Pinned Tweet
Anna Kavan'dan Buz, yeniden: "Buzdan duvarlar pürüzsüz, parlak, dünyadışı, buzlu bir kâbus halinde dev gibi yükseliyor, gümbürdüyordu; günün ışığı tekinsiz, buzdağı parlaklığındaki serap ışığında kaybolmuştu. Bir kolla ben ısıtıp destekliyordum kızı; öbür kol celladınkiydi."
Twiterın ilk sakinlerindendir sonradan girdiğim için eski twitleri arada düşüyordu önüme allah rahmet eylesin arşivde duran twitleriyle veda edelim reise
maalesef büyük bir üzüntüyle @lagrimacanta’yı kaybettiğimizi bildirmek zorundayım.
bugün basınçlı oksijen tedavisi sırasında boğazında bir sorun oluşmuş, nefes alamaz olmuş. önce acile sonra da yoğun bakıma kaldırılmıştı.
yoğun bakımda entübe edilmesi gerekmiş. o sırada kalbi durmuş. şoku henüz atlatamadım. çok güzel bir insanı kaybettik. cümleten başımız sağolsun. çok nadide bir insanı kaybettik.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
HGS mağdurlarını görüyordum birkaç gündür ama garip bir şeyler yaşadım.
Günün sonunda geçiş ücretinin 10 katından fazlasını talep ettiler. Ödeme olmazsa da günlük faizle artacak diye "korkutuyorlar".
Banka hesabıma bloke konulmasıyla başlayan gariplikler silsilesini sizinle paylaşmak istedim.
@otoyolas hgs bakiyem olmasına rağmen geçiş yaptığım gün "yetersiz bakiye" sebebiyle ödeme alamamış. Borcu benim takip etmem gerekiyormuş, evet haklılar. Bakiyem var diye de bakmadım çekilmiş mi...
Sonrasında Avukatlarının ifadelerine göre, bana "turkcell" hattım üzerinden sms ile geçiş ihlali hk. bilgilendirme yapmışlar. Ama benim Turkcell hattım yok 😅
E-devletten de bilgilendirme yapılmış ama görün ki oradan da gelen giden yok. Bana sistemde kayıtlı ne mail ne de kullandığım hat üzerinden ulaşılmaya çalışılmamış.
Süreç işlemiş cezalar üst üste binmiş fatura kabarmış derken sonra bir gün bir avukat Whatsapp üzerinden benimle iletişim kurmaya çalışıyor. Doğal olarak bu durumu reddettim. Hizmet veren bile sitesinde bu duruma dikkat çekiyor (dolandırıcılık konusunda). Avukat hanım da "biz sizden bize para yatıran talebinde bulunmadık" diyor. Sen benim kimliğimi teyit ediyorsun, sonraki hamlenin oltalama olmayacağının garantisi mi var? Neyse..
@otoyolas iletişim hattını arıyorum, bana ilgili Turkcell numaramı söyleyin diyorum KVKK gereği söyleyemeyiz diyorlar. Söyleyemezsiniz çünkü adıma şanıma tc'me kayıtlı öyle bir hattım yok diyorum. Bilmiyoruz diyorlar. İki de bir "ödenmeyen günlerde borca faiz işler" diyor müşteri temsilcisi. Dayanamayıp "bununla mı korkutmaya çalışıyorsunuz" dedim.
