zapsu retweeted
Etlik Şehir Hastanesi'nde yaşam mücadelesi veren Newroz Bozkurt, Kayseri'de dördüncü evre kanserle boğuşan Evin Zapsu, Evin Karasu ve durumu günden güne ağırlaşan 50'ye yakın hasta tutsak var.
Tutsaklar ölüm döşeğindeyken, tahliyeleri için bir "çerçeve yasayı" beklemeye vaktimiz yok!
Çerçeve yasayı beklemek, bu insanları göz göre göre ölüme terk etmektir.
Hasta tutsaklara yönelik hukuka aykırı bu uygulamalara derhal son verilmeli; tahliyelerin önündeki yasal ve idari engeller kaldırılmalıdır.
#NewrozBozkurtSerbestBırakılsın
zapsu retweeted
Kayseri Bünyan Kadın Kapalı Cezaevi’nde ağır hasta tutsak Evin Zapsu’yu ziyaret ettim.
Bugüne kadar kanser hastalığının teşhisinde ve tedavisinde geç kalındı. Bundan sonra tek bir dakika dahi geç kalınmamalı!
Evin Zapsu’nun cezaevinde tutulması, onu ölüme terk etmektir.
Evin Zapsu derhal ama derhal tahliye edilip sağlıklı koşullarda tedavisi yürütülmelidir.
@adalet_bakanlik @abakingurlek
#EvinZapsuSerbestBırakılsın
zapsu retweeted
Kaybedecek zaman yok.
Lösemi hastası Newroz Bozkurt’un sağlık hakkı güvence altına alınmalıdır.
#NewrozBozkurtSerbestBırakılsın
zapsu retweeted
1/7 Bazen bir cümle, bütün bir hukuk sisteminin röntgenini çeker. "Biyopsi sonucuna göre en acil şekilde tedavisine başlanması gerekmektedir." Bu kadar net, bu kadar tartışmaya kapalı bir tıbbi gerçeklik karşısında bile, ikinci kez dilekçe yazmak ++
#EvinZapsuyaAcilTedavi
Müvekkilim Evin Zapsu’nun biyopsi sonucuna göre en acil şekilde tedavisine başlanması gerekmektedir . İnfaz erteleme ve tahliye için 2. Kez ilgili makamlara talepte bulunduk . Tüm hasta mahpusların tedavi hakkına acil bir şekilde erişmesi gerekmektedir. #EvinZapsuyaAcilTedavi
zapsu retweeted
Müvekkilim Evin Zapsu’nun biyopsi sonucuna göre en acil şekilde tedavisine başlanması gerekmektedir . İnfaz erteleme ve tahliye için 2. Kez ilgili makamlara talepte bulunduk . Tüm hasta mahpusların tedavi hakkına acil bir şekilde erişmesi gerekmektedir. #EvinZapsuyaAcilTedavi
zapsu retweeted
Kayseri Şehir Hastanesi’nin raporuna göre 4. evre rahim kanseri teşhisi konulan ve metastaz tespit edilen Zapsu’nun acilen tedavi görmesi gerekiyor.
@adalet_bakanlik ’na açık çağrımızdır: Evin Zapsu derhal tahliye edilmeli, yeni bir hak ihlali ve telafisi imkânsız sonuçlar doğmadan, Evin Zapsu’nun infazı ertelenerek tam teşekküllü bir hastanede tedavisi sağlanmalıdır.
#EvinZapsuSerbestBırakılsın
zapsu retweeted
Geçtiğimiz hafta da gündeme getirdiğimiz ağır hasta mahpus Evin Zapsu’nun biyopsi sonuçları çıktı. Kayseri Şehir Hastanesi’nin raporuna göre 4. evre rahim kanseri teşhisi konulan ve metastaz tespit edilen Zapsu’nun acilen tedavi görmesi gerekiyor.
Az önce görüştüğümüz ailesi ve cezaevinden gelen bilgiler durumun ciddiyetini ortaya koyuyor: Cezaevi koşullarında tedavi imkânı sağlanamayan Evin Zapsu’nun tahliye edilmesi talebiyle, Bünyan Cezaevindeki kadın arkadaşları, dışarıda da ailesi açlık grevine başlıyor.
Cezaevlerinde açlık grevlerinin büyümemesi ve yaşam hakkının korunması için yetkililer sorumluluk almalıdır.
@adalet_bakanlik ’na açık çağrımızdır: Evin Zapsu derhal tahliye edilmeli, yeni bir hak ihlali ve telafisi imkânsız sonuçlar doğmadan, Evin Zapsu’nun infazı ertelenerek tam teşekküllü bir hastanede tedavisi sağlanmalıdır.
