Jacek Borawski

poruszam się zawsze i zawsze z trendem - jeśli widzę wzrosty nie dalej niż x (np 130) to nie znaczy by rozgrywać szorta - wg trend following L albo nic. Tak jak teraz na FW20 oczywiście do zmiany ludzie którzy nie bywają na webinarach i nie znają strategii TF nie potrafią sobie tego w żaden sposób wyobrazić że trend to trend. A nawet jak jest trend to nie zamyka się pozycji tylko dlatego że coś tam się wyliczyło - a prowadzi jeszcze trailing stop dla pozycji o ile się ja ma. Nie da się ukryć że od 130 zł nie miałem pomysłu na dołączenie się do tak silnego trendu ale też nigdy nie tłumaczyłem by na tych poziomach zamykać pozycję jeśli się ją posiada. I to jest prosty przykład, gdzie ma sie wymyślony pierwotny zasięg a mimo to prowadzi się nadal trailing dla trendowej pozycji. Fizycznie więc była by zamknięta w okolicach 18/19 sierpnia. a nie po 130 zł. Jeżeli czytelnicy tego nie rozumieją i oto mają konkretnie pretensje to znaczy że mogę spokojnie zamknąć twittera - bo i tak nie jestem rozumiany w stopniu jakim bym chciał być

Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z dużym ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z powodu dźwigni finansowej. 75% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD u niniejszego dostawcy CFD. Zwracam uwagę na słowo klucz - zwrot "inwestorzy detaliczni" rynek składa się z 3 rodzajów inwestorów 1. Inwestorzy detaliczni 2. Inwestorzy instytucjonalni fundusze inwestycyjne (TFI), fundusze emerytalne (OFE), fundusze hedgingowe, banki inwestycyjne, towarzystwa ubezpieczeniowe, asset managerowie. 3. Insiderzy / inwestorzy strategiczni Osoby lub podmioty związane ze spółką: zarząd, główni akcjonariusze, właściciele pakietów kontrolnych. Piosenkę o zdrowiu Jana Koracza chciałbym usłyszeć i informację ile rachunków inwestorów niedetalicznych odnotowuje straty.

Patrzę na rynek od 30 paru lat i wiem dlaczego większość inwestorów to nieudacznicy Z szacunków biur maklerskich i badań (np. OBI 2025/2026, raporty private banking): • Powyżej 1 mln zł na rachunku maklerskim ma około 15–25 tysięcy osób – czyli mniej niż 1% wszystkich inwestorów indywidualnych. Właśnie dlatego - ten linearny i punktowy sposób rozumowania.

To nie jest pytanie o mnie. Nie widzę nic zdrożnego w płatnych szkoleniach — pod warunkiem że prowadzone są uczciwie z chęcią niesienia pomocy. I to bez względu na to, czy ktoś uczy AT, analizy fundamentalnej czy czegokolwiek innego. Jeśli ktoś daje wartość i ktoś chce za nią zapłacić, to jest normalna wymiana. Kontakt z ludźmi zawsze sprawiał mi frajdę. Wiele razy jeździłem na spotkania z inwestorami nieodpłatnie — bo chciałem. I tyle. Problem nie leży w pieniądzach, tylko w projekcji. Części prymitywnej gawiedzi wydaje się, że jeśli ktoś bierze wynagrodzenie za wiedzę, to znaczy, że „na giełdzie nie zarabia”. To infantylne uproszczenie. Ja nie mam problemu ani z braniem pieniędzy, ani z niebraniem ich. Bo to nie pieniądze definiują kompetencje — tylko wyniki i spójność. I to naprawdę zamyka temat. I na koniec pytanie. Poznałem milionera, który miał na rachunku maklerskim 35 mln zł i chciał, żebym uczył go zarabiania w ramach prywatnych lekcji. Innymi słowy — po tych lekcjach jego szansa na pomnożenie kapitału rośnie. Pytanie brzmi prosto: czy jechałby Pan z jednego krańca Warszawy na drugi, wracał do domu 6 godzin później — za darmo? Czy jednak uznałby Pan, że Pana czas ma wartość? A może miałbym powiedzieć, że „nie mam czasu”, skoro lubię uczyć? Naprawdę to lubię. Lubię pracować z ludźmi. I lubię być doceniony. Więc co by Pan odpowiedział gdyby Panu zaproponował niezwykle atrakcyjną stawkę godzinową – Zgadzam się → „oho, nieudacznik, skoro szkoli, to sam nie potrafi zarabiać”. – Zgadzam się za darmo → „idiota”. – Nie zgadzam się → „arogancki, oderwany, boi się konfrontacji, pewnie nie umie wytłumaczyć i ma wiele do ukrycia”. Bo gawiedź zawsze coś powie. Nieważne, którą opcję wybierzesz — narracja się znajdzie. Dlatego jedyne sensowne kryterium to nie to, co powiedzą ludzie, tylko czy decyzja jest spójna z Twoją wartością czasu i zasadami. A cała reszta to hałas.

