanmaya başlaması. Kitlelerin eskisi gibi kolay ikna edilememeleri/kanmamaları (bu alanda yeni internet medyası önemli bir rol oynuyor) ve internet üzerinden evrenselleşen "yeni etik"in bu uyanışta belirleyici olması.
Şimdiye dek sistemin Sağ vaatlerinin tamamının tüketilmiş olması ve inandırıcılığını yitirmesi, "işçi sınıfı"nın (sistemin kâr mantığının değişmesi sebebiyle) sistem üzerindeki caydırıcı etkisini yitirmesi ve böylece demokratik kapitalizmin yerini giderek otokrat/demokrasisiz vahşi bir kapitalizmin alması, otokratlaşma karşısında yeni bir "caydırıcı kesim"in doğmasını sağladı: Eğitimli seküler, demokrasinin kıymetini bilen en has tüketici kesim, yani sistemin en önemli tüketicileri. Bu kesimler, eskiden işçilerin sahip olduğu caydırıcı (grev) etkiye, bir başka türlü (boykot, hayatı yavaşlatmak veya durdurmak vs) sahip olmak üzereler -henüz etkilerini test aşamasındalar gibi duruyor.
Bu kesimlerin -sistemi işletmek ve aşmak yolunda- kamucu yanı keşfetmeleri, internet üzerinden yayılan evrensel etik anlayışına uygun yeni enternasyonalizmleri ve demokrasiyi önemseyen yaklaşımları, eski isealist modern Sol geleneğe yakın durduğundan, -kolay anlaşılabilmek adına "Sol yükseliyor" tesbitini yapıyoruz. Özü şu: Bildiğimiz, eskinin (Marksist-Leninist-Maoist) "ideolojik Sol"u değil, Soldan alınma seküler değerler yükseliyor. Bu nedenle zaten, (2012'den beri) yükselen "Kamucu yeni politika"nın kendisini bir yerden sonra "Sol" diye adlandırmayacağını söylüyorum.
Türkiye, tam bu gelişmelerin göbeğinde bulunuyor ve bu değişimin, yani eski "ideolojik Sağ"ın (islamcılığın ve milliyetçiliğin) hızla terkedildiği bir aşamayı yaşıyor. Gelişme, çoktandır "kimlikler ötesi" bir yerden ilerliyor ve "ideolojik Sağ"ın topyekün iflası karşısında yeni bir toplumsal alternatif oluşturuyor. Bu bilinç arttıkça -ki hızla artıyor- ona önderlik etmek isteyen siyasiler ve siyasi partiler mutlaka ortaya çıkacaktır. Konu şahsi değil, artarak güçlenen genişleyen ve bilinçlenen çok önemli bir kesimin temsili meselesidir. Bu kesim, Türkiye'de de, yeni paradigmanın sosyolojik ifadesi olarak ve bir kuşak değişimi anlamında da iktidarı almaya geliyor. Sistemle ilgili tam bir tarihsel süreç yaşandığından, bunu bir tür "doğa olayı" gibi görmek de mümkün. Göstere göstere gelen bir tarihi değişim söz konusu. Her olağanüstü durumdan önce olduğu gibi önünü tam göremeyen kaos ortamı karamsarlık üretir. Buna rağmen istikamet, bir doğa olayının gelişi gibi önlenemez bir kesinliğe sahip, çünkü global gelişmeler ve paradigma o istikamette işliyor...
Türkiye, en karanlık döneminden çıkmaya hazırlanıyor. Bambaşka bir ülke olmadan önce de en çetin sınavını yaşıyor. Sınav, etik/ahlak ve legitimasyon/meşruiyet alanında. Sınavı, ideolojik Sağ (islamcılık ve milliyetçilik) kaybetti, şimdi 'Yeni Türkiye'yi kuracaklar arasına sızmış olan eski Sağ ve etik sorunlular kaybediyor.
Türkiye siyaseti, baştan ayağa sınavdan geçiyor ve yakın geleceğe kimin kalıp kimin köyüne döneceğine devran karar veriyor.
Şimdi çok "uçuk" gelebilir ama 'Kamucu (Sol)' bir iktidar geliyor. Önümüzdeki beş yıl içinde Türkiye'yi tanıdığını sanan kimse Türkiye'yi tanıyamayacak gibi görünüyor. Politika esnafı ve bürokrasi, halkın gözü önünde bu sınava giriyor çıkıyor.
Türkiye'de demografi ile birlikte yeni bir 'Kuşak Değişimi'nin yaşanacağı süreç sonunda, Türkiye'nin tüm kurumlarının ve siyasi topografyasının tamamen değişimi, onyıllar sürmeyecek gibi görünüyor. Halk, olanları dikkatle izliyor ve halkın nabzını tutanlar da halkın etik bozulmayı izleyişini ve yargılayışını izliyor.
