ตอนไปงานหนังสือระดับชาติที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์เมื่อวันเสาร์ ผมได้หนังสือมาไม่ใช่หลายเล่ม แต่หลายถุงทีเดียว! 
.
และตามที่เคยบอกไว้ครับ ผมเลือกหนังสือ 16 เล่มมาแนะนำป้ายยาให้อ่านกัน ตามรายชื่อนี้เลยครับ
.
1. Equality: ความเท่าเทียม
.
2. The Game is On: เกมเปิดโลกเปลี่ยน
.
3. ญี่ปุ่นในวันธรรมดา: ข้าว ชา และความทรงจำ
.
4. Genesis: ปฐมกาลแห่งเอไอ
.
5. Entangled Life: เห็ดไฉนใยรา
.
6. อู๋เหวย: อกรรมกิริยา
.
7. กระฎุมพีผงาด: ว่าด้วยเจ๊กและผู้คนในสนามความเป็นไทย
.
8. E.P. Thompson: ซ้ายใหม่ ประวัติศาสตร์จากเบื้องล่าง และการต่อต้านของสามัญชน
.
9. สวนสัตว์กระดาษและเรื่องสั้นอื่นๆ
.
10. Slow Down: The Degrowth Manifesto
.
11. ประวัติศาสตร์รัฐไทยใต้เงาน้ำมัน
.
12. ควังจู Uprising: เผด็จการปราชัย ประชาธิปไตยผลิบาน .
13. ทะเลสาบน้ำตา
.
14. On Anglo-American: ว่าด้วยแนวคิดแบบแองโกล-อเมริกัน
.
15. Ametora: ศิลปะแห่งการแต่งตาม
.
16. Marx in New Light: มาร์กซ์ในมุมใหม่

นอกจากเรื่องการเงินแล้ว รัฐบาลยังสามารถเข้ามาช่วยเหลือในด้านอื่นๆ ได้เช่นกัน ตั้งแต่การจัดการเรื่องที่ดินทำกิน การพัฒนาแหล่งน้ำและระบบชลประทาน การแก้ไขปัญหาหนี้สิน ไปจนถึงการลดต้นทุน สนับสนุนองค์ความรู้ และหาตลาดให้กับผลผลิต เพื่อไม่ให้เกษตรกรต้องรับความเสี่ยงและแบกรับต้นทุนอยู่ฝ่ายเดียว . ภาพฝันหนึ่งที่เราอยากเห็น คือเกษตรกรปลูกแล้วขายได้ มีรายได้เหลือเลี้ยงครอบครัว และสามารถพัฒนาอาชีพของตัวเองต่อไปได้อย่างมั่นคง เพราะการยกระดับราคาสินค้าเกษตรต้องทำควบคู่ไปกับการลดต้นทุนและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน หากเกษตรกรยังมีต้นทุนสูง ต่อให้ขายได้ราคาดีขึ้น ก็อาจไม่ได้มีรายได้เพิ่มขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น . การมาพบพี่น้องชาวซำสูงในวันนี้ทำให้ผมเห็นว่า เกษตรกรมีทั้งองค์ความรู้และความตั้งใจที่จะพัฒนาสินค้าของตัวเอง สิ่งที่รัฐบาลต้องทำคือส่งเสริมและแก้ไขปัญหาให้ถูกจุดและทั่วถึง เพื่อให้เกษตรกรไทยมีโอกาสเติบโต มีรายได้ที่มั่นคง และมีอนาคตที่ดีขึ้น

[ เกษตรปลอดภัยของไทยไปต่อได้ ถ้าเกษตรกรมีความรู้ มีตลาด และรัฐช่วยแก้ปัญหาตั้งแต่ต้นทาง ] . การมาขอนแก่นครั้งนี้ ทำให้ผมเห็นชัดขึ้นว่า เกษตรกรไทยมีศักยภาพที่จะพัฒนารูปแบบการผลิตไปสู่เกษตรปลอดภัย สร้างมูลค่าเพิ่ม และมีรายได้ที่ดีขึ้นได้ แต่สิ่งสำคัญคือ เกษตรกรต้องมีองค์ความรู้ สามารถรวมกลุ่มกัน และมีตลาดรองรับ ขณะเดียวกัน รัฐบาลก็ต้องเข้ามาช่วยแก้ปัญหาพื้นฐานที่เกษตรกรไม่สามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง . วันที่ 17 ตุลาคม 2569 เป็นวันที่สองของการลงพื้นที่ขอนแก่น เป้าหมายของผมและ สส.