Replying to @Madameolmolouk
والله الان هم که قد کلاغ پیر شدهام هم یکی ایرادم رو بگه خوشحال هم میشم. ولی همه هی میگن خودت چی فکر میکنی؟ خو داداچ نمیبینی؟!! فکر کردم دیگه! اینقدر شد. بلدی بگو دیگه.
امان از این ملاحظهکاری نرم دنیای مدرن
1
2
61
Hash2 T retweeted
With all the harm done to millions in the name of religion one may think we are still in the Middle Age.
Hash2 T retweeted
I have just completed a three-day swim through the Strait of Hormuz. I went there to bring attention to the devastating environmental cost of war.
Associated Press has published the first account of the swim. Please read it, and help share it.
apnews.com/article/strait-of…
Photos: Kelvin Trautman / Lewis Pugh Foundation
#HormuzSwim
Hash2 T retweeted
۱۴ نفتکش ایرانی و آزمونی که میتواند معادلات جنگ را تغییر دهد …
بر اساس گزارشها و تصاویر ماهوارهای منتشرشده، ظاهراً ایران در حال بارگیری ۱۴ نفتکش است تا با به حرکت درآوردن این ناوگان، محاصره دریایی آمریکا را بشکند و احتمالاً محمولههای نفتی را به مقصد چین منتقل کند.
اگر این گزارشها صحت داشته باشد، ما با یک اتفاق معمولی در تجارت نفت مواجه نیستیم. این تصمیم میتواند یکی از مهمترین و حساسترین رویاروییهای ایران و آمریکا در این مرحله از جنگ باشد
در یک طرف، تهدیدهای منتسب به آمریکا مطرح است که اجازه خروج نفتکشهای حامل نفت ایران از تنگه هرمز را نخواهد داد و در طرف دیگر، گزارشهایی از هشدار سپاه منتشر شده که هرگونه حمله به این ناوگان را با پاسخ نظامی علیه زیرساختهای کشورهای منطقه مواجه خواهد کرد. از امارات و کویت گرفته تا بحرین و عمان.
در این میان، گمانهزنیهایی هم درباره تفاهم احتمالی واشنگتن، پکن و مسکو مطرح شده است. اینکه شاید در گفتوگوهای سهجانبه در چین، توافقی نانوشته شکل گرفته یا دستکم پکن توانسته تضمینهایی بگیرد که آمریکا مانع حرکت نفتکشها نشود.
من برای چنین فرضیهای بدون شواهد معتبر ارزشی بیش از یک گمانهزنی قائل نیستم. ممکن است پشت پرده توافقی وجود داشته باشد و ممکن است تمام این محاسبات اشتباه باشد
اما مسئله اصلی جای دیگری است.
ایران، اگر واقعاً تصمیم به اعزام این ناوگان گرفته باشد، آمریکا را در برابر یک انتخاب دشوار قرار میدهد.
اگر نفتکشها حرکت کنند و بدون درگیری از محدوده محاصره عبور کنند، تهران موفق شده است در عمل یکی از مهمترین محدودیتهای تحمیلشده از سوی آمریکا را به چالش بکشد. چنین اتفاقی برای اعتبار تهدیدهای واشنگتن هزینه سنگینی خواهد داشت و میتواند موازنه روانی و سیاسی این رویارویی را به سود ایران تغییر دهد.
اما اگر آمریکا به نفتکشها حمله کند، احتمالاً ماجرا دیگر به چند کشتی و محموله نفت محدود نخواهد ماند. پاسخ احتمالی ایران و گسترش درگیری به زیرساختهای کشورهای منطقه میتواند جنگ را وارد مرحلهای بهمراتب خطرناکتر کند.
من با آگاهی از همین خطرات، از تصمیم ایران برای شکستن محاصره دریایی حمایت میکنم. هیچ کشوری نباید بپذیرد که یک قدرت خارجی بتواند برای همیشه مسیر تجارت و صادرات نفتش را با تهدید نظامی مسدود کند. شکستن چنین محاصرهای، اگر با محاسبه درست و آمادگی کافی انجام شود، دفاع از حق حاکمیت و منافع ملی ایران است.
اما میخواهم از تمام این محاسبات سیاسی و نظامی فاصله بگیرم و درباره کسانی حرف بزنم که بار واقعی این تصمیم بر دوش آنهاست
ملوانان ایرانی، کارکنان نفتکشها، فرماندهان و نیروهای نظامی که قرار است در این مأموریت حضور داشته باشند.