İletişim kaydı oluşturuyorum sürekli hata veriyor. Sayfa yeniliyorum yazdıklarım uçuyor baştan yazıyorum. Tamamen yıldırma üzerine. Niye durduk yere x10 ödeyelim? Eğer siz de böyle garip durumlar yaşarsanız hukuki yollara başvurmaktan kaçınmayın. Yok faizli ceza ödersiniz yok sayfa 404 hatası veriyor gibi durumlar sizi yıldırmasın.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Bil öd vakt ü saattir, kün güneştir
Yaruk aydınlık u ot hem ateştir
Sü askerdir, çerig ordu demektir
Yagı düşman, süŋü mızrak u gönder
Bitig mektup u defter hem kitaptır
İdi sahip, uğan Kâdir'dir, Haktır
Bögü bilge, bilig ilim ü irfan
Kılınç huydur, törü yasa vü erkân
Ajun dünyâ vü uçmak cennet olmuş
Tamu dûzah, tın ise cân u rûhmuş
Yaşıl yeşildir ü kızıl da aldır
Üküş çoktur, azu yâhut u yâdır
Körük sûret, meŋiz beniz demektir
Adak ayaktır u elig de eldir
Keleçü söz demek, sav dahi sözdür
Köz elbette bugün bildiğin gözdür
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Habaş’ın tüm fabrikalarından işçi kardeşlerimin kimliklerini gizleme taleplerine özenle dikkat ederek paylaşılmasını istedikleri bilgileri hesabımdan paylaştım.
İzmit Habaş fabrikasından ilgisiz bir taşeron işçi kardeşim işten atılmış. Üzüldüm.
İzmit’te iş bakıyoruz. Dikkatinze
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Zihnimi açan, ufkumu genişleten çok önemli bir çeviriydi benim için. Okurla buluşacak olmasından ötürü çok mutluyum ve heyecanlıyım.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
bunu kaç kişi okur abi türkiye’de denilecek öyle bir kitap duruyor ki masada. mecbur basacağız galiba.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Murat Can Pekeroğlu’nun ailesinin adalet mücadelesinin yanındayız.
Lütfen yarınki karar duruşması öncesi ses verelim
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Unutmuşlardır sanıyordum.
Yeni hesaplarıma da engeli basmışlar coşkuyla.
Ne mutlu bana!
Sahi bunları Habaş önünde gören oldu mu?
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
İstanbul'da kentsel dönüşüm adı altında yasal soygun başladı. Yüzlerce aile sokakta kalacak. Neden mi?
Müteahhitlerin son dönemde sözleşmelere eklediği o sinsi maddeyi açıklıyorum. Okumadan imza atmayın. 👇
1/6
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
birebir tarihsel metin olmasa da muhteşem yüzyıl'da şehzadelerin yeniçeri ocağı'na sembolik kaydının yapıldığı tören sahnesindeki yeminde geçen "ya ali" ve "ey muaviye ümmeti" nidalarıyla ilgili tartışmalara ve hicaz-körfez geleneğinden arapların tepkilerine baktım şurada.
anadolu müslümanlığında ali, ehlibeyt zaten sevilir ve haklarında kötü düşünmek dahi kabul edilemez. hatta "ehlibeyt sevgisi" o kadar güçlüdür ki çeşitli kesimleri şok etse de yeniçerilerin yüzyıllarca ortodoks sünni-hanefilik yerine bektaşi tekkesine bağlı olmasının nedenlerinden biri de budur demek yanlış olmaz diye düşünüyorum.
bu konu konuşmayı çok sevdiğim bir konu. çünkü yeniçerilerin devlet-yönetici sınıfının itikadi-fıkhi çerçevesinin dışında kalan bektaşilik tarikatı üzerinden şekillendirilmesi çok katmanlı bir siyasi-sosyolojik kurgu.
osmanlı tarihsel hafızada katı bir sünni-hanefi imparatorluk olarak yer etse de kuruluş dinamikleri bundan oldukça farklıydı. kuruluş dönemi osmanlısında keskin mezhepsel sınırlar henüz çizilmemişti, esnek bir uç beyliğiydi ve fetihlerin inanç omurgasını abdalan-ı rum olarak anılan heterodoks dervişler oluşturuyordu. (yani yeniçeri ocağı'nın mayasında bektaşi geleneğinin en baştan beri mevcut olduğu söylenebilir.) ancak asıl kırılma, 16. yüzyılda şah ismail'in anadolu'daki kitleleri safeviler altında örgütlemesi ve 1. selim'in memlükleri yıkarak mısır ile hicaz'ı topraklarına katmasıyla yaşandı.