ขอนแก่น เขต 1 และ 2 ของพรรคประชาชน ทนายป๊อก - วีรนันท์ ฮวดศรี และแบงค์ชัย - อิทธิพล ชลธราศิริ รวมทั้งทีม สส.นครราชสีมา ศุทธสิทธิ์ พจน์ฐศักดิ์, ฉัตร สุภัทรวณิชย์ และ หนึ่ง ขัติยะนนท์ คือบ้านสว่าง อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น เพื่อเยี่ยมชม ‘สหกรณ์การเกษตรผู้ปลูกผักปลอดภัยจากสารพิษอำเภอซำสูง จำกัด’ ชมแปลงปลูกพืชปลอดสารพิษ และพูดคุยกับตัวแทนเกษตรกร เพื่อรับฟังปัญหาและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนาภาคการเกษตร . ในด้านลักษณะทางกายภาพ ซำสูงเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดของจังหวัดขอนแก่น แต่มีทรัพยากรที่เอื้อต่อการทำเกษตร โดยเฉพาะแหล่งน้ำใต้ดิน จากเดิมที่ชาวบ้านทำนาปีและนาปรัง ก็ได้รับการส่งเสริมความรู้ให้หันมาปลูกผักปลอดสารพิษ จนปัจจุบันปลูกผักได้มากกว่า 60 ชนิด สร้างรายได้ให้กับครัวเรือนและชุมชน โดยมีตลาดรองรับผลผลิต รวมถึงโครงการ ‘จริงใจ Farmer’s Market’ . ผมคิดว่าที่นี่เป็นพื้นที่ต้นแบบที่น่าสนใจและสามารถนำไปพัฒนาต่อยอดในพื้นที่อื่นๆ ได้ เพราะชาวซำสูงแสดงให้เห็นว่า เมื่อเกษตรกรรวมกลุ่มกัน มีองค์ความรู้ และเชื่อมโยงกับตลาดได้ ก็มีโอกาสเพิ่มมูลค่าผลผลิตและสร้างรายได้ที่ดีขึ้น . แต่ในความเป็นจริง การแก้ปัญหาภาคการเกษตรไม่ได้จบแค่การทำให้ขายสินค้าได้ราคาสูงขึ้น เพราะเราต้องมองตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายน้ำ ว่าเกษตรกรมีความพร้อมในการผลิตมากน้อยแค่ไหน และสินค้าเหล่านั้นจะถูกรับซื้อและกระจายไปสู่ผู้บริโภคได้อย่างไร . เรื่องที่ดินและน้ำเป็นพื้นฐานสำคัญ หากเกษตรกรยังต้องเช่าที่ดินทำกิน ก็จะมีต้นทุนเพิ่มขึ้นตั้งแต่ยังไม่เริ่มปลูก ขณะที่บางพื้นที่ยังขาดแคลนน้ำและมีระบบชลประทานไม่ทั่วถึง ทำให้ไม่สามารถวางแผนการผลิตได้เต็มที่ ปัญหาเหล่านี้เป็นสิ่งที่เกษตรกรไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตัวเองทั้งหมด . อีกเรื่องที่ต้องเร่งแก้คือหนี้สินเกษตรกร ทุกวันนี้รายได้เกือบทั้งหมดของเกษตรกรจำนวนมากหมดไปกับการชำระหนี้ จนแทบไม่เหลือเงินสำหรับเลี้ยงครอบครัวและลงทุนเพาะปลูกรอบใหม่ รัฐบาลจึงต้องปรับโครงสร้างหนี้ให้สอดคล้องกับรายได้ที่แท้จริงของเกษตรกร ด้วยวิธีการต่างๆ ทั้งการขยายระยะเวลาชำระหนี้ ลดภาระดอกเบี้ย และพักชำระหนี้อย่างมีเงื่อนไข ควบคู่กับการลดต้นทุนการผลิต เพิ่มช่องทางตลาด และยกระดับราคาสินค้าเกษตร เพื่อให้เกษตรกรมีรายได้เพียงพอชำระหนี้และกลับมาตั้งตัวได้