umutoray

13 Ekim. Bugün babam Aykut Oray’ın doğum günü. “Vatandaşa cart curt yok” sözüyle hafızalara kazınan o fiyakalı beyefendi, namıdiğer “Katil Yavuz”, yaşasaydı 84 yaşında olacaktı. Babam tiyatroya yıllarını vermiş, çok yönlü, meraklı ve yeniliğe açık bir oyuncuydu. İstanbul Üniversitesi Ön Asya Dilleri ve Kültürleri Bölümü’nden mezun olmuş, Hititoloji üzerine doktora çalışmaları yapmıştı. Çivi yazısı okuyup çevirebilen bir akademisyendi. Tarih, coğrafya ve antropoloji bilgisi muazzamdı. Türkiye’nin neresinde ne yapılacağını, ne yenileceğini ve nereye gidileceğini çok iyi bilirdi; onun muhabbetinde hem güler hem bir şeyler öğrenirdiniz. Mustafa Kemal Atatürk’e ve Cumhuriyet’in ilkelerine bağlı, ülkenin bölünmez bütünlüğünü savunan bir sosyal demokrattı. Doğruluktan, dürüstlükten ve hukuktan yana olur, kimden gelirse gelsin, haksızlığa ve hukuksuzluğa karşı çıkardı. Cart curt yaptırmazdı. Fanatik bir Beşiktaşlıydı; yürüyen Beşiktaş’tı. Torunlarının nasıl bir dedeleri olduğunu, hangi değerleri savunduğunu ve nasıl yaşadığını bilmeleri için elimizden geleni yapıyoruz. Onun evlatları olmaktan ve insanların kendisini hâlâ sevgiyle, saygıyla ve güzel anılarla hatırlamasından gurur, onur ve şeref duyuyoruz. Mekânı cennet, ruhu şâd olsun.

Yine bir 11 Ağustos. Babam Aykut Oray’ın aramızdan ayrılışının üzerinden 17 yıl geçti. Bu günü her defasında başka cümlelerle anlatmaya çalışıyorum; karşıma çıkan anılar da farklı yerlerden başlıyor: Bizimkiler’deki “Katil” rolünden, “Vatandaşa cart curt yok” sözünden, eğitimci kimliğinden, Beşiktaş tribününden ya da sokakta verilen bir selamdan. Anılar farklı; anlattıkları insan pek değişmiyor. İnandıklarını saklamaz, rüzgâra göre yön değiştirmezdi. Atatürkçü, sosyal demokrat ve Beşiktaşlı olduğunu açıkça söyler, hayatını da buna göre yaşardı. İlkelerinden ödün vermezdi; hak yemez, hak yedirmezdi. Kibirden uzaktı. Şöhretini insanlarla arasına duvar örmek için kullanmazdı. İnsanların ona “Aykut Abi” demesi ve onu kendilerinden biri gibi sahiplenmesi de bundandı. Onu 23 yaşımda, henüz kendi yolumu tam bulamadığım bir dönemde kaybettim. Ağabeyimin onu uğurlarken söylediği “Para değil, insan biriktirdi” sözü bir yokluğu değil, babamın insanlarla kurduğu bağları ve yıllar sonra bile aynı sıcaklıkla hatırlanmasını anlatıyordu. Ardında bıraktığı şerefli soyadı da bu duruşun ailemize kalan mirasıydı. Ben de baba olduktan sonra bu mirasın yalnızca taşınan bir isim olmadığını daha iyi anladım. Bu miras ancak insana nasıl baktığımızda, haksızlık karşısında nerede durduğumuzda ve çocuklarımıza nasıl bir örnek olduğumuzda anlam kazanıyor. Biz de babamdan kalan bu duruşu hayatımızda sürdürmeye ve bizden sonrakilere aktarmaya çalışıyoruz. Babamı özlemle, gururla ve hürmetle anıyorum. Mekânı cennet, ruhu şad olsun.