Alicja, param sie już tym od 25 lat, właściwie powoli schodzę ze sceny, ale nadal mam siłę i chęci by to robić, poza tym sprawia mi obcowanie z ludźmi chętnymi oszukać rynek kapitałowy frajdę. ja zarobiłem, moi inwestorzy zarabiają, Ale to nie jest konkurs piękności, gdzie ktoś będzie głosował czy się znam czy się nie znam. bezsprzecznie znam się i potrafię to przekuć na wynik a najzabawniejsze jest to, że po 25 latach będąc w tym bezpośrednio - już nie tylko jako pracownik ale analityk wciąż i wciąż muszę wszystkim udowadniać, że się znam i potrafię przełożyć to na stałe zyski, podczas gdy pojawia się jakaś "gwiazda sezonu" z wiedzą z analizy fundamentalnej z 7-letnim stażem pisze, że ma 250.000 zł. i większość klaszcze pośladkami z zachwytu. A dodatkowo ociera o finansową postać roku na twitterze, a ja ciągle muszę udowadniać, że się znam. widać taki mój los.

rynek czasem jest zdominowany przez kupujących a czasem przez sprzedających. Tak naprawdę nie wiadomo jak niektóre decyzję będą wpływały w jakiejś perspektywie na obie stony - wiadomo tylko że zła będzie zbijać rynek a dobra podbijać - jak długo tego nie wie nikt, Jak jeszcze parę lat Państwo pożyją to zauważą Państwo że w różnych syklach różnie rynek potrafi reagować n podobne informacje i tu przykład Sushi Trader - prosty cyklotromierz - w skali >70 pkt rynek będzie reagował przesadnie na informacje złe a poniżej 30 przesadnie na dobre. Czy one się pojawią tego nie wiadomo ale jak się pojawią będzie wystarczyła iskra, po prostu rynek czasami jest bardziej narażony na pewne zachowania bardziej a czasami podobne nie wywołują już tak dużej energii a jeśli już to krótkotrwałą, w ostatnim okresie jak widać znowu może być nasz rynek narażony bardziej na negatywne informacje

Mam wielu dobrych znajomych po tylu latach w tym biznesie — to raczej nic dziwnego. Jedni używają AT, inni analizy fundamentalnej. Nie wszyscy są bogaci i nie wszyscy się wzbogacili. Bo nie ma jednego, uniwersalnego wzorca zarabiania opartego na konkretnym segmencie analizy. Pan K. w ciągu 4 lat zrobił z 3 mln zł ponad 30 mln, cechą charakterystyczną jego sposobu było łączenie obu podejść. Selekcji dokonywał w oparciu o analizę fundamentalną — zawężał temat do ok. 30 walorów — a resztę dowoził już analizą techniczną. Do tego dochodził jeszcze inteligentnie użyty kredyt. Nigdy nie śmieję się lub poniżam (może czasem prztyczek w nos się zdarzy) z żadnego sposobu analizy, o ile realnie potrafi przynosić korzyści. I fajnie byłoby, gdyby świat był mniej zdominowany przez ortodoksów, a bardziej przez ludzi podobnych do mnie — takich, którzy żyją i pozwalają żyć innym.

