Travis

KANISA LINAPOHUBIRI UTAKATIFU WA UHAI, LAZIMA LIUTETEE UHAI HATA PALE INAPOKUWA NGUMU. Injili haiishii madhabahuni. Inapaswa kuonekana pia katika namna tunavyowatendea waliodhulumiwa, tunavyowafariji waliofiwa na tunavyosimama mbele ya maswali magumu ya haki. Yesu alisema: “Nilikuwa na njaa, mkanipa chakula; nilikuwa na kiu, mkaninywesha” (Mt 25:35). Katika Injili hiyo hiyo, anatufundisha kumwona Kristo katika watu walio katika mazingira ya uhitaji na mateso. Hii inatualika kutafakari kwa kina kuhusu wajibu wa Kikristo tunapokabiliwa na vifo vya watu, hasa pale mazingira ya vifo hivyo yanapohitaji uchunguzi na uwajibikaji. Kanisa halipaswi kuwa mahali pa kulipiza kisasi. Lakini pia halipaswi kuruhusu lugha ya upatanisho itumike kufunika maumivu au kuzuia maswali ya haki kuulizwa. Kuwafariji waliofiwa ni huduma. Kudai uchunguzi wa haki ni wajibu wa kimaadili. Kukataa chuki na kulinda ukweli ni sehemu ya ushuhuda wa Kikristo. Kanisa linapouzungumzia utakatifu wa uhai, sauti yake inapaswa kusikika pia kwa niaba ya wale ambao sauti zao hazisikiki tena. Tuwakumbuke waliouawa katika sala zetu, tuwaombee familia zao, na tuendelee kutetea utamaduni unaoheshimu maisha, ukweli na haki. Kwa sababu imani inayompenda Mungu haiwezi kutenganishwa na wajibu wa kumheshimu mwanadamu aliyeumbwa kwa mfano wa Mungu.