Bugün Instagram’da babam Aykut Oray’ı, Bizimkiler dizisindekine benzer bir horozla, Godfather afişini çağrıştıran; @gefeye tarafından oluşturulmuş ve aşağıda paylaştığım bir görselde gördüm. Ve düşündüm… Sen; üniversite yıllarında Ön Asya Dilleri ve Kültürleri oku, eskiçağın dillerine ve kültürlerine eğil, Hititoloji üzerine doktoranı yap, çivi yazısı çevir. Bu sırada tiyatro hep hayatında olsun. Evlen, aile kur. Sonra ticarete atıl, siyasete gir; ticarette insan faktörü yüzünden işler yolunda gitmesin, siyaset aile vaktini zorlasın. Her şeyi geride bırak, ardından bir diziye gir. Eline iki Hint horozu al. Duruşunla ve kendin gibi birkaç fiyakalı cümleyle tüm Türkiye seni tanısın, sevsin, benimsesin. Katil gibi negatif çağrışımlı, varlığıyla korkulan bir karakterden; Bizimkiler dizisinin yayın hayatı boyunca ve sonrasında, hayatın her anında mazlumun yanında duran “halkçı” bir karaktere dönüş. İzler bırak. Ve vefatının üzerinden 15 yıl geçse bile güzel anılanlar arasında yer al. Allah herkese böyle bir iz nasip etsin. Bir kez daha evladı olduğum için gurur, onur ve şeref duydum. Ruhun şad, mekânın cennet olsun Babam.

Babam Aykut Oray, yaşarken kalplere iz bıraktı; gidişinden sonra bile o iz silinmedi. Hem benim hem de tanıyan herkesin gönlünde derin bir yer edinmiş, tam bir halk insanıydı. Aradan yıllar geçti ama duruşu, öğrettikleri ve gururu hâlâ yanımızda… Ruhu şâd, mekânı cennet olsun.

Bugün 13 Ekim; Babam Aykut Oray’ın 82. yaş günü. Bir arkeolog olarak; herkesin bir arada, barış, huzur, güven içinde yaşayabileceği bir sistemin, bu toprakların özünde, tarihinde var olduğunu hep savundu. Beşiktaş’ı, Atatürk’ü ve Vatanını çok severdi. Mekânın cennet olsun. 🙏

Bugün 11 Ağustos, Babam Aykut Oray’ın vefatının üzerinden tam 15 yıl geçti. Kendine özgü sesi ve söylemleri, Beşiktaş için daima heyecanla atan kalbi, sosyal demokrat bir Türkiye için harcadığı nefesi artık yok ama mirası bizlerde! Ruhun şâd, mekânın cennet olsun canım Babam. 🙏

Bugün 13 Ekim. Babam Aykut Oray’ın 81. doğum günü. Bir röportajında; “Ölene kadar sosyal demokratım, Atatürkçüyüm ve Beşiktaşlıyım. Beni sevenler böyle sever ya da sevmez. Hiç kimselere ‘Aykut döndü’ dedirtmem!” demişti. Yolun yolumuzdur. Ruhun şad, mekânın cennet olsun Babam.

Vatandaş oyunu verecek sayın abim! #Secim2023

Civan Canova’nın vefatını yeni öğrendim. Babam Aykut Oray ile birlikte “Çiçek Taksi” dizisinde rol almışlardı. Çok yönlü ve iyi bir sanat insanıydı. Çok üzüldüm. Allah rahmet eylesin. Yakınlarına ve tüm sevenlerine başsağlığı ve sabır diliyorum. 🙏

Babam Aykut Oray “Tarafsızım deyip en büyük taraflılığı yapacak kadar terbiyesiz değilim. Sosyal Demokratım ve Beşiktaşlıyım. Beni sevenler böyle sever ya da sevmez.” derdi. Her kesim tarafından da sevilirdi. Beşiktaşlılığıyla ve Çarşı’yla övünürdü. 🦅 Nur içinde yat Babam 🙏