برای من این آدمها فقط خدمه چند کشتی یا نیروهای حاضر در یک عملیات نیستند. آنها مردانی هستند که ممکن است با آگاهی از احتمال حمله، کشتیهایشان را به دل یکی از خطرناکترین رویاروییهای نظامی منطقه ببرند.
کسانی که شاید همین امروز با خانوادههایشان صحبت کردهاند، شاید فرزندی منتظر بازگشتشان باشد و شاید خودشان بهتر از هر کسی بدانند که این سفر میتواند آخرین مأموریت زندگیشان باشد
ممکن است امروز نامشان را ندانیم، تصویرشان را ندیده باشیم و حتی ندانیم چند نفرند، اما فردا نام همین مردان را در فهرست شهدای ایران بخوانیم.
فکر کردن به همین احتمال برای من کافی است تا احترامم به آنها چند برابر شود.
من در تمام این سالها بارها از تصمیمات سیاسی و نظامی کشور انتقاد کردهام و هر جا لازم بدانم باز هم انتقاد خواهم کرد. اما وقتی پای دفاع از ایران، حاکمیت ملی و ایستادگی در برابر محاصرهای تحمیلی در میان باشد، حمایت من از نیروهای مسلح کشورم روشن است
برای من شجاعت این مردان چیزی فراتر از اجرای یک دستور نظامی است. آنها قرار است در خط مقدم تصمیمی بایستند که دربارهاش در اتاقهای فرماندهی و محافل سیاسی بحث میشود، اما اگر گلولهای شلیک شود، این جان آنهاست که پیش از هر چیز در معرض خطر قرار میگیرد.
من از شکستن محاصره دریایی ایران حمایت میکنم، از نیروهای نظامی کشورم حمایت میکنم و در برابر مردانی که برای انجام این مأموریت خطر مرگ را به جان میخرند، با تمام وجود کلاه از سر برمیدارم.
امیدوارم این کاروان مأموریتش را با موفقیت انجام دهد، محاصره شکسته شود و همه این مردان سرافراز و سلامت به خانه برگردند.
و اگر روزی قرار باشد از این مأموریت در تاریخ ایران یاد شود، امیدوارم پیش از نام سیاستمداران و فرماندهان، نام همان ملوانان و نیروهایی ثبت شود که با جان خود پای این تصمیم ایستادند.
درود بر مردانی که برای سربلندی ایران، خطر را به جان میخرند.
Replying to @shabparseh
اتفاقأ همین دیروز زنگ زد. خوب بود. سلام رسوند. ایشون هم سراغت رو میگرفت
1
1
38
Hash2 T retweeted
In his memoirs, Biden said Israel went too far in Gaza, and he accused Netanyahu of having “Trump-like tendencies.”
But a transcript of his final call with Netanyahu before leaving office tells a completely different story.
The transcript reveals that Biden told Netanyahu, “You’re a good man” and “I admire you.”
Even worse, he said he admires Netanyahu - a wanted war criminal - and even told him: "It took a lot of courage to do what you did.”
Netanyahu did a genocide.
jpost.com/american-politics/…
Hash2 T retweeted
BREAKING: NEW YORK TIME GETS COMMUNITY NOTED!
The New York Times has been community noted following their utterly abysmal response to their disgusting article published recently that clearly sought to manufacture consent for strikes on Iran’s water infrastructure and dams.
In responding to the OVERWHELMING criticism that article received, The New York Times PR team released a statement that doubled down on the article and actively BLAMED readers, calling them “dangerous” for identifying that this article was establishing the pretext for future American military strikes.
Immediately following the release of this article, almost every expert that was quoted in the piece immediately condemned its implied conclusion, and it is abundantly clear that the journalists, Sanam Mahoozi and Erika Solomon, deliberately misled these individuals, seeking to launder their professional reputations to lend credibility to the article whose own author when initially promoting the piece to X, acknowledged that there was “no conclusion evidence”.
In a viral post yesterday, I called for the immediate retraction of this article from The New York Times, and for a public apology to be made to their readers, as well as a condemnation of the implication that water infrastructure should fall under dual-use infrastructure in a future U.S. bombing campaign.
I also followed up with an email to Nicole Taylor herself this morning.
Taking a page from The New York Times’ own playbook, I too will double down:
@nytimes and @NYTimesPR:
Immediately move to retract this piece, issue an apology to your readers, and condemn the implication that water infrastructure should fall under dual-use categorization.
