bu gelişmelerle birlikte arap coğrafyasının köklü sünni medrese geleneğinin merkeze taşınmasıyla devlet bilinçli bir "sünnileşme" politikasına yöneldi. buna rağmen sarayın, resmiyette sünni-hanefi kimliğini pekiştirirken devletin vurucu askeri gücü olan yeniçeri ocağı'nı bektaşi geleneğine bağlı tutmayı sürdürmesi bir çelişkiden ziyade devşirilen çocukların bedenleri ve kimlikleri üzerinden yürütülen gayet bilinçli bir iktidar politikasıydı.
saray bu yöntemle bir yandan ilmiye (medrese uleması) ile seyfiye (silahlı güç) arasında ideolojik bir tampon bölge oluşturup ulemanın askeri gücü de kendi bünyesine katarak mutlak hegemonya kurmasını engellemeyi, diğer yandan da devşirme sisteminin yarattığı ağır psikolojik kırılmayı hafifletmeyi hedefliyordu. (kaldı ki hangi etnisite, inanç ve toplumsal kesimden çocukların devşirileceği, kimlerin muaf tutulacağı ve kimlerin kesinlikle devşirilmeyeceği de kanunnamelerle keskin biçimde belirlenmişti.)
balkanlar'daki hristiyan köylerinden küçük yaşlarda koparılarak ailesinden, kültüründen ve memleketinden uzaklaştırılan çocukları bir anda katı kurallara, arapça metinlere ve soyut bir tanrı konseptine dayanan medrese sünniliğine zorlamak ciddi bir yabancılaşma ve inanç bunalımı doğuracaktı. bektaşilik ise bu çocukların evreni anlamlandırdığı eski dini çerçeveyi kökten yıkıp yerine tamamen yabancı bir dünya kurmak yerine -ortodoks sünniliğin kaldıramayacağı bir esneklikle- tanıdık formları koruyup içlerini islami-tasavvufi figürlerle dolduran pragmatik bir ikame mekanizması işletti.
hristiyan köylüleri bir araya getiren toplumsal, sıcak ritüeller ve somut kutsallık sembollerine alışkın olan çocuklar, devşirilmelerinin ardından bektaşilik sayesinde her şeyin tamamen yabancı olduğu bir dünya yerine içerik itibarıyla farklı ama biçimsel olarak tanıdık bir dünyaya giriyordu.
bu süreç şu örneklerle somutlaştırılabilir:
- sünni kelamının bildikleri hiçbir şeye benzemeyen, mutlak soyut ve aracısız tanrı anlayışı, "baba-oğul-kutsal ruh" üçlemesiyle yetişmiş zihinleri için fazla mesafeli kalıyordu. bektaşilikteki "hak-muhammed-ali" üçlemesi ise içeriği farklı olsa da zihinsel şema olarak çocuğun yabancılık çekmeyeceği bir yapı sundu.
- hristiyan ayinlerindeki komünyon (ekmek-şarap paylaşımı), bektaşi cemlerinde dualarla "lokma"yı bölüşmek ve "dem" içerek bir araya gelmek şeklinde sünni ortodoksinin katı sınırları dışına çıkarak yeniden üretildi.
- kilisedeki günah çıkarma ve vaftiz pratikleri de mürşit ve cemaat huzurunda hesaba çekilme, özeleştiri verme anlamına gelen "dar'a durma" ritüeline ve manevi yeniden doğuş sayılan "ikrar verme"ye dönüştü.
bu geçiş sadece ritüellerle sınırlı kalmadı, devşirmelerin geride bıraktıkları kutsal coğrafya ve koruyucu figürler de bektaşi potasında dönüştürüldü. balkan köylüsünün gündelik dindarlığında önemli yer tutan azizler reddedilmek yerine islamileştirilerek sahiplenildi. baharın ve bereketin koruyucusu aya yorgi'nin hızır-ilyas (hıdırellez) kimliğine bürünmesi, denizcilerin ve yolcuların azizi aya nikola'nın balkanlar'da islam'ı yayan efsaneleşmiş derviş sarı saltuk ile özdeşleşmesi sayesinde devşirme askerler manevi coğrafyalarını tamamen terk etmiş hissetmedi. bunun yerine kendi çocukluklarının azizlerini yeni kimliklerinin evliyaları olarak sahiplenmeyi sürdürdüler.