Halkın ağırlıklı olarak Eski Türkiye'nin ideolojik Sağ'ını çoktan aştığını, yeni neslin Eski Türkiye ile bağının kalmadığını, bundan sonra siyasi etik/legitimasyon sorunu olanların ve arkasından işler çevirenlerin Türkiye siyasetinde var olamayacağını gören siyasiler de olacak/oluyor ve halk geleceği belirlemeye hazırlanıyor.
Albert Einstein'a atfedilen yanlış bir söz vardır ve mealen, "değişmeyen bir eylem veya yöntemle farklı bir sonuca ulaşmanın mantken imkansız" olduğunu söyler. Bu söz, sadece kendi içinde kapalı kısa bir süre zarfındaki eylemler için geçerlidir. Zaman değişince, aynı eylemler de farklı sonuçlar üretir, bunun için süreç içinde paradigmaların değişmesi ve zaman kalitesinin başka telden çalmaya başlaması gerekir. Hiçbir şey sonsuz değildir. Değişmeyen tek şey de değişimdir.
Türkiye, artık bir dönemin sonuna gelmiş bulunuyor. Eski Türkiye'yi sürdürmek, ne yeni ne de eski yöntemlerle mümkün. Nasıl tüm gücüne ve haşmetine rağmen imparatorluklar bile sona eriyor, yeni yapılar ortaya çıkıyorsa, modern Türkiye'nin 1950'lerden beri süren muhafazakar/milliyetçi Sağ dönemi de ilelebet sona eriyor...
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Welcome to The Washington Sun.
washingtonsun.com/
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Viktor Frankl’ın dediği gibi: “Ruhsal sıkıntıların kaynağında, anlamsız insanlarla anlamlı ilişkiler yaşama isteği ve çabası yatar.” İnsanı tüketen şey yalnız kalmak değil; derinliği olmayan birinde derinlik, karşılığı olmayan birinde anlam arama ısrarıdır. Olmayacak bir zemine kurmaya çalıştığın her bağ, en sonunda dönüp kendi ruhunu yıkar.
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Depresif “Her şey benim yüzümden!” diye düşünür. Obsesif “Her şeyden ben sorumluyum” diye. Narsist “Her şey benim sayemde/benim için” der. Paranoid ise "Her şey ve herkes bana karşı/bana düşman" der. Bu bakış açılarının ortak noktası, üçünün de egosantrik (benmerkezci) düşünceler olmasıdır.
Andaç Haznedaroğlu retweeted
DÜNYAYI BULDUĞUNDAN DAHA İYİ BIRAKMAK, “HOŞÇA KAL” DEDİĞİNİZ KİŞİYİ, KAPISINI KAPATTIĞINIZ ODAYI, BULDUĞUNUZDAN DAHA “İYİ” BIRAKMAKLA BAŞLAR.
Geleceğin daha iyi olması bir doğa yasası değildir. Gelecek daha kötü de olabilir, Zweig bunu farketmenin ağırlığı nedeniyle intihar etmişti.
Ama Camus hep söyledi: Daha iyi ve güzel bir yaşantılar ağı seçilebilir. “Yaşamın önceden verilmiş bir anlamı yoksa, yaşamaya değer mi?” sorusuna Camus’nun yanıtı evettir. Çünkü anlamın kozmik olarak verilmemiş olması, yaşamın değersiz olduğu anlamına gelmez. Tam tersine, insanın özgürlüğü burada başlar. Hazır bir anlam bulmak yerine, yaşayarak, seçerek, direnerek ve deneyimleyerek anlam üretiriz.
Dünya bize anlam borçlu değildir; ama biz birbirimize yaşama ve seçimlerimize karşı sorumluyuz.
Bağlantısallık ve Yaşamdaşlık açısından Camus’yu şöyle okuyabiliriz: Evren bize “neden yaşamalıyız?” sorusunun hazır cevabını vermeyebilir; fakat ilişkilerimiz, seçimlerimiz ve ortak mücadelelerimiz yaşamı anlamlı hale getirebilir. Yani anlam yukarıdan verilmez; bağlantılar içinde üretilir. Camus için yaşamın büyüklüğü, sonsuz bir anlam bulmakta değil, sonlu ve kırılgan bir dünyada yine de “evet” diyebilmektedir.
Düşüncelerinize dikkat edin, gerçekleşebilirler!
Her seçim bazı yolları açar, bazılarını kapatır.
Her bağlantı bazı olasılıkları güçlendirir, bazılarını zayıflatır.
