I want to go and build my own planet. It feels like the people of Earth are the aliens. I feel like the Little Prince— I came to Earth in search of a friend. Now I’ve lost both my flower and my planet, and soon I’ll forget my fox and my pilot too.

یک نمایشنامه فمنیستی خوندم ماه. احتمالا خیلی از دخترای ایرانی هم باهاش همذات پنداری می‌کنن. شب بخیر مادر مارشا نورمن یک دختر به نام جسی یک شب خیلی عادی به مامانش اعلام می‌کنه می‌خواد خودکشی کنه. مادر اول جدیش نمی‌گیره اما بعد سعی میکنه منصرفش کنه. ولی بلد نیست. جسی کسیه که تمام عمرش در نقش مادر، همسر و دختر کسی بوده و هویتی جدا از این‌ها نداره، مادر هم خودش به نوعی قربانی نظام مردسالارانه است.اما کنترل گره و نمیتونه بپذیره جسی چیزی جز اونیکه خودش میخواد باشه. فکر میکنه پذیرفتن نقشی که جامعه برات معین کرده تنها راهیه که میتونی توش دووم بیاری، ولی وقتی دخترش اون نقش رو قبول نمیکنه، مادر نمیتونه بپذیره دخترش با اون متفاوته. چیزهایی مثل مادری و همسری جسی رو اروم نمیکنن. از جایی به بعد دیگه نمیتونه نقش یک دختر خوب رو بازی کنه. از ویژگی‌های جالب این نمایشنامه اینکه هیچ مردی توش نیست،گفت و گو فقط بین دوتا زنه و ما تنها درمورد اثرات مردهای دیگه تو زندگی اون دوتا میشنویم. دو نسل متفاوت از زنان رو باهم رو در رو میکنه. چیزی مثل گفت و گوی بین سنت و مدرنیته. زیر متن دیالوگ‌ها هم بسیار قویه.

لیترالی هر یوتیوبر خارجی که اومده ایران از مهمان نوازی مردم تعریف کرده و اینکه چقدر با خارجیا خوبن. آخوند و مشتقاتش اعصابمونو نگان ما خیلیم دنیارو دوست داریم.🧚🏼‍♀️🇮🇷

این قضیه که قهوه میخوری بیشتر خوابت میگیره رو یکی برام توضیح بده

امروز میرم رو ناخونم طرح شب‌های پرستاره ونگوک رو بزنم. امیدوارم خوب دربیاد🌃

روم نشد جلو اون اقاعه بگم، اعتماد به نفسشو ندارم. ولی فکر کنم معنیش اینکه غرور و شکوه بیهوده منو از چشم دلدارم انداخت. در هر صورت کاش کاما میذاشتن.تازه همینکه این چشم چشم خودش باشه یا چشم معشوق سواله...خدایا من تا اینو نفهمم خوابم نمیبره. یکی بیت قبل و بعد اینو پیدا کنه