sünni ortodoksinin yetersiz hatta cevapsız kaldığı önemli başlıklardan bir diğeri de yeniçerilere uygulanan evlenme ve aile kurma yasağıydı. sünni islam'da ruhban sınıfı, "celibacy" gibi kurumsal bir bekarlık pratiği bulunmadığı gibi, evlilik dinin helal kıldığı, hatta "peygamber sünneti" olarak açıkça teşvik ettiği temel bir kurumdu. dolayısıyla on binlerce genç erkeği evlilikten, aile kurmaktan ve çocuk sahibi olmaktan mahrum bırakmanın ortodoks sünni fıkhı içinde ne teolojik bir dayanağı ne de meşruiyeti vardı, aksine bu yasak sünni normlarla çok doğrudan gerilim yaratıyordu.
oysa imparatorluğun mülk edinmeyen, miras bırak(a)mayan ve tek sadakati ocağa ait olan köksüz bir savaşçı zümresine ihtiyacı vardı. sünniliğin yapısal olarak meşrulaştıramadığı bu yasağı bektaşilik, balım sultan'ın kurumsallaştırdığı "mücerredlik" (hiç evlenmeme) geleneğiyle kutsal bir mertebeye dönüştürdü.
bektaşi tekkesindeki "mücerred dervişler" kültü sayesinde yeniçerilerin bekarlığı, dinen teşvik edilen bir haktan mahrum bırakılma olmaktan çıkıp kendini dünyevi bağlardan arındırmış ve her şeyiyle adanmış bir savaşçının manevi üstünlüğü olarak kodlandı.
biyolojik ailesinden koparılan askere, kan bağından üstün tutulan "musahiplik" (yol kardeşliği) ile yeni bir akrabalık ağı ve hacı bektaş'ın pir, ocağın ise "ana" sayıldığı yeni ve kapalı bir aile düzeni sunuldu.
ailesi, çocuğu, malı ve sivil bir geleceği olmayan bir insanı cephede en ön safta gönüllü şekilde ölüme göndermek için, ölümü sıradan bir askeri görev olmaktan çıkarıp lirik ve ilahi bir anlama kavuşturmak da gerekliydi. medrese sünniliğinin devlet otoritesine ve düzene dayalı itaat vurgusu, canını ortaya koyan bir asker için tek başına yeterli duygusal motivasyonu üretmiyordu.
bektaşiliğin merkezindeki hüseyni gelenek ise hz. hüseyin'in kerbela'da yenileceğini bile bile zalimin üzerine yürümesini, mazlumiyetin ve onurlu direnişin en yüce mertebesi olarak işleyerek yeniçeriye bu duygusal derinliği verdi ve bu yolla savaş meydanında üstünlük için önemli olan "gaza ve cihat" coşkusunu pekiştirdi. yeniçeri için savaşmak sadece imparatorluğun sınırlarını genişletmek değil, bayraklarındaki zülfikar'ın gölgesinde ve nefesler eşliğinde kerbela şehitlerinin yanında durmak, onlarla bir olmaktı. dünyada bir iz, bir miras bırakma hakkı elinden alınan yeniçeri, kendi ölümsüzlüğünü kerbela'dan beri devam eden şehadet zincirinin bir halkası olarak kurguladı.