Aż dziwię się że bronię Piotra Cymcyka, choć akurat nie ukrywam, że jego styl mnie niespecjalnie bawi. Novo Nordisk i Bitcoin to tylko dwa tickery — nie cały człowiek ani cała koncepcja. Nawet jeśli tu czy tam się pomylił, robienie z tego „dowodu na całkowitą niekompetencję” jest dziecinne. Każdy ma w historii transakcje, które bolą — nawet najwięksi. Różnica jest jedna: rynek wszystko weryfikuje, prędzej czy później. Wszyscy się mylą. Buffett w 2005 albo 2006 roku umoczył 800 mln dolarów na srebrze, a rok później około 1 mld na eurodolarze — dziś na Twitterze już byłby „spalony”. Każdy jest omylny i weryfikowalny, ale na Boga — nie po jednej czy drugiej propozycji

przecież to bez znaczenia, jest tylko pomysł na transakcję jest miejsce do otwarcia jest stop dla otwieranej pozycji i pomysł na realizację częściówki dodać do tego pomysł na prowadzenie stopa dla zyskownej pozycji reszta to pierdoły bez znaczenia dlaczego ? bo raz takie wydarzenia będą pomagać otwartej pozycji a raz przeszkadzać PROSZĘ ZAPAMIĘTAĆ NA CAŁE ŻYCIE nieważne co my myślimy wszystko podporządkowane jest na tym świecie by mógł zarabiać duży (gruby) a reszcie coś może skapnie albo nie.

equitymagazine.pl/wp-content… Pierwszy wywiad @PGerschmann dla Equity Magazine przeprowadzony był akurat ze mną — w listopadzie 2011 roku, bardzo miło zresztą go wspominam. Rozmowa z Panem Przemkiem była prawdziwą frajdą, więc można z tego wysnuć prosty wniosek, że z pewnością już wtedy (to było prawie 15 lat temu) nie byłem żadnym „no-name’em”. A wręcz przeciwnie. I nie było potrzeby by Pan Przemek prosił mnie o udawadnianie LIVE, że znam się na swojej robocie. To było bardzo fajne spotkanie. Proszę sobie posłuchać w wolnej chwili. I na więcej — będąc na Pana miejscu — raczej bym nie liczył. Mam swój świat, nigdzie nie bywam. Moje wybory, mój zamek, moje decyzje. A sformułowania w stylu „przyjdź pan, no pokaż co potrafisz” po tylu latach uważam za poniżej krytyki i urągające mojej godności. Na tym kończę rozmowę. Proszę uszanować moje decyzje, moje wybory i już nigdy więcej tu nie zabierać głosu. bo w przeciwnym razie będę mniej powściągliwy, zdecydowanie poświęciłem już za dużo czasu komuś, kto z pewnością na ten mój czas nie zasługuje.

To nawet zabawne. W latach 1993–2008 pracowałem w biurach maklerskich. Miałem wtedy swobodny dostęp do stanu kont inwestorów. Przez 15 lat sporo z nimi rozmawiałem, wielu znałem całkiem dobrze — zresztą oni mnie też. I wiecie co? Na kilkuset takich „stałych bywalców” prawie wszyscy byli miliarderami. Albo przynajmniej byli o krok od miliarda. Niemal każdy ocierał się o setkę najbogatszych. A jak trafiał się ktoś bystrzejszy i podejrzewał, że widzę jego konto, to potrafił dorzucić z uśmiechem: „Spokojnie, te miliardy mam w innych biurach”. Świat przez te lata wcale się nie zmienił. Tylko scena się przeniosła. Dziś też obcuję z samymi zadufanymi w sobie „miliarderami” — tylko że w internecie. I taka jest jedyna różnica. Bo charakter inwestora nie zmienił się ani o milimetr.