Ve bağlantılı bir dünyada hiçbir seçim yalnız bize ait değildir.
Bu yüzden gelecek tek bir çizgi değil, sürekli yeniden örülen bir ihtimaller ağıdır.
#Penceremdenİstanbul
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Kuzey Ege’de nerelere gidelim!
Bölgeyi çok sevdiğimi bilenler ve yolu düşecek olanlar çok fazla öneri soruyorlar.
Ben Ayvalık’tan başlayarak sevdiğim yerleri yazayım, kendime de not olsun, ayrıca bilenler farklı yerleri yoruma eklerse hepimiz daha çok yer öğreniriz diye düşünüyorum.
Ayvalık; Semali Restoran, Ayna Cunda, L’arancia Cunda, Taş Kahve, Tik Mustafa, Melin Kafe, Şeytanın Kahvesi, Destek Tasarım Akademisi, Aima Cafe( Ayvalık Uluslararası Müzik Akademisi), Paşa çorbacı, Paleo Cafe, Macaron mahallesi, Karina Ayvalık
Gömeç; Aura Winery, biraz daha yukarıda Ma’adra bağları
Edremit; Lokanta Bahar, Cumhuriyet Lokantası, Tıflıpaşa Helvacısı, İdamera Peynirleri
Güre; Gordo (kapanmış diye duydum, emin değilim), Mask Restoran, Saklı Bahçe, Agora
Akçay; Ömür Lokantası, As Restoran, Kızılkeçili köyü (Sakandırık mantı ve Langos yemek için)
Altınoluk; İda Bağlarbaşı, Hasanaki
Küçükkuyu; Filinta Restoran, Mavi Plus, Güverte, Adatepe köyünde Margu ve Dutdibi, Yeşilyurt köyünde Nadas
Ahmetçe köyü; 3 Dükkan ve Damda Ahmetçe
Kozlu köyü; Hayat Kozlu, Köy kahvesi, Kozlu Yalı Glamping, Troas restoran
Kayalar köyü; Avlu124
Büyükhusun köyü; Han Kafe ve B2 evi
Ayvacık; Gemedere Peynirleri
Süleymanköy; Millassos
Cemaller köyü; Pizza Mera
Söğütlü köyü; Mucs Kafe
Kadırga koyu
Assos; Aret’in Yeri, Assos Palamud, Nazlı Han
Paşaköy; V’Asbos şarapları ve restoranı
Korubaşı köyü; Doseluna Şarapları, Kosova Köfte, Nineandmine doğal yaşam
Balabanlı; Delice Restoran
Kulfal köyü; Buta Assos Zeytinyağları
Sivrice; Yirmiyedi restoran, Balıkçı Muammer Can
Sokakağzı; Maguro Canteen, Liman Restoran, Kaptan Baba, Satori Assos
Babakale; Karayel, Babakale Gastroport, Babakale bıçakçısı
Geyikli; Marpessos
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Mucize mi istiyorsun?
Hemen şimdi..
Ya da ne zaman istersen..
Yapabilirsin.
Önce öğrenelim.
Kuantum düşünce tekniğimiz nedir ne işe yarar?
Gelin anlatayım.
Haydi başlıyoruz..
Yazıyı okuduktan sonra sorunuz olursa sorabilirsiniz.
Zihninin derinliklerinde, görünmeyen bir titreşim alanı vardır.
Elektriksel kıvılcımlar ve yavaş akan kimyasal dalgalar değil… çok daha hafif, çok daha hızlı, neredeyse ışık hızında salınan bir kuantum dansı.
Beynin aslında bu sessiz titreşimlerle düşündüğünü hayal et.
Her düşünce, her niyet, her his, o ince titreşim ağında bir dalga olarak doğuyor ve anında tüm varlığına yayılıyor.
Dileklerini ve hayallerini misal alemlerinin sonsuz koridorlarından çekebilirsin.
Orada bekleyen paralel olasılıklar, senin çağrını duyduğu an harekete geçer.
Bu, kuantum düşünce tekniğinin özü.
Gözlerini kapat.
Nefesini yavaşlat.
İçerideki gürültüyü dinle… sonra o gürültünün altında akan titreşimi hisset.
Düşüncelerini “söylemek” yerine, onları titreştir.
Bir arzuyu, bir niyeti veya bir soruyu kelimelere dökmeden, doğrudan o titreşim seviyesine indir.
Zihnini bir enstrüman gibi kullan: notaları değil, frekansı çal.
Hayallerini paralel dünyaların sessiz derinliklerinden nazikçe çekip al.
Onları bu evrene çökertmek için sadece niyetinin titreşimini yükseltmen yeter.
Teknik şöyle akar:
Önce sessizliğe gir.