öte yandan siyasal anlamda ocağın bektaşi kimliğini korumak, 16. yüzyıl başında şah ismail anadolu'daki heterodoks kitleleri hızla kendine çekerken saray için hayati bir "kontrollü alan" işlevi gördü. 2. bayezid'in balım sultan'ı hacıbektaş dergahının başına getirerek bektaşiliği merkezi ve devletle uyumlu bir yapıya kavuşturması hem anadolu'daki heterodoks akımları denetim altına aldı hem de "ehlibeyt sevgisi" üzerinden safevi etkisine kayma riski taşıyan yeniçeri gücünü içeride tuttu. başta belirttiğim gibi, ehlibeyt sevgisi güçlü kitlelerin safevilere yanaşmasını engellemek için yine ehlibeyt sevgisi güçlü (ortodoksiye ters olsa da saray için makul ve makbul) bir asker sınıfı kullanıldı.
ancak bu sentez, 16. yüzyılın son çeyreğinde 2. selim döneminde önce yaşlı ve "iş göremez" yani savaşamaz durumdaki yeniçerilere evlenme izni verilmesi, ardından 3. murat döneminde bu iznin genelleşmesi ve "ocakzadelik" düzeniyle (yeniçeri çocuklarının da ocağa kaydedilmesi) başlayan süreçte içeriden çözülmeye başladı.
elbette süreç içinde önemli rol oynayan başka dinamikler de vardı ancak evlilik, biyolojik aile ve esnaflaşmayla yeniçerinin "kaybedecek hiçbir şeyi ve hiçbir kökü olmayan, gaza ve şehadet için yaşayan" bir asker olmaktan çıkması, ocağın varoluş amacını belirleyen niteliklerinden askeri güç ve disiplini zayıflatmış, yeniçeriler kentlileşmiş bir sivil baskı unsuruna dönüşmüştü.
1826'da isyanlarla ve krizlerle boğuşan 2. mahmut'un vaka-i hayriye ile ocağı tasfiyesinin hemen ardından bektaşi tekkelerini de yasaklayıp yerlerine sünni-ortodoks çizgideki nakşibendi tarikatını yerleştirmesi de bu yüzden tesadüf değildi. çünkü mevcut koşullar taşradaki ayanlardan mısır valisine kadar her yerden sıkıştırılan devletin artık pazarlık yapmadan tek merkezden yönetilmesini zorunlu kılıyordu.
sonuçta artık devletin yeniçerilere, yani kendi içinde denge kuracağı ve başka güçlere karşı denge unsuru olarak kullanacağı heterodoks bir savaşçı tarikatına değil, mutlak merkeziyetçi bir sünni disipline ihtiyacı vardı.
dolayısıyla dışarıdan bakanlarda bugün büyük bir şaşkınlık uyandırsa da, yeniçerilerin bektaşiliği kendi döneminde ne sünni-ortodoks halk kesimleri tarafından garipseniyordu ne de yöneticileri rahatsız ediyordu. yöneticiler açısından bu, işlevini kaybettiği noktada son verilen bilinçli bir siyasi seçimdi. halk açısından ise zaten ortak zemin olan ehlibeyt sevgisinin doğal bir uzantısıydı ve osmanlı'nın geniş tarikat mozaiği içinde "kendine özgü bir derviş meşrebi"ydi.
nitekim ocağın ve tekkelerin kapatılmasıyla bu kurumsal kurgu sona erse de anadolu'daki sünni müslümanlığın ehlibeyt sevgisi -alıntıdaki gönderiye gelen yorumlardan da görülebildiği üzere- hiç değişmedi, çeşitli radikal akımlar ya da tek tip sünnilik dayatmaları da bu konuda hiçbir zaman hatırı sayılır şekilde etkili ol(a)madı.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
"Camii" mi, "camisi" mi sorusu sorulur. 1875 dolayında "camisi" yazılmış.
Ortaköy de hoşça düşmüş
Camisi جامعسی gayet yakışmış
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Tutuklu akademisyen Nuriye Gülmen, Silivri Cezaevi'nden yazdı:
"Babamın Vasiyeti...
Babamı 30 Ekim Cuma günü kaybettik.
Telefon günümüzdü. Tutuklu yargılandığım davanın karar duruşmasına beş gün vardı.
11.30'da evi aradım. Annem, babam, kardeşim birlikte, aramamı bekliyorlardı. Konuşmanın sonuna doğru tahliye ihtimalini sordular. İhtimal vermediğimi söyledim.