#EvinZapsuSerbestBırakılsın
zapsu retweeted
Evine kanser teşhisi konulduğu halde , tedavisi geciktiriliyor , tedavi edilmiyor, vicdan sahibi olan her kes bu çığlığa ses vermelidir…
Tutsak Evin Zapsu'ya kanser teşhisi konuldu
mezopotamyaajansi45.com/tum-…
zapsu retweeted
Mother and Child (1905) by Gustav Klimt Madonna (1895) by Edvard Munch Dead Mother I (1910) by Egon Schiele Mother and Child (1913) by Emil Nolde
zapsu retweeted
EVİN ZAPSUDAN MEKTUP VAR
Rüyamda Sofraya Bir Sandalye Daha çektim;
“Nasılsın, heval?”
Gülsüm elinde bir bardak çayla yatağımın ucunda duruyordu. Doğrulurken karnım ağrıdı. Bardağı yanıma bıraktı, oturmamı bekledi. Biyopsinin sonucu hâlâ gelmedi. Tedavim başlamadı. Gülsüm’e önce ağrımdan söz edecektim. Sonra rüyamı unutmadan anlatmak istedim.
Hacer ekmek kesiyordu. Yaprak, masanın altına dökülen kırıntılara bakıp “Bırak, sonra süpürürüz,” dedi. Çocuklarım da sofradaydı.Laserim bir şey anlatırken araya girdim.
“Anne, daha bitirmedim.”
İçeri girdiğimde dokuz yaşındaydı. Rüyamda büyümüş hâliyle karşımda oturuyor, dokuz yaşındaki sesiyle sözünü geri istiyordu.
Sonra Sermin geldi. Sofraya bir sandalye daha çektim. Tam oturacaktı, kapıda elinde kâğıtla biri belirdi.
“Sermin Demirdağ. Altı ay sonra yeniden değerlendirilecek.”
Adam kâğıdı ikiye katlayıp cebine koydu. Elim sandalyenin arkalığında kaldı. Sermin 1993’ten beri içeride. Tahliyesi sekizinci kez ertelendi, bu kez altı ay daha. Adamın altı ayı söylemesiyle kâğıdı katlaması bir oldu.
Hacer’le Yaprak’ın dışarıda olduğunu düşünmek içimi açtı. Onlar gibi onlarca arkadaşımız çıktı. Koğuşta biri tahliye olunca ilk sabah gözün alışkanlıkla oturduğu yere kayıyor. Sonra kendi evinde olduğunu hatırlıyorsun. İnsan bazen boş bir sandalyeye bakıp sevinebiliyor.
Gülsüm gittikten sonra adamın kâğıdı katlayışı geldi yine aklıma. İktidar barıştan söz ediyor. Demokratik toplum sürecinde adım atma sırası geldiğinde devletin ağzından yine aynı söz çıkıyor. Biraz daha bekleyin. Biz içeride bir sonraki kurul gününü sayıyoruz. Dışarıda insanlar, verilen sözlerin tutulup tutulmayacağını kaygıyla bekliyor. Oysa bu ülkenin önünde, Kürtlerin kendi diliyle, kendi kimliğiyle eşit yurttaş olarak yaşayabileceği bir ortak hayat kurma fırsatı var. Her ertelemede o hayatı birlikte kurabileceğimize duyduğumuz güvenden de bir şey eksiliyor.
Bugün Tuncay Sağlam’ı düşündüm. Onun gibi hastayken cezaevinde hayatını kaybeden tutsakları, evde telefondan iyi bir haber bekleyenleri düşündüm. Ben de çocuklarımla konuşurken ağrım sesime vurmasın diye bazen cümlemin ortasında susup nefes alıyorum. Acaba onlar da ben üzülmeyeyim diye bazı şeyleri kendilerine saklıyorlar mı?
Öğleye doğru görüşten dönen bir arkadaşımız, kızının saçını kısacık kestirdiğini anlattı. Eliyle kulağının hizasını gösterdi. “Çok yakışmış,” dedi. Biraz sonra çayını karıştırırken “Küçükken saçını ben örerdim,” diye ekledi. Kaşığı bardakta kaldı. Yanına oturdum.
Dılovan öğleden sonra kitabıyla geldi. “Heval, şu cümleyi bir de sen oku,” dedi. Okudum, bir kelimeyi atlamışım. Parmağıyla gösterdi. Üniversite çağında Dılovan. Bir an onu bir üniversite kantininde düşündüm. Arkadaşları kalkmaya hazırlanırken o kitabı açık tutuyor. “Durun,” diyor, “şurayı bir daha okuyalım.”
Akşam oldu. Rüyamda Laserimin ne anlattığını hâlâ hatırlayamadım. Bir gün aynı sofraya oturursak “Nerede kalmıştın?” diye soracağım. Bu kez sözünü bitirene kadar dinleyeceğim.
Lütfen tutsakların sesine ses olalım…





