Dış dünyanın tüm seslerini bir kenara bırak.
İçerideki elektrik fırtınasını yatıştır. Sonra niyetini netleştir… ama zihninle değil, kalbinin titreşimiyle.
O niyeti bir ışık topu gibi hisset ve onu beyninin merkezinde, o görünmeyen kuantum ağında salınıma bırak. Düşünme.
Sadece titreş.
Dileklerini misal aleminin parıltılı katmanlarından birer birer çek.
Paralel olasılıkların içinde saklı duran o mükemmel hâli bu evrene çökert. Gerçekleştirmek istediğin her şeyi titreşimle buraya çağır.
O an, zaman genleşir.
Olağan düşünce hızının çok ötesinde, anlık bir netlik doğar.
Cevaplar “gelmez”; zaten oradadırlar.
Fikirler “üretmezsin”; onlar seni titreştirir.
Korkular çözülür çünkü yavaş, ağır elektriksel döngüde takılı kalmazsın.
Bunun yerine, her şeyin birbirine bağlı olduğu o ince ağda, niyetin tüm varoluşla rezonansa girer.
Hayallerini paralel olasılıkların zenginliğinden çekip alarak bu dünyaya çökertirsin.
Dileklerin misal aleminden süzülüp gelerek somut birer gerçekliğe dönüşür. Her titreşim, uzak bir olasılığı buraya çağırır ve onu senin yaşamına yerleştirir.
Bu tekniği her gün birkaç dakika uygula. Sabah uyanır uyanmaz, akşam uykuya dalmadan önce veya zor bir karar anında.
Gözlerini kapat, nefes al, niyetini titreşime çevir ve bırak.
Dilersen mantra kullan, ya da bir maddi nesne...ya da ikisi birden..
Zihin yavaşlar, bilinç hızlanır.
Düşünceler artık seni yönetmez; sen onları frekans olarak yönetirsin.
Misal alemlerinden çektiğin her dileği bu evrene nazikçe çökertirsin.
Paralel olasılıkların en güzelini seçip onu gerçekleştirirsin.
Kuantum düşünce, zihni bir makine gibi kullanmak değildir.
Onu evrenin kendi diline, titreşim diline çevirmektir.
Orada her şey daha akıcı, daha hafif ve çok daha güçlü akar.
Çünkü sen zaten o titreşimin kendisisin.
Devam edeceğim.
Andaç Haznedaroğlu retweeted
camus okumadan insanları sevmek, canetti okumadan insanlardan nefret etmek, tanpınar okumadan huzurlu bir deli olmak mümkün değildi.'
Andaç Haznedaroğlu retweeted
Oğuz Atay’ın "Tehlikeli Oyunlar" romanında Hikmet Benol, yerleştiği ahşap evdeki üst kat komşusu emekli Albay Hüsamettin Tambay ile sık sık dertleşir. Hikmet, zihnindeki karmaşayı, korkularını ve içine düştüğü çıkmazı karşısındaki yaşlı adama kelimesi kelimesine anlatmaya çabalar. Ancak içini ne kadar dökerse döksün, kurduğu onca uzun cümlenin albayda gerçek bir karşılık bulmadığını, adamın onu sadece kendi sınırları ölçüsünde dinlediğini fark eder. Kendi cehennemini bir başkasına aktarabilmek için sözcükleri zorladığı ama muhatabına asla bütünüyle ulaşamadığını anladığı o an, konuşmayı keser ve sadece şunu söyler: "Kelimeler, albayım, bazı anlamlara gelmiyor."
İnsan, yaşadığı ağır bir durumu başkasına anlattığında karşı tarafın bunu bütünüyle kavrayacağını zanneder. Oysa dil, gündelik işleri çözmek için kurgulanmış pratik bir araçtır; kişinin en karmaşık acılarını eksiksiz aktaracak kapasiteye sahip değildir. Hayatınızı altüst eden bir gerçeği bütün açıklığıyla ortaya koyduğunuzu sanırsınız ama muhatabınızın duyduğu şey, sadece kendi tecrübesiyle sınırlandırdığı birkaç cümledir. Gerçek bir kriz yaşayan kişi, bir noktadan sonra ne kadar detaya girerse girsin kimsenin onu tam olarak anlayamayacağını fark eder. Bu yüzleşme, insanı kendi gerçeğiyle baş başa bırakan kesin bir yalnızlıktır; çünkü hayattaki asıl ağır yükler, hiçbir sözlüğe sığmayan ve bir başkasına asla aktarılamayan durumlardır.
Andaç Haznedaroğlu retweeted
İLK GÖSTERİM BAŞLADI!
youtu.be/YY5XCYEboxI?si=sVB6…