Babam sinirlendi; "Madem tahliye etmeyecekler seni ne diye duruşmaya çağırıp duruyorlar! Ben senin yerinde olsam onlara savunma mavunma yapmazdım. Yatacağını yattın zaten, daha neyin savunmasını yapacaksın... 6 yıl tutukluluk mu olurmuş!"
Ben bir şey diyemeden süre bitti, telefon kapandı. Babamdan duyduğum son sözler bunlar oldu. Konuşmamızdan altı saat sonra kalp krizi geçirmiş ve hastaneye yetişemeden hayatını kaybetmiş.
Vefat haberini cumartesi günü verdiler. Araya hafta sonu girdiği için ailem cenazeyi bekletmek istemedi. Taziye için Kütahya’daki evimize gitme talebinde bulundum. Gerekli para yatırıldı, işlemler yapıldı ama hapishanenin kapısından çıkmadan benimle kelepçe pazarlığına girişen, annem ve kardeşlerimle kucaklaşırken dahi kelepçemi açmayacağını, hatta çift kelepçe takacağını söyleyen sevk işleminin sorumlusu rütbeli askerin insan onuruna ve acısına saygısız tutumu yüzünden taziyeye gidemedim.
Yasımı Silivri'nin kör hücrelerinde tutuyorum.
Babam için yapamadığım, ona söyleyemediğim, ona hissettiremediğim her şey içimi oyuyor; Bu, acı.
Ekmek ve onur mücadelesi verdiğim, adıma kitapçıklar çıkarılarak terörize edildiğim, açlıkta kaldığım, tutsak edildiğim, akrabalarının, arkadaşlarının ona sırtını döndüğü günler, aylar, yıllar boyunca gık demeden dağ gibi arkamda, yoldaş gibi yanımda dururken çektiği acı ve istirap içimi kavuruyor; Bu, öfke. Ekmeğimi ve onurumu savunduğum için beni örgüt üyesi olmakla suçlayanlara karşı babamın gidişinin ardından bir vasiyet gibi algıladığım--son sözlerini düşünüyorum; "Senin yerinde olsam onlara savunma mavunma yapmazdım!" Bu, gurur.
Babacığım sosyalist dünya görüşüne sahip biri değildi ama hak nedir bilirdi. Basit düşünen, inandığı doğruları savunmaktan çekinmeyen, emekçi, sade bir halk adamıydı.
Ona hiç söyleyemedim. Siz bilin; Onun kızı olmaktan gurur duyuyorum.
4 Kasımdaki karar duruşmasına katılamadım.
Ertelenen duruşma 25 Kasım saat 10.00'da Çağlayan adliyesinde görülecek.
Babamın vasiyetini yerine getireceğim. Yanımda olmanızı umuyorum"
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Siz bunu iktidara sordunuz mu? Erkan Baş'ın, hakları ödenmeyen maden işçilerinin holdingleri protesto ederken ve sistemi, açlık grevine girdiklerinde onlarla birlikte bağdaş kurup yanlarında olduğunu biliyorum en azından.
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
Abilerini unutmayacak kız kardeşlere yenileceksin ey burjuvazi!
Asla unutmayacak!
Asla affetmeyeceğiz!
Abimin gül yüzü sizin kâbusunuz olsun, uykularınız kaçsın.
UYUMA @RTErdogan @Akparti @abakingurlek @csgbakanligi @adalet_bakanlik
Selahattin Özpalabıyıklar retweeted
adam işine aşık, sabahın köründe motosikletiyle gidiyor, ama işinin en temel gereklerinden birini yapmıyor, iş güvenliğini umursamıyor.
iş güvenliği öyle kuantum fiziği gibi gizemli bir şey değil, yıl 2026, teknoloji gelişti, prosedürler on yıllardır damıtılıyor, elbette kazaları %100 önlemek mümkün değil, ama gerekli kuralları koyup uyguladığında o kazaların ölüme neden olmasını önlemek gayet mümkün, yaralanmaların azalmasını sağlamak, bu arada elbette fabrikanın maddi zararlarını, işgücü kaybını, üretim kaybını azaltmak da mümkün.
yani dümdüz kapitalist açıdan baktığında da iş güvenliğini sağlamak totalde "karlı" bir şey, adamların yapmadıkları şey bu.
patronlar, şirketler, fabrikalar, bu ülkede öyle gökten kendiliğinden zembille inmiş iş güvenliği sorununun "sonucu" falan değil, gayet birebir failleri, müsebbipleri.
kazaların getirebileceği maliyeti siyasi iktidarla işbirliği yaparak çok kolay sıfırlayabildikleri için bunu yapıyorlar. hiçbir maliyeti üstlenmek zorunda kalmadıkları için işçileri de bedavaya kullanabildikleri bir malzemenin ötesinde görmüyorlar.
Fatih Altaylı: (HABAŞ patronu Mehmet Rüştü Başaran hk.)
"Geçen gün bir internet sitesi yazmış, Ferrari koleksiyonunun değeri 30 milyon dolar diye.
Güldüm. Koleksiyondaki Ferrari FXX’in bugün Avrupa’da piyasa değeri 10-12 milyon dolar.
Bu otomobili Türkiye’ye ithal etmeye kalksan ÖTV’si, KDV’si ile yaklaşık 34 milyon dolar. Sadece biri. (Tabii ki bu satın alma fiyatı değil. Zaman içinde ulaştığı fiyat)
Cehalet işte.
Peki ev hapsindeki Mehmet Başaran kim, tek özelliği Ferrari koleksiyonu mu?
Mehmet Başaran, sanayici bir ailenin son temsilcisi. Neredeyse 80 yıla yakın bir süredir sanayici bir aile. Zaten Mehmet Başaran da 80 yaşında.
Türkiye’de tanıyabileceğiniz en acayip iş insanlarından biri.
Hiç evlenmemiş, eski ya da yeni eşi yok. Hiç çocuğu yok. Hiç mirasçısı yok. Ferrari koleksiyonu var diye Ferrari ile gezen bir adam da değil.
Daha önce de dediğim gibi Renault Clio ile de görebilirsiniz, FIAT Albea ile de. Çakarlı Mercedes’lerle, Maybach’larla görmeniz ise imkansız.
80 yaşında, hâlâ otomobil fabrikası kurma peşinde. Honda’nın Türkiye ve İngiltere’deki tesislerini satın alıp İzmit’te dev bir otomobil fabrikası kurmaya çalışıyor. Arkadaşları dalga geçiyor, “Bu yaşta ne bu işlere giriyorsun” diye ama takmıyor bu lafları. Bu yaşta ya motosikleti ile fabrikasına giderken görebilirsiniz ya da sabahın kör karanlığında bir otomobili denerken.
Türk Howard Hughes’u diye tanımlarım.
Yapayalnız, eşi, çocuğu olmayan, sosyal hayatta yer almayan, işiyle evli bir adam.
Sakın yanlış anlamayın, Mehmet Başaran’ı koruyor falan değilim.
Bu ülkede bir iş güvenliği sorunu var ve Habaş da, Çolakoğlu Metalürji de, onlarca işçiye mezar olan tersaneler, her gün birilerinin öldüğü ve haberimiz bile olmayan ağır sanayi tesisleri ve diğerleri de tek başlarına bu sorunun nedeni değil, sonucu.
Türkiye bir iş cinayetleri ülkesi.
2026 yılının ilk 11 ayında en az 1950 işçi kaybetmişiz. Sadece Ekim 2026’da ölen işçi sayısı 193.
Neyse ki medyamız sorunun çözüldüğünü düşünüyor.
Ferrari koleksiyonu olan adamı yakaladılar ya, mesele tamamdır.
Önümüzdeki yıl 2000 işçi de ölse sorun yok!"














































